Misschien is het wel leuk als de Forum beheerders zorgen dat dit topic bovenaan blijft staan... Het lijkt me wel leuk als iedereen even verteld hoe ze aan het merk Volvo verslingerd zijn geraakt...

Wat ook wel leuk is als iedereen die al een onderwerp heeft geplaatst hier ook nog even in de oude foto doos duikt om even wat foto's van zijn bolide verleden te plaatsen..


Bij mij is het in iedergeval gekomen doordat mn vader veel verschillende merken heeft gereden maar dat de Volvo station mij altijd is bijgebleven omdat ik daar achterin toch wel de meeste ruimte had...940... in deze wagen lag ik altijd heeerlijk te slapen als we op vakantie gingen en had ik de achterbak voor mij alleen...



en natuurlijk het motorgeluid wat altijd zo mooi klonk...

Ik was ook als kind heel verdrietig dat de Volvo op een gegeven moment weg moest...

En we daar een jeep cherokee voor in de plaats kregen...


In het jaar 2000 heeft mn vader zn laatste Volvo een V70r awd



Deze wagen heeft hij jammer genoeg maar 1 jaar gehad en toen deed hij hem weg omdat hij het een auto vond waar niet rustig mee gereden kon worden.....

Je moet je maar net kunnen beheersen!!!



En ik wist genoeg ik zou en moest later een Volvo hebben dan zou niemand Volvo bij mij weg kunnen halen...




Ben toen eerst begonnen met een V40 1.8 automaat uit 1997..

Toen weer een jaar later vond ik deze wagen eigenlijk niet voorruit te branden en toen hebben we een V40 2.0t handgeschakeld uit 2001 gekocht... omdat mn vriendin een 850 te groot vond...gvd gvd.was wel een snelle kar maar is niet echt een Volvo..vooral het motorgeluid en het comfort viel me toch echt gigantisch tegen...



Toen een jaar later  na veel zeuren zeiken en schelden eindelijk mn zin gekregen... eindelijk de V70 uit 2000 ik ben er wel een jaar op achteruit gegaan maar qwa comfort en qwa uitstraling van de wagen ben ik er 100 jaar op voorruit gegaan...Ik moet nu alleen voortaan wel koken maar dat heb ik er natuurlijk voor over...

Inderdaad goed id!
Mijn vader rijdt zelf ook een 850 en automatisch kijk je dan wat meer naar dat merk. Toen ik me echt in auto's ging verdiepen, kwam ik toch wel tot de conclusie dat er ook mooie auto's zijn naast Volvo's, maar dat dat meestal één of enkele modellen zijn van dat merk, en bij volvo is dat niet het geval; daar hebben/hadden bijna alle modellen "iets" en zodoende ben ik flink fan van Volvo

Wij hadden vroeger thuis ook al een Volvo. De 79-DU-81. Ik weet niet precies wat het was, iets van een 240 of 260.., was in die tijd een beest van een wagen! Vooral de kleur [lichtblauw] en de knotsen van bumpers vielen in het oog... Later kocht mijn broer op zijn 18de een Amazon, de achterportieren werden met een ijzerdraadje bij elkaar gehouden.... daarna kocht hij een groene Amazon estate... hij heeft nu een 740 estate, ik heb jaren [leasebakken] 440 gereden, mijn vriendje heeft een 740 sedan en ik nu dus een 'ouwe' 850... zo zit het dus!

 
Ik heb al de nodige auto's in mijn bezit gehad. Om een of andere reden, als de spreekwoordelijke asbak vol was, had ik na pakweg een jaar weer behoefte aan een "vers" exemplaar. De laatste jaren laat ik me leiden door grotere en in mijn ogen tijdloze auto's, met een uitstraling die in mijn ogen geen spoilers of andere toevoegingen nodig hebben om er iets van te maken. Zo reed ik tot midden vorig jaar Mercedes (toch 2 jaar vol gehouden) en nadat ik deze bij een handelaar had geparkeerd Volvo 850. In vergelijking met de Merc is het heel anders rijden (in het begin dacht ik aan karten), maar het werkt verslavend. Zeker in combinatie met dat unieke motorgeluid. Ik verwacht dat dit ook een auto voor de langere duur is.  

