Van jongs af aan met Volvo opgegroeid. Pa reed Daf 55 toen 66, toen Volvo 66, 343, 440. Nu heeft hij een Suzuki Liana  
Mijn eerste auto (na jarenlang Goldwing) was een Daewoo Matiz. In Ierland gaat de verzekering op motorinhoud en met 900cc was dit nog wel te betalen.
De eerste in Nederland werd een 340. Met een liter olie per 1000km heb ik die niet lang gehad. Daarna kwam een 740, een wijnrode sedan. Heerlijke bak. Probleemloze vakanties naar Kroatie en Denemarken mee gemaakt. Wel wat reparaties aan gehad, maar toen stond er ook intussen 335.000 op de klok.
Nu rijden we een V70 automaat ('97).
Waarom Volvo? Ik wil mezelf en mijn gezin graag heelhouden, dus een grote stevige bak. Dat was de voornaamste reden.
De V70 is een fijne luxe auto, maar ik had met de 740 meer lol. En ook kwa uiterlijk vind ik hem mooier dan de V70. De volgende auto? Wat mij betreft een 740 sedan of een 850 estate. Handgeschakeld.

Duq

P.S. Sorry, geen foto's bij de hand...

Ik heb het virus niet van huis uit meegekregen. Toen ik nog klein was kreeg ik van vrienden van mijn ouders een speelgoed auto, de meeste hier zullen 'm wel kennen zo'n plastic 240, dat was eigenlijk voor mij het eerste contact.

Ik kreeg na de introductie van de 850 altijd al een warm gevoel als je er een zag. Ook op school stond een Volvo in het klaslokaal en echte nieuwe Volvo 480 geschonken door de importeur dacht ik en dat was dan studie object. Die was inmiddels een jaar of 8 en er stonden wel 50 heuse kilometers op (zat geen kenteken op en mocht ook nooit meer de weg op).
Ook in mijn werk kwam ik vaak in contact met Volvo's (ben verkoper en moest vaak Volvo taxeren en inruilen, als er een Volvo binnen kwam moest ik altijd even rijden).

Ik heb voor de Volvo altijd Citroën gereden omdat ik dat van huis uit meekreeg, 2x een BX GTI en daarna een Xantia VSX met onnoemelijk veel ellende . Toen was het tijd, omdat in die Xantia al zoveel geld zat, om dat ding in de fik te steken of toch maar te verkopen, aangezien ik het niet snel koud heb heb ik dus niet gekozen voor de warmte welke zou vrijkomen van het vuur en dus  toch maar voor de munten gekozen . Een tijdje gezocht en vond mijn huidige roffel bij een dealer, en heb via het handelscircuit blind gekocht niet eens in gereden ik had er gewoon een goed gevoel bij.

Voorlopig wil ik deze roffel houden en ik zie wel wat er op mijn pad terecht komt, maar dat het Volvo blijft daar acht ik de kans vrij groot in.

Ooit hebben mijn ouders een grijs DAFje 44 gehad voor "erbij" - mn vader reed toen een Alfa 2000 GTV of was het de BMW 2002 die daarna kwam  ( ) - moet zo rond 1973-1974 geweest zijn. In 1978 na een dikke knal met onze CX 2200 diesel (waar ik achterin zat - doorgaande weg bij Otterlo, waar nu een rotonde is en daarvoor stoplichten en daarvoor geen stoplichten maar een knullige kruising) kwam er een ECHTE Volvo, een 264 GLE. WAT een bak, wat een geluid, alle luxe die er was, pluche, airco, schuifdak, automaat, 4 el. ramen, enz. enz. Een monster-auto!!

Een metallic donkerblauwe, 14-TF-48, tweedehandsje, maar o jongens!

Ooit heeft hij met die geweldige bumpers bewezen dat een 2CV uit bordpapier is opgebouwd toen deze de bocht wat te kort nam en over de bumper is gestruikeld - resultaat: eend-kompleet voorspatbord opgekruld - Volvo: niets!!

Superveilige auto, beetje hoekige bak (ooit een week een 142 DeLuxe meegehad van de garage, zo'n oranje - de afvoer van de airco zeek het water onder de vloermatten...) maar als ik er eentje kon krijgen....  

De Volvo ging weg omdat er moeilijk LPG in te zetten zou zijn en werd er een BMW 528i op LPG gekocht - daar kreeg ik het BMW 5-serie virus van (mijn eerste ritjes in die kar!! jippie-yayee!!).

Ondertussen hadden we ook nog een 343DL erbij (jaa met zo'n 'slim' pookje van meneer Van Doorne...) en daar heb ik menig kilometertje in mogen doen - wat sloom en slurperig, maar o zo degelijk..

Daarna heeft mijn moeder nog een zilvergrijze 480 Turbo gehad en een 480ES aut. (zo'n twin-kleur), heb ik zelf nooit in gereden...  

