Inderdaad, Volvojongen, ik heb mezelf nog geen dice cadeau gedaan, nee...

Dat komt, ik heb een dochter die wil roken, eten, roken, bier drinken, roken, een vaste Internetverbinding, roken, meedoen aan de loterij, roken, bij de Chinees eend eten welke – speciaal voor de gelegenheid – is overgevlogen uit Peking, roken, maandelijks het speciale tarief op haar mobiele telefoon betaald wil zien en.... ga zo maar door! Denken jullie nu écht dat deze jongen dan nog geld overhoudt om zichzelf een uitleescomputertje cadeau te doen?
Welnee, dan kniel ik 's avonds stilletjes voor mijn ledikantje... dat de ellende (met onze Volf, voor het goede begrip) maar tot het verleden moge behoren, amen!

Vandaag bij de Chinees in Beja gegeten, want dochterlief was zo dol op Peking-eend, had ze gezegd. Nou, toe maar dan! Mijn vrouw en ik aten wat eenvoudigs, maar madam Peking-eend...
Nou, vroeg ik achteraf, was het lekker?
Zulks moet men expliciet vragen, want een positief woord kan ze eigener beweging niet uitbrengen.
Nou nee, het was "niet veel soeps" geweest.
Afijn, kán gebeuren.

Toen wilde ze geld van me om aan de loterij mee te doen...
Ik vraag me af wat er met het geld gaat gebeuren, mocht ze ooit de jackpot winnen. Haha!
Wat denkt u?

Of ik ook even haar telefoon wilde optoppen met 20 euro...
Luister! Dat dóe ik nou wel braaf elke maand, maar... ehh, ik zie je nooit béllen!
Ze heeft kennelijk geen vrienden en kennissen overgehouden in die ruim veertig jaar die ze nu op bed doorgebracht heeft, maar zulks zal de oplettende lezer/luisteraar misschien niet écht verbazen.
Nee, maar... eh, ik heb een speciaal abonnement van twintig-euro-rond per maand en dan kan ik zovéél bellen als ik wil...
Ja, dat weet ik! Dat heb je me al twintig-keer-rond verteld.  Maar... ik zie je nooit béllen!
Nee, maar ik heb dat abonnement genomen zodat ik zo lang als ik maar wil met mijn móeder kan bellen, snap je!?
Ja, dat snap ik óók nog, maar je woont nu bij je moeder ín. En... ik zie je nooit béllen! Zo'n abonnement is alleen voordelig, als je per maand méér pleegt te verbellen dan die 20 euro-rond. Ja toch?
Ehhh... ja!
Mooi. Dus dan kan ik misschien beter je telefoon met een tientje optoppen en daar doe jij dan – met jouw belgedrag – misschien wel een heel jaar mee...
Nou, doe dan maar een tientje dan, Jééézússs!
"Menéér Jezus" voor jou en, ja, ik snap ook wel dat 't voor jóu natuurlijk helemaal niks uitmaakt... één tientje, twéé tientjes of tíen tientjes, want... jíj betaalt niet, Tut Hola!
ZWIJGEN!!
Mijn vrouw, de zijde van haar dochter kiezend: Ja, maar ze moet toch met haar ex-vriend kunnen bellen?
Luister, die gozer is de godganse dag on-line, op Facebook of zoiets. Tut Hola heeft nu ook Internet, dus...
Moet ik 't uittekenen?

Trouwens - had ik dat al verteld? – sinds we sedert circa een maand Internet via de telefoonlijn hebben (ADSL heet dat), hebben we ook weer (grateloos en voor niets) een zogenaamde 'vaste telefoon', via welke ná negen uur en in het weekeinde gratis gebeld kan worden. Aangezien dochterlief toch niet (ver) vóór negen uur 's avonds opstaat, zie ík het probleem niet. Maar dat kan aan mij liggen!

Wat zegt u?
Nee, ze komt tegenwoordig overdag niet meer uit bed, nee. Wel zo rustig eigenlijk! Tegen de tijd dat mijn vrouw en ik 's avonds naar boven gaan, komt zij kreunend en steunend van tussen de klamme lappen vandaan, om op de sofa te gaan liggen, t.v.- kijken. De gemiddelde mens heeft ongeveer 8 uur slaap nodig, zíj 16.
Kortom, de perfecte symbiose, de ideale samenleving: zíj staat op wanneer wíj naar bed gaan.
Geen gezeur meer over dat ik bijvoorbeeld geen geduld met haar zou hebben en dat ik in déze – wat geduld betreft – een voorbeeld aan haar zou moeten nemen...
Toen ik haar eens fijnzinnig probeerde uit te leggen dat er - naar míjn bescheiden mening - nog wel enig licht zat tussen enerzijds "geduld" en anderzijds "hersendood", viel dat weer verkeerd bij mijn vrouw.
Gevoelig typje, mijn vrouw!

