Smeedwerk zou ook goed kunnen, en het feit dat niemand ooit een gebroken exemplaar heeft gezien...
Het uiterlijk moet dan vrij glad zijn met een randje rondom waar die tussen de mallen heeft gezeten. Eigenlijk ook wel een prima techniek gezien de massaproduktie en de relatief eenvoudige vorm.

Die grind test lijkt me wel tof  Maar zonde van de onderdelen.

http://www.mooseforge.com/Metals/spark.html

@Whizzman, das zeker waar, maar het resultaat is nog steeds een gebroken onderdeel. Maar in het geval van de draagarmen ligt het dus aan de kwaliteit van de rubbers?

Ik heb hier nog wel een originele draagarm liggen, beschikbaar voor destructief onderzoek  . En ergens  komende maanden zal ik de Meyle's er ook onder vandaan schroeven, kun je imi vergelijken met origineel

dat smeedrandje is er, en langs de buitenste randen is dat eraf geslepen.

Maar als een draagarm zelden breekt of vervormt, betekent het dat ze dus prima ontworpen zijn qua belasting. Als de rubbers eruit schieten, lijkt me dat een tekortkoming/eigenschap van het rubber.

rubbers drogen uit en scheuren dan, ze worden ook constant getordeerd bij elke in- en uitverende beweging (buitenbus en binnenbus in rubber gevulcaniseerd, buitenbus vast in draagarm, binnenbus klem tussen gaffels aan subframe..
daarom is het ook nog belangrijk dat je de bouten die door de binnenbus gaan, in belaste stand (auto op zijn wielen) aandraait..
als je ziet dat veel Duitse merken en Volvo op jongere modellen ook, dit soort draagarmen nu van aluminium maakt, zijn deze gewoon overgedimensioneerd.. de oren van het subframe die ze vasthouden zijn veel slapper..
de bussen zijn los verkrijgbaar, ook in taaier polyurethaan, die torderen echter niet, maar glijden.. als daar zand of vuil tussenkomt gaat dat kraken en de draagarm of metalen bussen schuren..
ik had PU bushings in mijn Ford Falcon in Australië gezet, was veel goedkoper dan "origineel" maar daar moest wel weer vet bij, de hele auto kreunde het uit op dirtroads als een leeg stalen schip dat langs de kade schuurde (en sturing bleef net rechts van rechtuit hangen, tot ik overcorrigeerde..)

Citaat van: 626Ronin op 17-02-2015 20:39:13
volgens mij zijn alle stalen draagarmen gesmeed, zou een bros zooitje worden als ze gegoten zouden zijn..
geperst uit plaatstaal, zoals de achteras, is nog lichter..
ik heb er nog 2 liggen, waarschijnlijk originele, als ik er een slijptol langs trek moet ik wel een indicatie krijgen of het gietijzer is, toch?
(maar het plan was om toch te proberen om er nieuwe fuseekogels en rubbers in te versieren en ze op reserve te leggen, dus moedwillig breken wil ik liever niet.)

Was het maar zo. Het meeste is gietwerk. Gietwerk zitten ook vaak gietrandjes aan, dan kunnen ze de mallen hergebruiken. Gietijzer, mits zwaar genoeg uitgevoerd, is goedkoop in kleinere series te produceren en prima stevig. Het levert alleen wel onafgeveerde massa op die nadelig is voor je wegligging, vandaar dat je liever aluminium of smeedijzer hebt. Nog mooier is natuurlijk holle buis die gelast/verlijmd is (cr-moly, vliegtuigaluminium, titanium, carbonfiber), maar ja, dan gaan draagarmen vele honderden euro's per stuk kosten...

Citaat van: 626Ronin op 18-02-2015 14:47:42
rubbers drogen uit en scheuren dan, ze worden ook constant getordeerd bij elke in- en uitverende beweging (buitenbus en binnenbus in rubber gevulcaniseerd, buitenbus vast in draagarm, binnenbus klem tussen gaffels aan subframe..

Om dus de levensduur van je draagarmen te verlengen heb je een betere kwaliteit rubber nodig. Das helaas een vak apart waar ik geen enkele ervaring mee heb. Maar welk onderdeel breekt dan wél te vaak onze Volvo`s? 

