Mijn ouders hebben bijna altijd al Volvo gereden; een 164, diverse 244's en een 850 (helaas gejat in april 2002). Mijn eigen 850 vond ik toevallig via //www.aarle.nl, en eigenlijk was ik bij de eerste proefrit verkocht. Na twee jaar probleemloos rijplezier wil ook niks anders meer.
Het volledige verhaal komt als het goed is in de komende roffel te staan, maar in het kort ben ik opgegroeid met Volvo's, en toen de 850 uitkwam wist ik het zeker. :D
Mijn vorige auto was een 745 en daar heb ik bijna 5 jaar met veel plezier en weinig kosten 140.000 mee gereden. Daarna ben je verpest voor de rest van je leven. zeker als je een 960 of zelfs een 850 probeert.
Veel andere betalbare stations zijn toch wel echt klein of lanzaam
JHH
Mijn ouders rijden Volvo, zo ben ik er mee besmet geraakt.
Werk zelf bij een Volvo garage dus............
Verder rij ik Volvo omdat, kwaliteit, veiligheid, uitstraling enz
enz
Citeerof zelfs een 850 probeert.
JHH
??? ??? ??? ??? ???
Zelfde verhaal, pa altijd Volvo gereden en nu ben ik zelf aan mijn 5e bezig. Ik voel me in een ander merk ook niet 'thuis'.
De besmetting met het Volvo virus is eigenlijk gekomen door mijn opa. Hij was vertegenwoordiger en heeft vanaf plm. 1954 alleen maar Volvo's gehad vanaf de 444 met bril tot en met de 140 serie tot aan zijn pensioen. Hij reed voor z'n beroep door heel Nederland en, zo'n 60.000 tot 80.000 kilometer per jaar in Volvo's die hij nieteens nieuw kocht. Ingeruild werd er als de klok 3x rond was, dat waren wel pechvrije kilometers want de Volvo's lieten hem nooit in de steek.
In de schoolvakanties mocht ik altijd met hem mee, dat was feest natuurlijk. Zo komt het dat ik eigenlijk geen weet van andere merken (?) heb.
Zelf heb ik vanzelfsprekend alleen maar Volvo gereden, Volvo for life.
Met vriendelijke groet
Erik M.
Vader altijd Volvo gereden, voor Volvo gewerkt, maakte de service manuals, later PR materiaal, heeft 144's, 244's gereden
Heb nog het genoegen gehad om als een van de eerste in een proto 244 Turbo, mee, te mogen rijden.
Zelf begonnen met een 245GLE, daarna een 265GLE, tussendoor nog een Amazon station, een 850 GLT Estate en nu dan een V70T, voor mij alleen Volvo!
Bij nader inzien, een Aston Martin voor d'r bij!,...dream on!! ;D
Groeten Danny
Ook via mijn ouders. Die hebben diverse modellen gereden en wij zijn nu zelf met onze 5e bezig. Ook broer, ooms en neven in de familie rijden Volvo.
Ik kan mij ook niet voorstellen een andere stationcar te kopen dan een Volvo :-/
gr. Edwin. 8)
Toen mijn vorige auto op was had ik een nieuwe nodig. Voornamelijk naar BMW 3 series en volvo 850's gezocht, en bij die laatste krijg je bij een gebruikte aanzienlijk meer waar voor je geld. Dus was de keuze niet zo moeilijk.
Mijn vader zijn eerste echte grote auto was een zilveren 740 diesel in GLE uitvoering. Als hij 's ochtends om half zeven startte was de hele buurt altijd wakker. Geweldige auto; nul tot honderd in twintig seconden, een ATF 2 autotelefoon, lichtmetalen wielen en last but not least; hij rook zo verschrikkelijk lekker. Die geur van een nieuwe Volvo is mij altijd bijgebleven. Mijn vader zijn compagnon had één van de eerste 780's turbo, een waanzinnige auto met een stereo waar iedereen zijn vingers nu nog bij aflikt, vooral die lichtjes. Ik zal nooit vergeten dat ik met hem mee naar Spanje mocht, 4000 km in een zuperdeluxe 780, Julio Iglesias op de achtergrond, en weer die typische Volvo geur. Daar ben ik nooit meer vanaf gekomen. Ben nu aan mijn derde Volvo bezig. Na twee nieuwe V40's (1,8gdi en 1.9d heb ik anderhalf jaar geleden een '94 er 850 T-5 (eindelijk een echte Volvo) gekocht en als het aan mij ligt gaat hij nooit en te nimmer meer weg. Wat een wereldbak!!!!
