Dat zég ik!
(we hebben een grote tuin)

Onze Volf staat klaar voor de sprong...

Het hele euvel valt volgens juffrouw Rebeca c.s. terug te voeren op een losgeraakt slangetje van de 'intercooler' (het koelsysteem van het motorblok, leid ik af uit die naamgeving) vanwege een gebroken 'abraçadeira' (eh... knelfitting?... klemfitting?... spanklem?... hoe noemen we dat in rond Hollands?). Dit veroorzaakt tractieverlies, zei ze, waarna de 'cruise control' inderdaad meteen gaat roepen: Doe het zelf maar!

Mijn inhaalproblemen onderweg zijn daarmee verklaard. Wat me nog niet helemaal helder en klaar is, is het volgende...
Hoe kan 't zijn dat ik na mijn mislukte inhaalpoging op de autoweg, tóch nog het centrum van Castro Verde heb gehaald, met een stationair gangetje van - pak 'm beet! - 100 km/u?
Kan het zijn dat het slangetje half is blijven hangen en pas later, in Castro Verde dus (vanwege het gehobbel over die overstekende toeristen wellicht), helemaal losgeraakt is?

Wat dies ook zij, ik had me die €150 kunnen besparen en de auto simpelweg naar de Volvogarage in Faro kunnen laten brengen op kosten van de verzekering. Maar ja, dat tractieverlies riep toch wel erg veel herinneringen bij me op aan de transmissieproblemen van vorig jaar. De keuze voor Huelva was dus min of meer een... eh, calculated guess. Achteráf... een misser!

Losse/kapotte slangklem dus. Verklaart gelijk dat stationair wel goed ging. Zodra de turbo druk wil opbouwen en de slangen iets gaan uitzetten, ontsnapt de lucht langs de losse slangklem en wordt er geen druk opgebouwd. Daardoor geen vermogen meer.

Jawel, hij is gearriveerd, mijn iPad...

Nee, niet met tante Pos, nee. Gewoon bij een vriend onder de arm, die naar Portugal kwam. Haha!
Met TNT Post was ie na twee maanden nog niet op z`n bestemming, met een vriend binnen twee dagen...
Wat?
Nee, die vriend rijdt geen Volvo, nee...
Gelukkig niet!

In jier as wat lyn, doe't ik as frijwilliger yn in sikehûs wurke, kaam ik yn kontakt mei in pasjintsje dat in seldsume sykte hie, dy't deadlik plichte te wêzen...
Frjemdernôch hie har broerke fan fiif de sykte oerwûn en antylichems útset. Dat, de ienige kâns op ferwin like in bloedtransfúzje. Dokter lei it mantsje de sitewaasje út en frege oft er ree wie en jou syn bloed foar syn suske.
Ik koe sjen dat de lyts jonge in amerij yn bestân stie; doe knikte er beret fan ja...

Neigeraden de transfúzje har beslach krige, kearde de kleur werom op 'e wankjes fan it pasjintsje.
Wy wiene út 'e skroeven sa bliid!
It jonkje dat yn in bêd njonken syn suske lei, glimke tefreden. Doe kaam mei triljend lûd de fraach: "Dokter, hoelang duorret it no noch foar't ik dea bin?"

verhûs naar Suid-Afrika?

  Fryslan!!

Groetnis..

Ja hier kan ik geen chocola van maken hoor.

Wie kan hier chocola van maken?

Onze Volf stond te blazen als een wilde boskat...
We waren net van een rondje boodschappen in Beja teruggekeerd. Geen pretje bi 40 graden in de schaduw. Dus bij thuiskomst snel de spullen uit de auto en in de koel- of provisiekast.

Toen mijn vrouw echter een uurtje later een vergeten item alsnog uit de auto ging halen, stonden tot haar verbazing alle blowers op volle kracht AAN in het interieur.
Ik, te stade geroepen, wist ook geen raad... Geen enkele knop reageerde, want... het contact stond immers UIT.

Uiteindelijk wist ik Volf het zwijgen op te leggen door te starten en het contact opnieuw te verbreken.

Maar... rara!
Iemand hier een verklaring voor?

