Citaat van: V70 classic op 22-12-2012 16:45:36

Citaat van: The Demon op 22-12-2012 16:40:50

Citaat van: Tiago op 22-12-2012 15:26:39
Het heeft er alle schijn van dat je gelijk hebt, Thuur. Vanmorgen 10,62 V gemeten, ergo conclusio... dodencel!
Ehh... dode cel, meen ik.

Is het eigenlijk niet een klein wonder dat de motor überhaupt start bij zo'n lage spanning?

Als je hem heuveltje af laat rollen en in zijn 2de versnelling de koppeling op laat komen, slaat hij ook wel aan bij 0,2 volt dus op zich is het geen wonder, maar ik zou toch even een nieuwe stroombron gaan halen Tiago.
Monteren hiervan lukt jou ook nog wel.

Groet,
The Demon.

Dat werkt met een gier tronic niet he ( dat heuveltje af).

Grts

Dan zit er niets anders op dan een andere versnellingsbak of toch gewoon een verse accu 

Groet,
The Demon.

Citaat van: The Demon op 22-12-2012 16:47:15

Citaat van: V70 classic op 22-12-2012 16:45:36

Citaat van: The Demon op 22-12-2012 16:40:50

Citaat van: Tiago op 22-12-2012 15:26:39
Het heeft er alle schijn van dat je gelijk hebt, Thuur. Vanmorgen 10,62 V gemeten, ergo conclusio... dodencel!
Ehh... dode cel, meen ik.

Is het eigenlijk niet een klein wonder dat de motor überhaupt start bij zo'n lage spanning?

Als je hem heuveltje af laat rollen en in zijn 2de versnelling de koppeling op laat komen, slaat hij ook wel aan bij 0,2 volt dus op zich is het geen wonder, maar ik zou toch even een nieuwe stroombron gaan halen Tiago.
Monteren hiervan lukt jou ook nog wel.

Groet,
The Demon.

Dat werkt met een gier tronic niet he ( dat heuveltje af).

Grts

Dan zit er niets anders op dan een andere versnellingsbak of toch gewoon een verse accu 

Groet,
The Demon.

Ik ken wel een verhaal uit begin jaren 80 van een bedrijfje dat elke avond een tractor boven aan de dijk parkeerde.
Konden ze altijd de rest nog aantrekken 

Ik zou voor een verse accu gaan.
Die bak heeft tiago al genoeg gekost 

Beste vent, The Demon!
(hij moest alleen carbid lusten)

Carbid! Dat is mijn ontbijt! 



Groet,
The Demon.

Goh! Ik ontbijtradio!

Citaat van: Tiago op 22-12-2012 15:26:39
Het heeft er alle schijn van dat je gelijk hebt, Thuur. Vanmorgen 10,62 V gemeten, ergo conclusio... dodencel!
Ehh... dode cel, meen ik.

Is het eigenlijk niet een klein wonder dat de motor überhaupt start bij zo'n lage spanning?

Volgens Volvo mag de spanning tot 7 Volt zakken tijdens het starten. Als die andere 5 cellen nog fris en fruitig zijn dan zou je motor zomaar kunnen aanslaan. Maar toch met Koning Winter in het verschiet zou ik rap een nieuwe accu ritselen.


Gr

Citaat van: Tiago op 20-12-2012 16:55:59
Sorry, DanielE, had ik niet gedaan, nee! Is dat kritisch?

Ik werk bij een Toyota dealer en daar wordt voorgeschreven om dat te doen ivm met eventuele piekspanningen. Moet wel zeggen dat bijna al die auto's een apart punt hebben om met booster/hulp te starten. De aansluitingen op de accu kunnen daar dus echt niet tegen neem ik aan.
Maar dat heeft jouw N ook...
http://img196.imageshack.us/img196/5914/starthulp.png

En vloeken in de kerk.... Dit gaat niet over opladen maar zegt wel iets over de gevoeligheid van de elektronica http://volvo-forum.nl/viewtopic.php?t=50006&highlight=starthulp

Daarnaast schijn je een processorgestuurde lader 'in de war' te maken als er toch nog stroomafname plaatsvind tijdens het laden.