Na eerst enkele Saab's te hebben gereden ben ik op een gegeven moment overgestapt op Volvo omdat Saab geen stationcar had. M'n eerste Volvo was een 245, een dijk van een auto die het altijd prima heeft gedaan. De volgende Volvo was een 745, prima auto, heeft me nooit in de steek gelaten. Ik denk nog wel eens met weemoed terug aan de enorme binnenruimte van zo'n 745. Eigenlijk wilde ik na de 745 weer een 245 hebben omdat ik dat een geweldig mooie auto vindt, ondanks dat een 745 beter rijdt dan een 245. Eigenlijk was de knoop al zo'n beetje doorgehakt, maar het leek me wel leuk om eens een proefrit in een 850 te maken. Dat had ik niet moeten doen, want ik was binnen 500 meter verkocht... ;)
Na vele Simca's en enkele FIAT's zijn we lang geleden na zware overpeinzingen overgeschakeld naar VOLVO.
De redenen waren - een langere levensduur
- veiligheid (dagelijks op de baan)
- ruimte
- roestbestendigheid (een FIAT moet je gehad hebben)
Geen klagen over gehad ondanks de hoge aanschafprijs t.o.v.
de FIAT (dubbel zoveel!!)
Was 245 GLD heeft 14 jaar en 430.000 km dienst gedaan en zag er nog binnen en buiten uit als nieuw tot mijn dochter er mee over kop is gegaan (ze had gelukkig niets maar de wagen was herleid tot schroot).
Sinds deze aankoop in 1987 is het bij ons alles VOLVO wat de klok slaat. ('t zit wel een beetje in de familie)
Mijn ouders hebben een ongeluk gehad in een Peugeot 405 (PhaseII). Deze auto werd toen door de leasemaatschappij gemaakt, terwijl hij door de garage totalloss was verklaard.
De auto is nooit meer goedgekomen eigenlijk. Maar goed leasecontract. We zijn toen nog op vakantie gegaan naar Zwitserland met de auto. Maar hiervoor had mijn vader al gesproken bij onze Volvo Dealer. Eigenaar is weer een kennis van etc... En toen wij in Zwitserland waren, kwamen er eigenlijk alleen maar problemen met de auto. Kapotte V snaar... allemaal lampjes... We weten het allemaal niet meer.
Maar wat we wel weten is dat toen wij naar huis reden alle lampjes ongeveer branden. We de auto in de garage hadden gezet. Sochtends de dealer gebeld, (overigens ook vanuit Swiss, maar ze wisten niet wat het was) en toen kwam de garage langs. En de auto is met een takelwagen naar de garage gesleept. Met de mededeling u had hier niet nog een meter mee moeten rijden...
Vervolgens auto laten maken. Maar ondertussen wel bij Volvo dealer geweest, 850 Estate 2.5 10V gekocht, was in 96).
Heerlijke tijd gehad met de 850, maar na nog geen 2,5 jaar (met nog geen 70.000km) ingeruild met een heel goed bod voor een V70 2.5 10V Europa Exclusive met alles erop.
In 2001 na de Rai bezocht te hebben, toch wel intresse gekregen in een V40 als 2de auto. Bij onze dealer hadden ze een demo model T4 rijden met alles erop. En deze leek wel voor ons weggelegd, totdat mijn moeder erin ging rijden, en merkte dat de verkoper er toch enige tijd in had gerookt.
Dus toch maar niet. En we zijn toen uitgeweken naar een 2.0T ook vanwege te LowPresure Turbo, ideaal. Power when you need it.
Toen merkte we al snel dat een Turbo erg fijn was. En alle kilometers werden eigenlijk alleen nog maar gereden in de V40. In de V70 reed alleen mijn moeder, en we gebruikte hem voor de vakanties.