Nu heb ik zelf voor het eerst (na een jaar of 20 in allerlei Alfa's en BMWs te hebben gereden - met wisselend succes) een echte Volvo en voel me er hartstikke thuis in!! Mooi die lange snuit voor en die heerlijke stoelen, elke keer een grijns van oor tot oor als ik in mijn TDIetje stap...  

Beste volvo rijders

ik krijg de kriebels als ik al die verhalen lees over vroeger. Ik ben nu (na lang zeuren bij mijn partner) ook eindelijk volvo rijder net zoals vroeger bij mijn ouders. Ik heb een 2 tal foto´s er bij gedaan omdat deze mij doen herinneren aan die gouwe ouwe tijd en aan die lange slee van een auto. Wat er met deze auto´s is verzet is niet met 2 a-4tjes te beschrijven (mijn vader was gek op verbouwen van het huis dus had hij wel een tank nodig).
Bij terug komst van mijn uitzending in het voormalig joegoslavie werd ik opgehaald door zijn toen nieuwe volvo. Wat een mooie bak en waar ik toen gek op was was het dat er een telefoon in zat, wauw dat was het helemaal die tijd. Nu is het normaal en ben je apart als je dat niet meer hebt. Ik ben trouwens wel heel blij met dit forum want het haald kriebels naar boven.
Blijf dit volhouden mensen en de meeste harten gaan in de avond weer harder bonzen als ze deze verhalen lezen

George

(ik krijg de foto bestanden er niet op help help help)

Oja, de stoelen. Dat was ik nog vergeten. Op vakantie een keer een focus gehuurd. Godallemachtig! Alsof ik op een keukenstoel zat! Dan maar die lekker grote 740 stoelen, zelfs al zijn ze 15 jaar oud.
Laatst ook de Clio van zusje geleend. Geen onaardig autootje voor door de stad, maar na 200km had ik wel een zere rug. De stoel kon ook niet ver genoeg naar achter (en ik ben maar 1,80).

Ook de degelijkheid is een keer getest. Een Golf drukte een renaultje achterop (achteraan de file). Ik voelde dat ik werd geraakt, maar zag geen schade. Even terug gelopen naar de eigenaar van de Renault. Die vroeg zich af wat ik kwam doen. Had blijkbaar de voorkant van z'n auto nog niet gezien, want daar stond een mooie afdruk van mijn trekhaak in...
Volgende dag even op de brug laten zetten om te zien of er iets ontzet was. Niets.
Overigens kwam ik er na de zomer achter dat door die klap er wel een naad was gesprongen; de kofferbak bleek lek... Maar dat was met wat gaffertape over de achterlichten ook verholpen.

Duq

me opa en oma reden vroeger al met dafjes )helaas nooit meegemaakt) toen een witte 340 daarna nog een 340 met een mooie kleur blauwgroen. toendertijd kocht me oom een gloednieuwe witte 440 en ik ging vaak met me pa mee op de vrachtwagen en toen zag ik bij het bedrijf waar ie kwam te werken een supermooie f12 globetrotter toen ie er zelf werke kreeg ie een nieuwe fh en daarna een globe fh daar komt me volvo verslaving vandaan.
helaas heeft niemand in de familie een volvo meer maar, ik ga proberen dat te verbreken maar dat is allemaal toekomst muziek.

gegroet patrick

Hallo allemaal,

Mijn eerste echte kennismaking met het merk Volvo was  begin 2000 toen mijn vader een nieuwe S80 2.5D had aangeschaft. Werkelijk een voortreffelijke wagen, met een dijk van een motor, snel comfortabel en zuinig.
Eind 2000 begon ik met werken bij een taxi centrale. Naast de gebruikelijke Mercedesen was er ook een volvo (een 850 2.0 uit '95).
Als taxi was die auto misschien wat minder geschikt dan de e-klasses (ruimte achterin), maar kwa rijden was het veeeeeeeel leuker. En dat lag niet alleen aan het feit dat er een benzinemotor in lag. het was duidelijk een rijdersauto zoals de BMW 5 serie dat ook is. Alleen met meer karakter.
Vanaf dat moment wist ik dat ik ook een 850 wilde hebben.
Na diverse auto's van verschillende merken gehad te hebben (Hyundai, Ford, Renault, Mazda, Fiat en Saab) uiteindelijk in juli 2004 mijn eerste 850 aangeschaft. Een 92-er GLT met 263000km op de klok. Achteraf gezien mankeerde daar veel te veel aan en in februari 2005 heb ik de auto verkocht toen ik de mogelijkheid had om een goede 95-er te kopen.
Ondanks dat die eerste 850 eigenlijk een miskoop was, heb ik er geen spijt van. ik heb van elk moment volop genoten. En dat genieten doe ik nog steeds, van ieder moment in mijn trouwe roffel.

