Ik heb mijn R ook vorige week pas geschorst 

Het geheel doet me een beetje denken aan de bekeuring die ik ooit eens kreeg voor bumperkleven (te dicht volgen heette dat toen, zeker 15 jaar geleden).
Ik reed toen achter een auto zonder remlichten wat als gevolg had dat ik regelmatig te dicht achter 'm zat. Na een kilometer of 3 hier door de stad achter die beste man gereden te hebben en hij op een grote kruising bij groen licht midden op de kruising zonder aanleiding remde kwam ik wel héél dichtbij. Toen werd ik ook aan de kant gezet en kreeg de prent. Ik gaf toen nog aan waarom ze hém niet aanhielden maar dat mocht niet baten. Bezwaarbrief geschreven. Reactie van de Rechtbank: het gepleegde feit wordt niet ontkend. Klaar!

heb je in de periode dat hij niet apk waardig was een bon gehad voor dat kenteken?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Algemene_Periodieke_Keuring

ik zou het zeker voor laten komen, rechters zijn echt wel redelijk hoor.

-auto kort in bezit
-apk vrijwel direct geregeld
-veel andere gevallen waar weken coulance is
-zij moeten bewijzen dat je er wel mee gereden hebt op de openbare weg

maar vervelend is het wel en kost weer de nodige tijd en ergernis 

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:35:25
-zij moeten bewijzen dat je er wel mee gereden hebt op de openbare weg

Is dat zo?

Dus als mijn auto 3 maanden over de APK-datum is moeten zij bewijzen dat ik er mee op de openbare weg ben geweest? Dacht 't niet. Als de auto niet geschorst is, is hij dus toegelaten voor de openbare weg en daar hoort een geldige APK bij.

Citaat van: FGG op 03-06-2011 13:40:51

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:35:25
-zij moeten bewijzen dat je er wel mee gereden hebt op de openbare weg

Is dat zo?

Dus als mijn auto 3 maanden over de APK-datum is moeten zij bewijzen dat ik er mee op de openbare weg ben geweest? Dacht 't niet. Als de auto niet geschorst is, is hij dus toegelaten voor de openbare weg en daar hoort een geldige APK bij.

wiki gelezen?

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:58:42

Citaat van: FGG op 03-06-2011 13:40:51

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:35:25
-zij moeten bewijzen dat je er wel mee gereden hebt op de openbare weg

Is dat zo?

Dus als mijn auto 3 maanden over de APK-datum is moeten zij bewijzen dat ik er mee op de openbare weg ben geweest? Dacht 't niet. Als de auto niet geschorst is, is hij dus toegelaten voor de openbare weg en daar hoort een geldige APK bij.

wiki gelezen?

wiki≠feiten, het word vaak (ten onrechte) gebruikt als een kennisbank, maar het is meer een ervarings verzameling, iedereen mag aanpassen en zijn/haar versie van de waarheid daar neerzetten. in dit geval zou ik me liever vertrouwen op het wetboek.

Volgens de letter der wet heb je (helaas) ongelijk, dus het zal van de inlevendheid van een rechter afhangen.
Overigens kan je de bekeuring tegenwoordig niet meer ontlopen, aangezien er een directe koppeling ligt vanuit CJIB richting RDW.... M.a.w. APK verlopen = Boete volgt automatisch.

En in de gerechtelijke kringen is het zo "wie stelt, bewijst" Mits aannemelijk is dat het bwwijs makkelijker door de tegenpartij verkregen kan worden.

Bewijsstelsels
In Nederland kennen wij een negatief-wettelijk bewijsstelsel (zie art. 338 Sv). Dit stelsel behoort samen met het positief-wettelijk stelsel tot de twee vormen van wettelijke bewijsstelsels. Naast deze wettelijke bewijsstelsels kennen we ook nog twee vormen van vrije bewijsstelsels: het stelsel van de bloot gemoedelijke overtuiging en het stelsel van de beredeneerde overtuiging. Bij het stels van de bloot gemoedelijke overtuiging, speelt enkel de overtuiging van de rechter over de schuld van verdachte een rol. De rechter hoeft nu niet te beargumenteren waarom hij is overtuigd van verdachtes schuld. Dit is anders bij het stelsel van de beredeneerde overtuiging, hierbij moet de rechter ook overtuigd zijn van de schuld van verdachte, maar daarnaast moet ook gemotiveerd worden waarom dit zo is. Zij beslissing moet dus verantwoord worden.