Mijn vader heeft altijd Volvo gereden. Zelfs nog DAF. Dat begon geloof ik bij hem met een 33, maar kan zelfs ook nog eerder zijn geweest. Maar dat weet ik niet (was te klein)

Maar vanaf de 33 ging het door tot aan een Volvo 343. Helaas geen 240 of 740 of zo iets.

Maaaaaaar toen kwam er een dame in mijn leven.

En in wat voor een auto's reed haar vader? Ja hoor, Volvo's!

Maar dan de mooiere modellen. Van 164, 240, 740 e.d. tot uiteindelijk de WONDERSCHONE 850. Wat een geluid en krachtige uitstraling e.d. (Dat hoef ik hier niet te vertellen).

Na vijf jaar, via Renault en Mazda, eindelijk zelf een Volvo 850 Estate R gekocht.

HEERLIJK.

Paul

Altijd al gecharmeerd geweest van Volvo's. Opgegroeid in Born, en ik kan je verzekeren dat daar enorm veel Volvo's rondrijden. Helaas te veel van de 3- en 4-serie naar mijn smaak. Maar toen ik opeens een 740 van een vroege lichting zag staan van dichtbij (ik dacht van '84) was ik erg onder de indruk. Vertegenwoordigersauto, bank afgeklapt met een enorme hoeveelheid papier, klappers, dozen etc.etc. En daarnaast nog enorm veel ruimte voor nog meer spullen (zou je dat evt. willen). Plus diverse colberts erin hangen en de gebruikelijke veelrijdersattributen (koffiebekers, servetten, flesjes). Helaas zat de auto onder de krassen en kleine deukjes. Km-stand weet ik niet maar was enorm aan de toestand van de auto te zien. Dit deed echter absoluut geen afbreuk aan de uitstraling van de auto.

En toen kwam de 850.... Mijn ogen uitgekeken Wat een stoere bak! Later bezorgde de T5 mij kippenvel tijdens de introductie! Zoveel vermogen in een... tja.. een 'station'... Wow!

Nooit een Estate-rijder geweest (persoonlijke voorkeur zijn nog steeds sedans), maar toen vrouwlief begon te vragen om een 'grotere auto waarmee we de hond konden meenemen' was de keus voor mij al gemaakt. Lang gezocht, een knappe 855 gevonden. Budgetair ging het daarna wat minder (kwam overigens niet door de Volvo ) en dus verkocht en een 855 in afbraakstaat gekocht. Met en met knap ik de auto op zodat ie straks ook weer in uitstekende staat verkeert! Ondanks de huidige staat van het exterieur toch enorm trots op deze roffel!


Gr

Mm, vroeger hebben wij een DAF 66 sport coupe gehad, maar das duidelijk geen volvo :-),  verder eigenlijk nooit veel aandacht voor de volvo's gehad buiten dat het opzich een grote en zware auto is.
Meer duitse auto's gereden ( Ford  prima auto's  , Opel *** auto's)  nu moest er een keuze gemaakt worden want ik wilde wat meer comfort en ruimte in de auto en het moest echt een kilometervreter zijn ( rij zo 70 tot 80 k per jaar ), is de keuze gevallen op een 850  met LPG ( 320k op de teller) , helaas geen turbo die lag boven het budget.

Na de eerste 20000 km in effe 3 maanden kan zeggen dat ie prima bevalt, lekker toeren, redelijk stil, niet veel last van wind en sporen in de weg, daarnaast trekt ie als een beer.
Volgende maand mag ie naar de dealer voor een nieuwe distributiesnaar.

Wel leuk is het om een volvo aan stukken te knippen, dat valt overigens behoorlijk tegen, vooral om met een ram de hele voorkant om te buigen :-)

To try it is to love it. Denk dat deze slogan van een frisdrank(?) alles wel zegt.