Maar toen kwam het feit dat mijn vader toch graag automaat wilde gaan rijden. Ik ging naar mijn dealer, en vertelde de verkoper, van misschien als je een keertje een V70 2.4T Automaat binnenkrijgt met weinig km's dan moet je maar bellen.
Hij melde meteen al dat hij bezig was met een inruil van een V70 en een S60 voor een XC90. Ik vroeg hem een foto te mailen. Maar hij mailde al snel dat hij die de auto al binnen had gekregen. Hij had hem apart voor me gehouden. En ik zou met mijn vader gaan kijken. Nou dit was echt een te mooie auto met alles erop en in.
Dus je raadt het al...V70 ingeruild voor nieuwe V70. En we zijn er dol blij mee! Auto had in nog geen 1,5 jaar tijd 20k gereden. En er staat nu in een maand al bijna 26.000 op... ;D
En het fijne is dat ik nu wat vaker in de V40 mag rijden 8) (Eigenlijk altijd)
En nu is het mijn bedoeling een 850 te gaan kopen ergens voor de zomervakantie. Mijn target is een Rode 850 2.5 met leuke extra's uit 95/96. Voor weinig :P
En dan wordt ik member van deze super mooie 850 Club!
Ik ben bij de 850 terecht gekomen door een vriend van mij. Die kocht opeens een prachtige witte 850 GLT automaat, en nadat ik ook met die auto had gereden wist ik dat ik ook ooit zo'n auto wilde hebben. Gelukkig is hij ook zo'n type dat niet zo snel tevreden is met het uiterlijk van z'n auto en ik vond hem ook vrij ver gaan toen hij absoluut die Titan velgen eronder moest hebben. Dat daarvoor de 4-gaats door 5-gaats wielnaven en schijven moesten worden vervangen maakte allemaal niet uit; die Titan velgen moesten eronder! (wat is dat toch met die jongens met witte Volvo's ;D ) Nadat ik ondertussen had vernomen dat er dus ook zoiets als een T5R of een R uitvoering bestond was ik helemaal verkocht. Die 850 2.5 20V die ik nu heb is dus een opstapje de auto die ik toen al wilde hebben: een 850 T5R Estate. Nadat de jaren verstrijken en de grenzen ook wat verlegd worden had ik nog bijna een C70 Cabrio 2.4T gekocht. Maar bij mijn zoektocht kwam ik een V70 R tegen die ik dus volgende week krijg, en ondertussen ben ik echt wel blij dat die cabrio verkocht was toen ik daar bij die winkel ging kijken, want ik ben toch bang dat ik daar achteraf spijt van zou krijgen nu ik weet dat ik deze auto krijg.
Ja, wat moet ik zeggen...
Mijn vader heeft vroeger ongeveer 763 jaar Toyota gereden. Toen ik werd geboren reed hij zijn tweede nieuwe Jap. Tot ik in '92 bij een dealer kwam te werken. Heeft tot '98 geduurd en toen kocht hij een V40, uiteraard op mijn aandringen. anderhalf jaar later vroeg hij ineens naar een S60, en even later stond die op zijn stoep.
In de tussentijd had ik al mijn tweede Toyota voor de deur staan, ingeruild bij de baas. Tot de 850 kwam... Maar dat lezen jullie wel in de Roffel...
Een jaar of tien terug pendelde ik elke dag langsheen de Volvo fabriek in Gent. Het was een erg drukke, slechte weg en ik hotsebotste er toen overheen in een luciferdoosje, tussen een hoge concentratie Zweeds HSS staal. Het stereotype beeld dat ik in die tijd van Volvo's had was dat van de logge, oerdegelijke schuiten die niet zouden misstaan in een tankkolonne.