O ja, over die kakelverse ADSL-vebinding van ons nog even de volgende anekdote...
Een Engelsman die hier in de buurt woont verkondigt sinds jaar en dag de mare tegen éénieder die het maar horen wil, dat Internet via ADSL niet mogelijk is omdat "de telefoonlijnen in ons dorp sterk verouderd" zouden zijn. Dus, niemand begint daar nog aan. Aan ADSL dus.
Daarom meende ik de juffrouw in de PT-winkel een dienst te bewijzen, door haar even op dat zwakke punt in haar commerciële betoog te wijzen.
Maar de computer zegt dat het wél kan, wierp ze tegen, daar waar u woont!
Kijk, als de computer het zegt, ja, dán... heb ík niets gezegd!

En inderdaad, de computer kreeg gelijk!
Maar nu komt 't...
Laatst ging dochterlief een avond naar de kroeg, beneden bij de rivier, een dertigtal meters naar beneden vanaf onze voordeur...
En, vroeg ik de volgende dag, wat zeiden de uitbaatsters, toen je vertelde dat Internet via ADSL hier in het dorp wel degelijk mogelijk is?
O, dáár hebben we het niet over gehad!
Wat zeg je me nou!? Je weet drommels goed dat die meiden al tijden op zoek zijn naar een werkende Internetoplossing, om klanten te trekken, want jullie hebben daar in het verleden urenlang over van gedachten gewisseld, en nu je hun het heuglijke nieuws kunt brengen dat hun zorgen voorbij zijn, besluit je dat maar even vóór je te houden?
Ze keek me aan met een blonde blik die zoveel zeggen wilde als: Maar ík heb nu toch Internet, wat kan mij dan de rest verrekken!?

De daaropvolgende keer, toen ze weer een avond naar de kroeg geweest was, vroeg ik naderhand – tegen beter weten in eigenlijk – of ze onze ADSL-aansluiting nu eindelijk eens te berde had gebracht...
Neu, mompelde ze, is niet ter sprake gekomen.
Dingen die niet ter sprake kómen, hijgde ik naar adem happend, kan men heel goed ter sprake bréngen, hoor!
Een blonde blik was mijn deel.
Die griet is – mét afstand – het onverschilligste, asociaalste schepsel dat ik óóit ontmoet heb.

Nee, dat met dat uitleescomputertje, die dice, zou nog wel 's even wat kunnen gaan duren!

heb weer met een grote grijs zitten lezen Tiago en ik wil absoluut niet rommelen in een goed huwelijk natuurlijk.  Maar bij mij vlogen (of zelf gaand of door mij) moeders én dochter de deur uit.  Binnen no-time en dan weer gewoon, heerlijk rustig, zelf verder

 

Als dit verhaal op enige waarheid is gebaseerd, dan doe je je zelf schromelijk tekort.

Ik had haar allang overreden met m'n eigen auto.

Ewøut

Het is écht waar, Ewout! Ik heb mezelf écht nog geen dice cadeau gedaan!

Citaat van: Tiago op 04-12-2012 18:34:50
Het is écht waar, Ewout! Ik heb mezelf écht nog geen dice cadeau gedaan!

Natuurlijk is niet alles waar, wat ik zeg, Ewout, je kent me langer dan vandaag!

Wanneer ik bijvoorbeeld beweer dat ze de hele dag op bed ligt, dan is dat - natuurlijk! - niet helemaal waar. Ze ligt af en toe ook op de sofa.
Tja, zo'n ding moet ook benut worden, al was het alleen maar om te voorkomen dat moeders erop gaat zitten, met die vent van haar, om een stukje t.v. te kijken of zo. Dát kan nooit de bedoeling zijn geweest van dat sierlijke meubelstuk.

Nee, maar het is waar... het kreng is grondig verpest! Maar dat komt ook op het conto van haar moeder, laten we wel wezen...
Luister en huiver!
Haar aan een overdosis overleden echtgenoot...
Hè?
Nee, nicotine slechts. Ja, valt mee, ja. Ofschoon het resultaat hetzelfde is.
Haar overleden echtgenoot dus... lustte geen - en ik noem nu slechts twee willekeurige voorbeelden - vis of druiven.
Waarom niet?
Houd je vast, want nou komt 't!  Omdat er graatjes in zitten respectievelijk schilletjes omheen.
Dus mijn vrouw - ja, ga echt maar even zitten nu! - diende de vis eerst op nadat ze zorgvuldig álle graatjes eruit gepeuterd had. En de druiven? Daar pielde ze de velletjes eerst even vanaf natuurlijk. En, omdat ze tóch bezig was, deed ze hetzelfde in één moeite door voor haar dochter.
En dit alles onder het motto, hoe verpesten wij zo grondig mogelijk onze dochter?