Nieuwigheid en hoort erbij

Afterblower?
http://www.volvo850forum.nl/index.php/topic,20459.0.html


Gr

Die nablaasfunctie kende ik nog niet, maar ik heb het ook een aantal keren meegemaakt in mijn V70. Vooral als de airco een tijd uitgestaan heeft en weer in gebruik genomen wordt door warm weer heb ik vaker meegemaakt dat de blower aan het blazen was als ik bij de auto kwam. Heb nooit bijgehouden of dit na 50 minuten was en/of dat het vanzelf weer uit ging.

Tor, thuur! Das ist es bestimmt!
Vielen Dank!

Onze Volvin?
Kauwen en kakken... meer doet ze niet!

Toegegeven, ze werkt vijf dagen per week nu, in het café/restaurant beneden, waar het soms wel eens druk kan zijn, maar... buiten werktijd?... kauwen en kakken.
O, en klagen misschien! Klagen dat ze zo moe is...
Nee, het heeft geen zin, nee... haar erop te wijzen, dat er mensen zijn die veel vroeger opstaan dan zij, opdat de kinderen gewassen, gekleed en gevoed zijn voordat ze naar crash of school gebracht worden. Mensen... die na een lange werkdag de kinderen weer op moeten halen, boodschappen moeten doen, eten koken, kinderen met gevaar voor eigen leven hun gameboy o.i.d. moeten ontfutselen en naar bed brengen (de kinderen, bedoel ik, niet de gameboy) en die veel later naar bed gaan dan zij (dan onze Volvin, bedoel ik, niet dan de kinderen).
Mensen kortom... die nóóit klagen, domweg omdat hun daartoe de tijd ontbreekt...
En dan heb ik het alleen over die mensen die de "rijkdom" genieten .. dát ze (nog) kunnen bogen op werk en op kinderen...
Afijn, moet ik nog doorgaan?
Nee, ik hoef niet door te gaan, nee. Want als ik haar zulks zou vertellen, zou ze bij "mensen die veel vroeger opstaan dan jij" al met haar ogen beginnen te rollen en bij "Mensen... die na een lange werkdag..." zzzz... al in slaap gesukkeld zijn.

Tot mijn niet geringe ergernis snijdt haar moeder 's ochtends de korstjes van het brood, opdat het "arme kind niet zo hard hoeft te kauwen straks, voordat ze naar haar werk moet!"
Achgóóóót...!

Gelukkig nuttigt "het arme kind" haar overige maaltijden op de zaak!
Kortom, deze jongen hoeft zich nog maar twee dagen per week groen en geel te ergeren. Want alleen op haar vrije dagen, de maan- en de dinsdag, eet ze nog thuis warm...
Zoals te doen gebruikelijk verschijnt ze op die dagen als laatste aan tafel, maar schept als eerste op (en de enkele keer dat ze dat niet doet, bedient haar moeder haar wel als eerste).
Ging ze aanvankelijk met nog langere tanden te werk dan iemand van de EOD die een onontplofte vliegtuigbom onschadelijk moet maken, inmiddels is ze gaan beseffen dat haar moeder de beste kok ter wereld is en dat het waarschijnlijker is dat er massavernietigingswapens aangetroffen worden in Bagdad, dan... op haar bord...
Ja, wat nou... "die zijn nooit aangetroffen in Irak"?
Daarom zijn ze er nog wel! Heb net toevallig op CNN gehoord dat ze de verkoopbonnetjes inmiddels gevonden hebben, in een oude schoenendoos op een plank bij Bush sr. in het fietsschuurtje.  

Maar ze is als eerste ván tafel...
Een sigaret in de mondhoek, een glas wijn in de ene hand en een aansteker in de andere moet ze buiten eerst even bekomen van de inspanning. En tegen de tijd dat er opgeruimd en afgewassen moet worden, zit "het arme kind" op het toilet, "een fax versturen" zoals ze het zelf uitdrukt...  
Tja, met zó'n smal reetje!

Afijn, heeft u beeld nu?
Kauwen en kakken!

Zou eens een goed gesprek met moeders de vrouw aangaan....  Ook al is ze de liefde van je leven, zolang het daar fout blijft gaan, blijf jij je eigen ergeren.  En wij, vergeef ons, ons eigen rot lachen.... .

Ik zei niet voor niets, schop beide de hut uit, dan heb je weer rust