En vlieg voorzichtig.

Hey Mark, doe je wel voorzichtig morgen te vliegen naar A'dam?

Veel sterkte de komende tijd...
Ik zal niet inhalen morgen, zit namelijk in de buurt van Amsterdam...

Geen "mooie" berichten  , Sterkte samen !

Sterkte, Marc! 

Jakkes, sterkte

Bah! 
Sterkte Marc

En nog en update.

Pa mocht vandaag naar huis, omdat ze nu toch niks doen.Wilde hij zelf ook graag.
Maandag en dinsdag zijn de besprekingen door de artsen van zijn punctie van vrijdagmorgen. Woensdag hebben we een gesprek op de onko-poli hoe en wat.
Hopen dat ze de cellen van de punctie "herkennen" en dat ze er een behandelmethode voor hebben. Als er geen behandelmethode(bestraling/chemo) is het waarschijnlijk een questie van weken, misschien een paar maanden. En als ze nog wel iets kunnen doen is het nog alleen maar rekken.

Hij heeft al aangegeven dat ie geen "rekken" wil als de overlast van het rekken niet opweegt tegen de gewonnen tijd. En een lijdensweg wil hij ook niet.

Dus we hebben nog geen idee hoe lang hij nog heeft. En of de artsen woensdag een prognose kunnen geven? Geen idee.
Hij is er zelf redelijk rustig onder, aanvaard is denk ik een beter woord. Maar dat maakt het niet makkelijker. Zowel voor hem niet als ook voor ons niet.

Hij wil nu veel dingen regelen zodat mijn moeder zo goed mogelijk verzorgd achterblijft.

Het is niet voor te stellen dat ze afgelopen februari 50jaar getrouwd waren en dat vorige week gezellig met zijn 6en lekker een eer tussen uit zij geweest. Daar had hij, net als wij, zich erg op verheugd. Ware het niet dat donderdags voor de vakantie een lichte long-onsteking werd geconstateerd. Penicilline en prednison gekregen. Toch ruim 200km naar drenthe gereden en verwacht dat het beter zou gaan. Hij bleef moe en voelde zich niet lekker. Dinsdag na de vakantie is de huisarts geweest en heeft hem direct naar het ziekenhuis gestuurd om te checken waarom hij zo moe was. Röntgen, later een CT-scan. Hmm, dat is niet goed. Punctie genomen. en de rest volgt nu nog.

Gelukkig heb ik een werkgever die heel sociaal is, ik hoefde maar te bellen en het was geen probleem. Ik blijf tot na de uitslag in Amsterdam en zal dan terug naar limburg moeten. Heb nog een hele lieve vrouw en twee schattige meisjes rondrennen. En een broodheer die ook waar voor zijn geld wil. Maar als het gaat komen mijn ouders het komend wekend al weer naar het zuiden. Gelukkig kan mijn moeder ook goed autorijden. Mijn vader wil Linda en zijn enigste kleinkinderen zien. Nu het nog kan.

Het is heel raar, het ene moment zit je te janken als een klein kind en het andere moment zit je te lachen. Een enorme rollercoaster aan emoties die je te verwerken krijgt.

We zullen zien hoelang ons nog gegund is. Hij is er nu gelukkig nog maar ik ben zoooo bang om mijn vader te moeten missen. Ik ben nergens bang voor maar dit? 7Kleuren!

edit:typo's

beste widebody,
ik wens jou en iedereen die je liefhebt veel sterkte in deze rot periode...

toen ik je stukje las werd ik al intens verdrietig, laat staan als je het zelf overkomt.

met name de laatste zin trof me diep... ik zou er ook niet aan moeten denken, vreselijk.

nogmaals veel sterkte komende tijd, maak het zo mooi mogelijk.

sven

Sterkte Marc. Neem nu alle tijd om afscheid te nemen!

Veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijd.

Lieve Mark, ondanks deze hele moeilijke periode waar jullie nu inzitten probeer er (hoe onmogelijk en misschien stom dit nu klinkt) een positieve draai aan te geven.  Net zoals je zelf al omschrijft, jullie pap berust zich er in.  Leef samen na het onvermijdelijke afscheid toe, geniet samen van de tijd die jullie nog gegund is.

Je weet dat er hier altijd een deur voor je open staat om je verhaal kwijt te kunnen.

Heel veel sterkte Mark en familie in deze moeilijke tijd.

Heel veel sterkte gewenst.

Heel veel sterkte Marc.

Beste Marc, ook vanuit het hoge noorden veel sterkte gewenst voor jullie allen!