Vind je het gek dat dochterlief toen ze de vijfentwintig reeds gepasseerd was, gewapenderhand gedwongen moest worden het ouderlijk huis te verlaten? En vind je het gek, dat ze, toen werkgever en manlief op haar uitgekeken waren (wat nog behoorlijk lang geduurd heeft, vind ik persoonlijk) meteen weer terugkeerde naar datzelfde ouderlijke huis?

Citaat van: Claudia op 04-12-2012 18:32:40

Citaat van: Ewout Schalkwijk op 04-12-2012 18:26:27
Als dit verhaal op enige waarheid is gebaseerd, dan doe je je zelf schromelijk tekort.

Ik had haar allang overreden met m'n eigen auto.

Ewøut

Zooooo mee eens!
Dan vrouw er ook maar uit, als ze er niet mee eens zou zijn.

Helemaal mee eens.
Tijd voor een goed gesprek lijkt me. Of misschien moet je het uitschrijven voor ze

Citaat van: Taranis op 05-12-2012 09:04:08

Citaat van: Claudia op 04-12-2012 18:32:40

Citaat van: Ewout Schalkwijk op 04-12-2012 18:26:27
Als dit verhaal op enige waarheid is gebaseerd, dan doe je je zelf schromelijk tekort.

Ik had haar allang overreden met m'n eigen auto.

Ewøut

Zooooo mee eens!
Dan vrouw er ook maar uit, als ze er niet mee eens zou zijn.

Helemaal mee eens.
Tijd voor een goed gesprek lijkt me. Of misschien moet je het uitschrijven voor ze

Gewoon dit topic laten lezen lijkt me genoeg 

gheghe, je hebt wél humor 

Luister!
Dat ik af en toe misschien een ietsepietsje overdrijf, heeft er natuurlijk mee te maken dat ik dit blog als uitlaatklep gebruik, als boksbal.
Een wijze vriend van me (die zelf een vrouw met DRIE grote kinderen getrouwd heeft) adviseerde me laatst om niet voortdurend de confrontatie te zoeken, want "je wint voor je gevoel misschien een slag, maar... als puntje bij paaltje komt verlies je de oorlog, want tussen moeder en kind...".

Hij maakte zijn zin niet af, maar ik wist precies wat ie bedoelde...
Sedertdien probeer ik tot tien te tellen, bijvoorbeeld wanneer dochterlief weer een opmerking maakt die me in het verkeerde keelgat dreigt te schieten.
En ik moet zeggen: dat bevalt me goed! Ik krijg op die manier een beetje het gevoel terug dat niet iemand anders voortdurend aan de touwtjes van mijn gevoelsleven loopt te trekken en mijn stemming naar believen kan maken of breken. Of - in alledaags Nederlands - ik voel me meer in sync with myself.
En als dat tot tien tellen onverhoopt even niet helpt, dan kan ik altijd jullie nog... ehh, deze blog als boksbal gebruiken.

Ik verbaas me er af en toe wel een beetje over dat er onder jullie - waarschijnlijk goedbedoelende - mensen zijn die me een leven als anachoreet toewensen, ofwel een kluizenaarsbestaan. Kennelijk heb ik nog niet duidelijk genoeg over het voetlicht gebracht dat mijn vrouw de liefde van mijn leven is.
Het kan best zijn, hoor, dat voor enkelen "DE grote liefde" niet iets grenzeloos' is, niet iets absoluuts. Dat er ook dáárin érgens een break-even point overschreden kan worden waarna men zegt: Genoeg is genoeg!
Welnu, zulk een "Ik wil Bolletje"- moment (voorzover het al bestaat) ligt vooralsnog vér buiten mijn blikveld.

En die mensen die hun dochter in zo'n geval zouden overrijden met hun eigen Volf... sorry, hoor, dáár kan ik helemáál geen begrip voor opbrengen! Weten jullie eigenlijk wel hoe gemakkelijk een krasje in de lak is ópgelopen!?
Nee, wérkelijk!!!

Citaat van: Tiago op 05-12-2012 11:53:40
En die mensen die hun dochter in zo'n geval zouden overrijden met hun eigen Volf... sorry, hoor, dáár kan ik helemáál geen begrip voor opbrengen! Weten jullie eigenlijk wel hoe gemakkelijk een krasje in de lak is ópgelopen!?
Nee, wérkelijk!!!

Daarvoor heb ik een XC, dan is een krasje juist stoer.

En die XC staat hoger op de poten dus dan komt de echte rotzooi aan de onderkant te zitten

En dat vertellen jullie me nú pas!