Citaat van: DanielE op 23-12-2012 14:04:42

Citaat van: Tiago op 20-12-2012 16:55:59
Sorry, DanielE, had ik niet gedaan, nee! Is dat kritisch?

Ik werk bij een Toyota dealer en daar wordt voorgeschreven om dat te doen ivm met eventuele piekspanningen. Moet wel zeggen dat bijna al die auto's een apart punt hebben om met booster/hulp te starten. De aansluitingen op de accu kunnen daar dus echt niet tegen neem ik aan.
Maar dat heeft jouw N ook...
http://img196.imageshack.us/img196/5914/starthulp.png

En vloeken in de kerk.... Dit gaat niet over opladen maar zegt wel iets over de gevoeligheid van de elektronica http://volvo-forum.nl/viewtopic.php?t=50006&highlight=starthulp

Daarnaast schijn je een processorgestuurde lader 'in de war' te maken als er toch nog stroomafname plaatsvind tijdens het laden.

Om piekspanningen te voorkomen kun je ook gewoon een grote verbruiker inschakelen.
Wij zetten dan gewoon het licht aan.

Grts

Mannen, dat piekspanningverhaal is toch allemaal niet zo spannend. Het blijft zwakstroom. Als je electronica daar kapot van gaat, komt het of uit China of is het verkeerd aangesloten. Ik heb nog nooit iets direct kapot zien gaan in een auto door piekspanning. Waarschijnlijk omdat die accu en de dynamo niet meer dan 14,4V spanning kunnen geven. In de brand vliegen kan wel door grote electriciteitsstroom. Want heel veel stroming door dun metaal wordt warm en autolak brand prima

Dus alleen bij lassen aan de auto gaat bij mij de accu los. Maar om iedereen voor te zijn, ik zal wel weer geluk hebben gehad (ik vertrouw erop dat dat ook zo blijft) Voor de rest van de wereld geldt: altijd accu los. 

Nog wat extra info:

Autoaccu's gaan altijd langzaam achteruit in capaciteit. Dit doordat het accuzuur langzaam fosfateert door herhaaldelijk ontladen en laden. De fosfaatkristallen zetten zich vast op de loodplaten. Er is dus steeds minder zuur en steeds minder plaatoppervlak actief in de accu. Hierdoor verhoogt de interne weerstand en vermindert de chemische werking en dus spanningsafgifte van de accu. 

Bij de onderhoudsvrije accu's is de verdamping van het accuzuur tijdens operatie zo klein dat er genoeg zuur aanwezig is om de accu te laten functioneren tot het punt dat hij onbruikbaar wordt in een auto. Op zich is het dan nog steeds een prima accu, maar niet meer voor het gewenste voltage en stroomafgifte.

Ach, jongens, wanneer jullie míjn leeftijd hebben, zullen jullie erachter komen dat er nog wel andere dingen bestaan in het leven dan... piekspanning!

Maar wat me gísteren toch weer overkomen is...
Luistert en huivert!

We waren bij onze Zweedse vrienden in Spanje wezen dikkedakken (d.i. Gronings voor lekker eten) en hadden daarbij een stevig glas wijn gedronken. Nou zal het niet zozeer aan dat glas wijn gelegen hebben, dat deze getapte jongen al gauw lekker onder stoom kwam te liggen (want daar ben ik heus wel aan gewend), als wel aan die cocktail vooraf. Die Zweden hebben namelijk de gewoonte, meegeëxporteerd uit hun vaderland, hun eigen... eh, spiritualiën te stoken. Wat dies ook zij, die door Lars bekokstoofde cocktail dronk verrekte lekker weg, maar tegen het einde van de avond was ik toch dermate... ehh, spiritueel, dat ik iets deed wat ik helemaal niet van plan was geweest te doen... Ik liet onze Volf staan en nam een taxi naar huis!