Bij het positief-wettelijk bewijsstelsel moet de rechter zich houden aan de bewijsmiddelen die hem worden aangedragen door de wet. Enkel op basis van deze bewijsmiddelen mag de rechter een verdachte als schuldig aan een strafbaar feit veroordelen. Bij dit bewijsstelsel is het echter zo, dat als de rechter een bepaald aantal bewijsmiddelen voor handen heeft waarmee schuld kan worden bewezen, de verdachte ook als schuldig moet worden aangemerkt. De rechter moet dan veroordelen, ook al is de rechter niet overtuigd van de schuld van verdachte. Bij het negatief-wettelijk bewijsstelsel is dit iets anders. Ook hier moet de rechter bij zijn veroordeling kijken naar de bewijsmiddelen welke de wet biedt, hierbuiten mag de rechter geen andere bewijsmiddelen aannemen voor de veroordeling van de verdachte. De overtuiging van de rechter over schuld of onschuld van de verdachte speelt bij dit bewijsstelsel echter wel een belangrijke rol. Het stelsel zal de rechter niet verplichten om een verdachte tegen zijn zin in te veroordelen, als de rechter ook maar een beetje twijfelt over de schuld van de verdachte, dan moet hij vrijspreken.

Kenmerken en werking van ons bewijsstelsel
Zoals ik al zei, kennen wij in Nederland een negatief-wettelijk bewijsstelsel. Hierbij is het eerste kenmerk dat de rechter overtuigd moet zijn van de schuld van een verdachte. Is dit niet het geval, dan moet worden vrijgesproken. Het tweede kenmerk is, dat deze overtuiging moet steunen op de wettige bewijsmiddelen uit art. 339 Sv. Dit artikel geeft een opsomming van vijf bewijsmiddelen die bij de veroordeling van een verdachte een rol mogen spelen. Andere bewijsmiddelen zijn dus niet toegestaan en kunnen geen veroordeling tot gevolg hebben. Het derde kenmerk houdt in dat er minstens een minimum aan bewijs moet zijn om iemand te kunnen veroordelen, de bewijsminima. Een belangrijk bewijsminimum is vastgelegd in art. 342 lid 2 Sv. Hierin staat dat de rechter de tenlastelegging niet als bewezen mag verklaren als deze bewezenverklaring enkel steunt op één getuigenverklaring. Een uitzondering hierop, is dat één getuige verklaring wel een deel van de tenlastelegging kan bewijzen. Hiernaast staan er nog een aantal andere bewijsminima in ons wetboek van strafvordering, zoals art. 341 lid 3 en 4 Sv. Een ander, belangrijk voorbeeld is art. 344 lid 2 Sv. Hierin staat uitdrukkelijk bepaald dat een rechter een veroordeling wel in zijn geheel mag baseren op een proces-verbaal van een opsporingsambtenaar.

Een vierde kenmerk in ons bewijsstelsel is, dat het bij de bewezenverklaring moet gaan om de vraag of verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan. Hierbij wordt benadrukt dat de rechter voor de bewijsvraag enkel kijkt naar de eerste materiële vraag van art. 350 Sv. Dit is de vraag die de rechter zich moet stellen om te kijken of het strafbare feit bewezen kan worden of niet en dus of de verdachte dit feit heeft begaan. Bij de bewijsvraag wordt dus nog niet naar mogelijke
strafuitsluitingsgronden gekeken, zoals noodweer. Als laatste kenmerk moet de overtuiging van de rechter voortkomen uit het onderzoek ter terechtzitting. Bij dit cruciale punt moet er voor gezorgd worden dat de bewijsmiddelen allemaal, als daar tenminste gebruik van wordt gemaakt, ter terechtzitting bekend  zijn gemaakt. Dit met het oog op de verdachte, welke zich tegen de bewijsmiddelen moet kunnen verdedigen.