'k Had de 850 altijd wel al een mooie wagen gevonden, maar echt weg was'k er niet van.
Tot'ks met een 850 estate 2.5 20V heb mogen rijden van een vriend (vorig jaar in juni) op een oefenterrein.
Meteen was'k verkocht en keek/kijk'k naar niets anders meer.
Intussen ook al met een saab 93 aero mogen rijden en die reed wel lekker, maar kon me niet overtuigen.
Grote kans dat mijn eerste wagen een Volvo zal zijn, maar eerst afstuderen.

Ik wilde ooit een leuk klein snel karretje. Langzamerhand begon ik te begrijpen dat een wat grotere auto ook veel voordelen heeft. Maar een grote snelle auto....wat moest dat dan wel niet worden? Toen kreeg ik een autoblad te lezen waarin een verslag stond van een meneer/jongen met een tweedehands Volvo 850 R. De verslaggever kon erg leuk onder woorden brengen wat er met je gebeurd als je in zo'n auto het gaspedaal intrapt. Dat heeft best indruk op mij gemaakt. Plus...ik vind het een hele mooie auto. Met een beetje speurwerk op internet kom je al gauw dit forum tegen. Als je dan alle reakties van al die enthousiaste mensen leest raak je steeds meer besmet met het volvo virus. Het heeft nog wel 2 jaar geduurt voordat ik mijn eerste volvo kocht, maar dan ook gelijk de mooiste. Ik weet niet of ik ooit nog zo trots zal zijn op een auto.

Mijn vader reed alleen Jappen en Duitsers, dus DAAR heb ik het niet van. Mijn broer werkte bij een bedrijf waar de baas altijd in van die mooie dikke Volvo's reed. Hij schafte toen zelf ook een schitterende bronskleurige 2..? sedan aan. Daarna volgde een 2-serie estate.
Toen was ik al behoorlijk gecharmeerd van Volvo.

Toch duurde het hierna nog vele jaren voordat ik zelf mijn eerste Volvo kocht. En dat kwam eigenlijk nog omdat mijn Cadillac de Ville Convertible in de fik was gevlogen. De centen die ik toen vrij had gingen naar een nieuwe liefhebbersauto: de P1800S!
Weer een paar jaar later ging ik op zoek naar een nieuwe auto voor dagelijks gebruik. Dit moest wel een grote wagen zijn, een automaat en met alles erop en eraan. Een Saab, een Cadillac STS Northstar, een Nissan Maxima en nog wat auto's behoorden tot de mogelijkheden. Het werd echter een Volvo 850 T5 sedan.
Na deze een tijdje te hebben gereden wilde ik weer een nieuwe auto, maar nu was er toch wel duidelijk een voorkeur voor Volvo's ontstaan (mede door dit forum).
Dat is dus mijn huidige V70 R geworden (ook wel naar C70 gekeken!).

Toen ik hier op het forum 850's in de kleur CY voorbij zag komen, kon ik me trouwens heel goed herinneren ooit op wintersport zo'n ding te hebben gezien. Toen vond ik het al een schitterde wagen met een hele gave kleur.
NB: Dit zegt heel veel, omdat mijn geheugen niet mijn sterkste kant is...

Het begon allemaal vroeger van ver voor mijn tijd.....opa en oma in de dafjes en later toen ik er al was de 340's. Kregen de 340 altijd mee op vakantie, en dat was toch voor mij als klein ukkie een vette bak met dat aparte dashboard . En dat geluid van de vario...... . Ik werd groter en groter, de 340 werd steeds kleiner....en daar was de 850, ken hem eigenlijk sinds de Btcc, grote indruk gemaakt, een Estate die vliegt over de curbs, gekkenwerk. Toen via school met als omweg Toyota en Opel bij Volvo terecht gekomen, daar word je al gauw gek gemaakt met die prachtig klinkende 5 cilinders.
En ja als er op een goed tijdstip een goede auto word ingeruild, dan hap je toe...en ik moet zeggen...zal niet snel meer een 4 cilinder kopen ...dit is toch zo fijn om mee te rijden .