Jens

hallo allemaal,

mijn volvo virus is duidelijk van thuis uit meegekregen. mijn vader reed in de jaren 60 al in een witte amazon 122S en later in de 70'er jaren in een donkerblauwe 144S. Ik weet no dat die verkocht werd toen hij een jaar of 11 oud was voor 800 gulden 9 voor eeuwig zonde er mankeerde niets aan)
later kwam er tussendoor een 343 9 foute poging om centjes te sparen0 die later weer ingeruild werd voor een 244 GL op LPG.

In deze auto heb ik ook mijn eerste volvo km mogen maken en dat reed erg lekker maar wel een beetje traag.

mijn eerste, tweede en derde  auto waren opeltjes (financieen )

Later hoefde ik niet zoveel KM meer te maken en kocht ik mijn eerste Volvo: Een amazon Favorit met maar liefst 3 versnellingen!
deze werd al vlot ingeruild voor een 4-deurs amazon uit 66( rijdt verrassend lekker!!)

mijn vrouw had in die tijd een Peugeotje op diesel om op haar werk te geraken.

Weer wat later was deze overbodig en was er behoefte aan meer ruimte (kids)
en kwam er na lang zoeken een 850 estate 2.5 20V uit 95.

Heerlijke auto en wat mij betreft gaat hij nooit meer weg

De amazon staat ondertussen al geruime tijd in de garage te wachten op een nieuwe versnellingsbak maar tijdgebrek maakt dat hij nog een tijdje moet wachten...

tot zover mijn volvo historie, ik wacht met belangstelling op die van anderen

Mijn liefde voor het merk Volvo zat er van jongs af aan al in, maar niet van huis uit. Mijn vader, die als klein mannetje al gek was van treinen maakte van z'n hobby z'n beroep en begon te werken bij de Nederlandse Spoorwegen met daaraan gekoppeld vrij reizen voor ons gezin, een auto was dus niet echt nodig en is er ook nooit gekomen.

Het waren dan ook de broers van mijn moeder die de liefde voor het merk Volvo overbrachten. De ene oom heeft altijd meerdere 240 sedans gereden, de ander in 240 / 740 estates. Met vooral de "estate-oom" ging ik als mannetje van 4 / 5 jaar al mee. Als kind van autoloze ouders was een auto bijzonder, maar zo'n grote robuuste Volvo sprak wel in het bijzonder tot de verbeelding.

Ook in de vriendenkring van mijn "estate-oom" waren er Volvo liefhebbers waar we nog wel eens langs kwamen. Een van die vrienden was Saoud van Saoud's Volvo Service uit Amsterdam. Ging m'n oom koffie drinken, kon ik mooi alle Volvo's in z'n garage bewonderen. Inmiddels bestaat dit bedrijf helaas niet meer (pensioen).

Het was vanaf mijn jeugd eigenlijk wel duidelijk, een Volvo en niets anders. Was 21 en net van werkgever veranderd. Had redelijk snel een auto nodig en dat werd een grijze 740 2.3 ltr. sedan op gas. Zat wel wat achterstallig onderhoud op, maar nadat die ellende verholpen was, heb ik er erg veel plezier van gehad.

Inmiddels 6 jaar later en 4 ton op de klok was ik toe aan wat nieuws, ondanks dat mijn 740 nog prima reed.  Nog een beetje getwijfeld aan een 940 of 960, maar de balans sloeg duidelijk door naar een 850.
Na lang zoeken op internet en vele malen dit forum bezocht te hebben, werden mijn wensen omgezet naar een 850 2.5 T sedan.
Een heerlijke auto waarmee ik van plan ben nog heel wat jaartjes te rijden.

kwam een oude foto tegen van mijn ouders eerste van de tig Volvo's (reed eerst een BMW 3003)



zag net op de RDWsite dat ie niet meer leeft


wat is jou eerste Volvo ervaring?

Hoort deze niet in 'wie ben ik???'

Volvo 340 sedan van mijn ouders. KK-28-HF.

Zelf de eerst gereden volvo was een 440 GLT van mijn ouders wat later mijn auto is geworden. De XV-63-LH.

Beide auto's zijn niet meer.  

Citaat van: Turbobiker op 20-02-2007 21:57:04
Hoort deze niet in 'wie ben ik???'

nee
da's als je iemand hebt gespot toch?

Mag het ook andersom. Ik reed wat eerder Volvo, mijn ouders een paar maanden nadien over gestapt.

Citaat van: Laserblue op 20-02-2007 21:58:12

Citaat van: Turbobiker op 20-02-2007 21:57:04
Hoort deze niet in 'wie ben ik???'

nee
da's als je iemand hebt gespot toch?

Ok, dan zal ik mijn ouders 'geschiedenis' maar herhalen:

242 in '78
244 (zelfde bruin als bovenstaande foto )
244
745

en toen ik het huis uit was:

164
245