De bewijsmiddelen
Art. 339 Sv worden onze vijf wettige bewijsmiddelen één voor één opgesomd. Allereerst wordt de waarneming van de rechter genoemd, dit bewijsmateriaal zal ik, door zijn gecompliceerdheid, als laatste behandelen. Als tweede bewijsmiddel wordt de verklaring van de verdachte genoemd. Dit bewijsmiddel wordt verder uitgewerkt in art. 341 Sv, waarin we zien dat de verdachte op twee manieren zijn verklaring kan afleggen: op het onderzoek ter terechtzitting en al eerder, bijvoorbeeld bij de politie. Het eerste fenomeen wordt gewoon de verklaring genoemd, het tweede de opgave van feiten. De verklaring geldt als wettig bewijs op grond van art. 339 Sv. Dit is echter de vraag voor de opgave van feiten. Dit staat niet opgesomd in 339 Sv en alles wat buiten dit artikel als bewijs wil gelden, is dus juist niet geldig als bewijs. Deze kwestie wordt echter opgelost door art. 344 Sv, waarin staat dat schriftelijke bescheiden ook als bewijsmiddelen kunnen gelden (hierover straks meer). Een schriftelijk bescheiden is in dit geval een proces-verbaal. Dit maakt de politie op naar aanleiding van de zaak van de verdachte, waarin dus ook de opgave van feiten (de verklaring dus) van de verdachte wordt vastgelegd. Zo kan ook dit tot het bewijs worden gerekend. Een verklaring van de verdachte wordt ten eerste natuurlijk gezien als een bekentenis van de verdachte over het strafbare feit. Het is echter ook mogelijk dat de verdachte het strafbare feit waarvoor hij terecht staat ontkent. Ook dit kan als bewijs dienen, om bijvoorbeeld het tegendeel te bewijzen! Vooral als de ontkenning als leugenachtig kan worden beschouwd, mag dit als bewijsmiddel worden gebruikt. Let op: uit de andere bewijsmiddelen moet wel blijken dat de verdachte een leugen heeft verteld, anders kan deze verklaring niet als tegenbewijs worden gebruikt.

Het derde bewijsmiddel is een verklaring van een getuige uitgewerkt in art. 342 Sv. Een getuige kan een burger zijn, maar ook gewoon een agent of andere opsporingsambtenaar. De getuige moet een verklaring geven over wat hij of zij heeft waargenomen en heeft ondervonden. Een verklaring van een getuige mag dus niet gebaseerd zijn op gissingen of meningen. Daarnaast mag de getuige geen conclusies trekken. Doet een getuige dit wel, dan mag de rechter daar geen acht op slaan! De rechter moet dus onderscheid weten te maken tussen meningen en gissingen en de waarheid. Hiervoor kan volgens de jurisprudentie bijvoorbeeld gekeken worden naar de deskundigheid van de getuige (bijvoorbeeld een politieagent of een gewone burger). Daarnaast is van belang om te weten dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen de wettigheid van een bewijsmiddel en de redengevendheid van een bewijsmiddel. Een bewijsmiddel kan bijvoorbeeld volgens de wet een wettig middel zijn, waardoor dit middel gebruikt kan worden voor de bewijsvoering, dit hoeft echter nog niet te zeggen dat het middel ook tot een bewezenverklaring kan leiden, het kan namelijk hele andere verklaringen bevatten dan die zijn vereist voor het bewijs.

De vierde bewijsvorm is die van een verklaring van een deskundige uitgewerkt in art. 343 Sv. Deskundigen verschaffen vaak in opdracht van een bepaalde persoon, zoals de officier van justitie, allerlei informatie omtrent de verdachte en de nog lopende zaak. Deze bevindingen worden vaak vastgelegd in een schriftelijk bescheiden, welke ook wettelijke bewijsmiddelen vormen krachtens art. 344 Sv. Deze bevindingen worden dan meestal tijdens de terechtzitting toegelicht door de deskundige. Deze verklaring bestaat vaak uit twee zaken: de deskundige geeft een verslag van zijn bevindingen, vaak op wetenschappelijke basis, daarnaast geeft de deskundige vaak ook zijn eigen mening en verbindt daar zijn eigen conclusies aan. Dit laatste mocht de getuige niet, de deskundige is hier echter toe bevoegd. Hierbij wordt wel van de deskundige verwacht dat hij een onpartijdig onderzoek doet en dit ook zo brengt.

Het laatste bewijsmiddel zijn de schriftelijke bescheiden, uitgewerkt in art. 344 Sv. In dit artikel worden een aantal schriftelijke bescheiden genoemd welke als wettelijke bewijsmiddel kunnen dienen. Hieronder valt verre weg de belangrijkste categorie van bewijsmaterialen, namelijk de proces-verbalen. Er worden in praktijk drie eisen gesteld aan het proces-verbaal: deze moet alleen eigen waarnemingen en ondervindingen van de ambtenaren bevatten, deze moet gemaakt zijn naar de wettelijke vorm en deze moet gemaakt zijn door een daartoe bevoegd persoon. De eisen aan een proces-verbaal worden in art. 152 jo. 153 Sv nader uitgewerkt, zo moet het verbaal worden opgemaakt onder ambtseed.