Emiel.....

Ik ben aangestoken door mn schoonvader.
Toen ik mijn vrouw leerde kennen haalde ze mij op in een zilvergrijze 240 GLE (ik had nog geen rijbewijs). Later kocht ie een 740 gl sedan; een geweldige auto.
Het stond voor mij al vast dat ik Volvo ging rijden. Eerst een paar opels gereden en ben toen in een 740 estate gestapt waarin ik maar liefst 5 jaar gereden heb (de meeste auto's gingen bij mij na 1-2 jaar weg). Ik heb ingeruild (met pijn in mn hart) op mijn huidige 850 estate automaat (de pijn verdween heel snel).
Ik heb de auto voornamelijk om kilometers mee te vreten, maar ben toch helemaal fan van deze auto. Elke keer als ik achter het stuur kruip wordt ik zielsgelukkig.
Ik heb nog 1 wens voor de toekomst en dat is een V70 R AWD automaat. Zeker dat het Volvo blijft tot in lengte van dagen....

De aantrekkingskracht van Volvo begon al heel vroeg. Waarom weet ik nu nog niet onder woorden te brengen. Ik begon zo'n 30 jaar geleden met een 144S en keerde steeds snel terug naar het merk wanneer ik es wat anders probeerde. Het Volvo-summum vind ik nu in de roffel die ik nu rijd. Elke rit is een genoegen en alleen al naar hem kijken geeft een warm tevreden gevoel. Er zijn tegenwoordig veel goede auto's met moderne geavanceerde uitrustingen, maar een Volvo 850/-70 classic blijft nummer 1.

hmm, waar beginnen we ??...
welnu ooit toen ik nog een kleine jongen was, werd de aloude kever vervangen door een Jawel, Amazon.. en wat voor een, dubbele Webers, 100 PK (was van de tuner van rob slotemaker geweest).. donkergrijs B20 motor, prachtkar die ook nog eens flink hard ging.... wat doet pa ?? vouwt m om een lantaarnpaal....aaahhh, wrak nog verkocht aan die eerder genoemde tuner...... volgende volvo werd een rode B18 amazon, die het een hele tijd uitgehouden heeft.... toen moest er meer ruimte komen en werdt de 145 van Oma en Opa gekocht.... met ruim 400.000 Km op de klok verkocht en onze echte eerste nieuwe volvo gekocht, een 245 Van op grijs kenteken (een bruine) ,koste toen niet gelogen 19.000 gulden.... kom daar nog nu maar eens om... ondertussen waren er ook al enkele wat grotere volvo's de revue gepasseerd, een F88, en F10 (met t platte dak), en een F10 met t ronde dak.....(pa was ondertussen gestopt met chauffeuren en z'n laatste was een witte 740 Gle)
Intussen had ik zelf mijn rijbewijs, en na wat golfjes, een honda civic, mijn eerste eigen volvo een 360 GLT...



edit nog een foto gevonden..

eigenlijk niet heel veel lol van die auto gehad, te weinig mee gereden, en als ik dr eens mee reed dan werd ik door t ongeluk achtervolgd, klapper in duitsland.. de ene bekeuring na de andere voor te hard rijden, en als klap op ,de vuurpijl een gebroken distributiesnaar......in joegoslavië wel te verstaan..... 4 kromme kleppen dus niet meer rijden, gelukkig was daar de ANWB....afgevoerd met de grote gele truck....komt de auto terug, zat er nog eens flink schade aan grmblls.....
tijdje met diverse bedrijfsgebakkies rondgehobbeld en de glt geschorst..... voor onszelf begonnen en de GLT weer mee gaan rijden, maar ondanks de motor die nog super was, was het blik dat niet echt meer, en met pijn in t hart de 360 verkocht.....
uit nood een passat station gekocht en veel te lang mee gereden.... en nu sind 3 maanden weer terug op t oude nest....
heb nog geen minuut spijt van t roffeltje........

Dus een volvohistorie daggut wel............Peet..........