En dat was achteraf bezien maar goed ook, want onderweg reden we wel degelijk 'in de fuik' van een alcoholcontrole...
Gelukkig worden taxi's niet aangehouden en mochten we doorrijden! We zijn zonder ongelukken thuisgekomen, hetgeen op zich een godswonder mag heten aangezien ik toch al een poosje niet meer in een geschakelde auto gereden heb. Bovendien weet ik bij god niet meer hoe ik eraan gekomen ben en wat ik er nu mee aanmoet. Ik bedoel, zo'n taxi gaat op den duur nogal opvallen, zo op je oprit...
Iemand een idee?

 

Misschien kan je de komende dagen nog wat bijverdienen...

Haal die chauffeur gewoon uit de kofferbak.

Citaat van: Ewout Schalkwijk op 26-12-2012 15:55:29
Misschien kan je de komende dagen nog wat bijverdienen...

Werk voor de dochter des huizes?

Mijn vrouw zocht stront.
Kijk, en dan is deze jongen heel meegaand: Als mijn vrouw stront wil, dan kan ze dat kríjgen!
Ik klom meteen in de telefoon en we konden de volgende morgen al terecht. Dochterlief wilde mee...

Nou is mijn stiefdochter, indien ik u goed begrepen heb, een heel normale doorsnee dochter. Ze heeft echter één eigenaardigheid, ze is dol op dieren. Dus erg verbaasd kon ik niet zijn, toen ze de volgende morgen op de valreep op de achterbank sprong, ofschoon het pas een uur of tien was – met andere woorden, middernacht voor haar.
Ze heeft natuurlijk geen weerstand kunnen bieden aan mijn geanimeerde verhalen over een ranch met honderden dieren, stelde ik - bijna vertederd - bij mezelf vast.
Dus, áls ik me al ergens over verbaasde, dan was het over het feit dat die verhalen überhaupt tot haar doorgedrongen waren. Normaliter geeft ze namelijk blijk van die volstrekte desinteresse die zo tekenend is voor pubers van middelbare leeftijd. Ze kan bijvoorbeeld urenlang naar mijn "wijze" lessen zitten te luisteren, om dan opeens met haar ogen te knipperen alsof het eerst dán tot haar doordringt dat er nog iemand anders dan zijzelf in het vertrek aanwezig is, en te geeuwen: Ehh... sorry, heb je 't tegen mij?

En ik...? Ik trap er steeds weer in.
Zo viel ik ook die dag weer bijna van de bestuurdersstoel toen ze in een stadje dat we passeerden, te kennen gaf: Laat mij er hier maar uit en pik me op de terugweg weer op!
Plotseling drong het tot me door: Dochterlief was alleen "vroeg" opgestaan omdat ze doodsbang was geweest dat haar moeder en ik zouden vergeten een blik tabak voor haar mee terug te brengen.
Wat krijgen we nou, riep ik gepikeerd in de binnenspiegel, ik meende dat jij zo dol was op díeren!?
Welke díeren, werd mijn retorische vraag vanaf de achterbank beantwoord met een stomverbaasde wedervraag.
Ik besloot voor de verandering me eens níet in die bodemloze put van onnozelheid te laten trekken, en gaf – in plaats van antwoord – getergd gas.

Voor de rest van de rit hadden we een bak 1e kwaliteit zwijgstront op de achterbank. Maar helaas is dat geen stront waarbij de rozentuin van mijn vrouw gebaat is, anders had ik meteen rechtsomkeert kunnen maken.
Als om mijn dag helemáál goed te maken, begon het zachtjes te regenen.

We werden – als altijd – met open armen ontvangen. Fantastische mensen! Staan altijd voor je klaar als je stront wilt. Kóm daar maar eens om, vandaag de dag!

Ná de koffie trokken we dan ook gekapt en gelaarsd het weiland in...
Het ezeltje dat nieuwsgierig naar het hoe en waarom van alle consternatie kwam informeren, stelde ik gerust met de woorden: Maak u niet te sappel, we komen alleen even de toiletgroepen inspecteren!
Toen ik de rug strekte om het zweet uit mijn ogen te wissen.... Zag ik 't goed? Stond nu warempel de boerín de stront bijeen te harken? Waar is onze dochter?
En ja hoor, dochterlief stond het ezeltje te aaien.
Zeg, zoek jij stront of zo?
Ze keek verschrikt op.
Ehh... nee!
Dan zou ik daar maar eens héél gauw mee beginnen, snauwde ik kortaf.