Als laatste kom ik bij de eigen waarneming van de rechter, verder uitgewerkt in art. 340 Sv. Hierin staat dat de rechter enkel een eigen waarneming kan doen tijdens het onderzoek ter terechtzitting en dus niet meer daarna! Deze vorm van bewijzen vormt een soort bodemloze put van het aanvoeren van bewijsmateriaal. Zo kan de rechter tijdens de terechtzitting namelijk foto's en opnames te zien krijgen, welke hij vervolgens als bewijsmateriaal kan aannemen. Zo worden dit soort belangrijke bewijsmaterialen niet uitgesloten.


TLDR:
JIJ MOETHET TEGENDEEL BEWIJZEN. (Niet vreemd anders zou je ALTIJD zonder apk kunnen rijden tot je een keer een bekeuring krijgt al rijdend of ergens anders geplaats dan voorheen)

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:58:42

Citaat van: FGG op 03-06-2011 13:40:51

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:35:25
-zij moeten bewijzen dat je er wel mee gereden hebt op de openbare weg

Is dat zo?

Dus als mijn auto 3 maanden over de APK-datum is moeten zij bewijzen dat ik er mee op de openbare weg ben geweest? Dacht 't niet. Als de auto niet geschorst is, is hij dus toegelaten voor de openbare weg en daar hoort een geldige APK bij.

wiki gelezen?

Nope. Leek me helder.

@NinaPaul: Een nuttig stukje tekst.

Even los van dit APK verhaal, en meer bedoeld hoe je je als juridische leek kan beschermen:
Ik overigens wil wel benadrukken dat billijkheid tegenwoordig ook een rol speelt in de rechtspraak, maar verstandiger is hier niet op te rekenen.

De basis: Zie dat je het tenlastegelegde kan ontkennen. Overhandig bewijsmateriaal en/of getuigen.
Pak ieder punt van een tenlastelegging aan!

Kan je dat niet zorg dan dat je uitlegt waarom je niet anders kon handelen en onderbouw dat.

Als tegen een overheid in bezwaar gaat: Vermeld dit schriftelijk. Vermeld ook wat je van ze verwacht qua acties en vraag om reactie.
Rederlijkerwijs kan je zelfs een termijn stellen op die reactie.
Als je het voor een rechter voor wil laten komen, geef dat dat aan en vraag wat er gedaan moet worden om dat te laten gebeuren.

Documenteer al je correspondentie met tijd en datum. Maak een samenvatting hiervan in een apart document.

Citaat van: FGG op 03-06-2011 13:40:51

Citaat van: spekkie99 op 03-06-2011 13:35:25
-zij moeten bewijzen dat je er wel mee gereden hebt op de openbare weg

Is dat zo?

Dus als mijn auto 3 maanden over de APK-datum is moeten zij bewijzen dat ik er mee op de openbare weg ben geweest? Dacht 't niet. Als de auto niet geschorst is, is hij dus toegelaten voor de openbare weg en daar hoort een geldige APK bij.

Is niet zo. Geen apk + registercontrole = boete. Op straat geldt een gedoogtermijn van ongeveer 1 maand als je aangehouden wordt. Als Marc met de auto aangehouden was, acht ik de kans erg klein dat hij een bon gekregen had.

APK is een mulderfeitje als ik het goed heb (helaas de map niet hier thuis) en dan moet Marc bewijzen dat het niet zo is. Dat gaat niet lukken, want het was wel zo.
Wat je kunt proberen is het gooien op het redelijkheids beginsel. Wellicht is de rechter hier vatbaar voor (tennaamstelling, apk formulieren & bestelde onderdelen/facturen insturen). De officier van justitie zal het bezwaarschrift standaard afkeuren, daar worden ze niet eens gelezen. Weten hoe de controle is gegaan? WOB verzoek indienen. Maar waarschijnlijk staat het al op de bon (tijdstip 00:00 geen pleegplaats = registercontrole)

Succes

Citaat van: M a r c op 01-06-2011 19:25:37
Je koopt op donderdagmiddag een 850.... APK verloopt de maandag erna maar er moeten eerst nog wat dingen vervangen worden alvorens ie APK-waardig is... dus o.a. nieuwe banden  en knipperlichten besteld. Dinsdag banden geleverd en gemonteerd, woensdag kon ik niet terecht bij de APK-ert en dus donderdag alsnog gekeurd en afgemeldt. Dus in concreto 3 dagen te laat, maar in de tussentijd niet mee op de openbare weg geweest.

Krijg ik vandaag een bekeuring van 106 euro vanwege het overschrijden  van de APK datum!!!    Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt!!

Even de startpost erbij.. Stel dat de controle is geweest op de dag van keuren heb je wel een grond. De auto is op de dag van keuren (goedkeuren of afkeuren maakt niet uit) niet keuringsplichtig. Dus als de controle op datum donderdag staat dan heb je zowiezo recht op centjes retour