Maar plots dook er nieuw broeisel op, en het flitste zo hard voorbij, dat ik amper de tijd had om naar het typeplaatje te kijken. Wat een bakken, dacht ik toen. In 1995 kocht een kennis van me een ex-lease 850, en dit zijn mijn woorden toen ik hem voor het eerst van dichtbij zag :
Juist, sprakeloos was ik. Van binnen en van buiten een auto met woow factor buiten categorie. En eigenlijk had ik op dat moment nooit durven dromen dat ik een jaartje later zelf 850 zou rijden. Opeens was ik zelf een witte flits. Nu, zovele jaren later is het allemaal ietsje minder moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen, maar dat heeft meer te maken met beleid dan met deze heerlijke wagens zelf. Zou zo terug kiezen voor een geperfectioneerde versie, zonder kinderziektes en design issues.
hmm ik zou me god niet weten hoe mijn vader bij volvo gekomen is na :
7!! mini coopers
3 honda civic's
1 honda accoord
1 mitsubitie (klere woord ;D) galant uit '85
toen kwam de overstap naar volvo :
Volvo 240 uit 88
Volvo 240 polar uit 1992
en nu de Volvo 855 SE uit 1996
volgens mij is hij gevallen voor het comfort en de degelijkheid van de 2 240's. Toen hebben we 1999 een proerfit gemaakt in de 850 en tsja .. jullie wteen het allemaal, meteen verkocht aan die auto dus de koop was gesloten. en begin 2000 hadden we hem voor de deur staan.
CiteerNa vele Simca's en enkele FIAT's zijn we lang geleden na zware overpeinzingen overgeschakeld naar VOLVO.
De redenen waren - een langere levensduur
- veiligheid (dagelijks op de baan)
- ruimte
- roestbestendigheid (een FIAT moet je gehad hebben)
Geen klagen over gehad ondanks de hoge aanschafprijs t.o.v.
de FIAT (dubbel zoveel!!)
Was 245 GLD heeft 14 jaar en 430.000 km dienst gedaan en zag er nog binnen en buiten uit als nieuw tot mijn dochter er mee over kop is gegaan (ze had gelukkig niets maar de wagen was herleid tot schroot).
Sinds deze aankoop in 1987 is het bij ons alles VOLVO wat de klok slaat. ('t zit wel een beetje in de familie)
ondertussen heeft mijn vader 5 volvo's
ergens daar tussen in (1995) ben ik begonnen met een 244 GL 2.1 '80
daarna, in 1998, kwam er een vervanger: 740 GL 2.3 '87
om dan uiteindelijk ook die wagen weer weg te doen voor mijn droomwagen sinds zijn voorstelling in 1991: de
850in het begin van 2001 is dan de 855 GLT '93 (modeljaar '94) gekomen.
en gelukkig dat ik daar mee ben! ;D
Groetjes
Raf
Na vele Saabs te hebben gereden ben ik nog een keer wezen zoeken naar een Saab 900 classic uit 1993 coupe met (niet geheel onbelangrijk) een km.stand rond de 150.000 km. Dit is wel te vinden maar voor een bedrag waar je 2 850's voor koopt. Niet dat, dat erg is maar dan vindt ik dat je hem ook zodanig moet gebruiken dus een beetje als een ''oldtimer'' en niet voor dagelijks gebruik en ca. 35.000 km. per jaar. Dit is mijn persoonlijke mening. Al surfend over het net kwam ik uit bij mijn huidige 850 glt uit 92 italiaanse import full options, ik moet eerlijk zeggen, vooral na al mijn vorige Saab ervaringen, eerlijk is eerlijk dit is een geweldige reisauto, fantastisch geluid, comfortabel, luxe, degelijk, veilig... nou jullie lezen wel, helemaal overstag en zeer tevereden.
Ha, ik ben eigenlijk heel toevallig uitgekomen op een Volvo. Heb een aantal jaren geleden wat proefritten gemaakt in o.a. Alfa 156, Opel Vectra, BMW 3 serie, Audi A4, Ford Mondeo.
Tja, eigenlijk helemaal "verkeerd" was de eerste auto die ik uitprobeerde: een Volvo 850.
Daarna, vielen de bovengenoemde testrit auto's eenvoudig gezegd gewoon af, Vovo heeft een lekker gevoel in alle opzichten; motorisch, veiligheid, prijs enz.
Ben achteraf blij dat ik een Estate genomen heb omdat ik de rotzooi (ruim begrip) erin kan dumpen via een grote klep.
Of bij mij een Volvo for life weet ik niet, dat zien we wel over .... jaar als de mijne uit elkaar valt.