Weet u trouwens hoeveel een zak paardenstront weegt, als het net geregend heeft?
Ongeveer zes weken breukband!

Afijn, dochterlief en ik zaten met zes zakken paardenstront in de laadbak van de pick-up, toen ze opeens aus dem Blauen hinaus, terwijl ze een paardenkeutel uit heur haar peuterde, deze gevleugelde woorden mompelde: Niet verkeerd!
Nee maar, warempel een spontane uiting! En – met enige goede wil – nog positief te noemen ook! Ongekend!! Had ik het wel goed verstáán, boven het lawaai van de motor uit?
Niet verkeerd, vroeg ik daarom voorzichtig. Men wil zo'n teer kasplantje tenslotte niet meteen dooddrukken.
Ja, weidde ze met tegenzin uit, ik zou hier meteen wel willen blijven!
Ik geloofde mijn oren niet! Zag ik hier voor mijn ogen het eerste greintje geestdrift zijn kop boven het maaiveld uitsteken?
Dus nadat ik onze Volf tot strontkar gedegradeerd had, besloot ik wat zaadjes te strooien in het vruchtbare brein van de boer: Tja, is onze dochter, ja! Werkloos en zo! Vindt het hier prachtig! Zou hier meteen wel willen blijven, zegt ze! Toevallig geen karweitjes liggen! Haha!
De man keek me boerenslim aan en vroeg, alsof ik haar souteneur was: Kost dat?
Ja, pas op! Die hardwerkende lieden zitten zomaar op hun praatstoel, hè!
Ehhh... in eerste instantie niks, antwoordde ik als geslepen Hollandse slavenhandelaar, laat 'r eerst maar 's tonen wat ze waard is.

Toen die mensen een paar weken later bij ons kwamen eten, maakte mijn hart een klein sprongetje toen ze halverwege het diner opperden dat ze voor een paar dagen per week wel werk voor onze dochter hadden, maar... dat hoefde niet voor niks... dát wilden ze niet.
In het gesprek dat zich vervolgens ontknoopte, gaf onze dochter enkele antwoorden die mijn tenen deden krommen, zodat het me opeens maar beter toescheen, me niet met de zaak te bemoeien en mijn aandacht op de overige genodigden te richten.

Toen de gasten vertrokken waren, zei ik bot (toegegeven, een cognacje te veel in mijn melis): Kijk, dat iemand met twintig jaar kantoorervaring nog nooit met een spreadsheetprogramma gewerkt heeft, vind ik al onbegrijpelijk, maar nog onbegrijpelijker vind ik 't dat je dat desgevraagd van de daken schreeuwt! Alsof je bang was dat ze je zouden vragen om het op staande voet te bewijzen!! Een beetje slimme meid antwoordt op zo'n moment toch: "Dat komt helemaal goed, maak u geen zorgen!" en staat de volgende morgen om zes uur op om zich de beginselen van zo'n programma hoe dan ook éigen te maken? Of zie ik dat verkeerd?
Ik ga niet zeggen dat ik iets kan, als ik iets niet kan! O zo!
Ach ja, dat was me even ontschoten: Mevrouw Oblomov heeft altijd gelijk.
Dus besloot ik het over een andere boeg te gooien...
Afijn, wanneer kun je beginnen? Ik breng je wel met onze Volf!
Ehh... we hebben niks afgesproken. Ze zouden nog bellen!

We zijn nu veertien dagen verder...
Nee, natuurlijk hebben ze niet gebeld. En onze dochter verdomt 't om contact op te nemen, want... die mensen hebben haar weliswaar werk aangeboden, maar... ze hebben haar nog niet op hun knieën gesmeekt.
Begrijpt u wel?

Nog even... en deze jongen gaat met poep gooien!
Een gelukkig en gezond nieuwjaar allemaal!