Citaat van: WhizzMan op 18-02-2015 19:18:58

Was het maar zo. Het meeste is gietwerk. Gietwerk zitten ook vaak gietrandjes aan, dan kunnen ze de mallen hergebruiken. Gietijzer, mits zwaar genoeg uitgevoerd, is goedkoop in kleinere series te produceren en prima stevig. Het levert alleen wel onafgeveerde massa op die nadelig is voor je wegligging, vandaar dat je liever aluminium of smeedijzer hebt. Nog mooier is natuurlijk holle buis die gelast/verlijmd is (cr-moly, vliegtuigaluminium, titanium, carbonfiber), maar ja, dan gaan draagarmen vele honderden euro's per stuk kosten...

Zoek maar eens op "casted control arms" vs "forged control arms" Het zal je verbazen hoeveel onderdelen gesmeed worden.
Maar laat ik voorop stellen dat gieten en smeden verzamelnamen zijn van technieken die een enorm breed spectrum bestrijken van de ruimtevaart tot je bestek in alle mogelijke kwaliteiten.

Hetzelfde geldt voor termen als gietijzer, smeedijzer, rvs en aluminium, etc. Alles is verkrijgbaar in een brede reeks kwaliteiten en kan zowel gegoten, gesmeed en tegenwoordig ook al (beperkt) geprint worden. 

rubbers lubberen uit en fuse kogels krijgen teveel speling.

originele gaan ca 200000 km mee. sommige iets eerder andere wat langer

Citaat van: jwj1976 op 18-02-2015 20:32:44
.... Maar welk onderdeel breekt dan wél te vaak onze Volvo`s? 

De bevestigingslipjes van de knipperlichten van de X70  maar ja, dat is kunststof en ook weer niet jouw vakgebied 

Cylinderwanden van 2.5 T's schijnen nog wel eens wat zwakker te zijn heb ik wel eens ergens gehoord 

Citaat van: volvobug op 18-02-2015 21:40:56
De bevestigingslipjes van de knipperlichten van de X70  maar ja, dat is kunststof en ook weer niet jouw vakgebied 

Haha, zulke mensen noemen wij (metallurgen) ook chemici. Oftewel mannen in witte jassen...

Ik kan me zo geen staal of ander metaal van slijtagedelen bedenken dat de moeite van een onderzoekje waard is van Volvo zelf. Maar iemand bood al een paar afgeschreven draagarmen aan, lijkt me toch leuk om dit te gaan bekijken. Er komen vanzelf wel een keer chinese draagarmen voorbij waar het ook mee kan, dus dat komt vanzelf goed.

Citaat van: jwj1976
Zoek maar eens op "casted control arms" vs "forged control arms" Het zal je verbazen hoeveel onderdelen gesmeed worden.
Maar laat ik voorop stellen dat gieten en smeden verzamelnamen zijn van technieken die een enorm breed spectrum bestrijken van de ruimtevaart tot je bestek in alle mogelijke kwaliteiten.

Hetzelfde geldt voor termen als gietijzer, smeedijzer, rvs en aluminium, etc. Alles is verkrijgbaar in een brede reeks kwaliteiten en kan zowel gegoten, gesmeed en tegenwoordig ook al (beperkt) geprint worden. 

with jwj1976 on this: gietmallen gaan niet lang genoeg mee om voordelig grote series te maken, smeedmatrijzen des te langer.. er is ook veel minder warmte energie nodig om te smeden (alleen kneedbaar kan bij minder dan de helft van de temperatuur dan gietbaar..)
toch geeft een snelle slijptest (van een originele draagarm) korte vonkjes en een vijl levert best zwart vijlsel.. maar echt hard/bros lijkt het nog niet.. ik zal nog eens proberen een van die lipjes waar die kunststof plaat in wordt opgesloten wordt proberen af te breken, kijken of het breukvlak meer duidelijkheid schept

Voor een imitatieboer is het veel goedkoper om te gieten dan om een pers te hebben en mallen te moeten (laten) maken. Je moet echt de hele maand draagarmen stampen van maar een paar modelletjes om het de moeite waard te maken om een smeedmal te maken en een pers te hebben staan. Grote series zijn juist wat je tegenwoordig nooit meer ziet. Alles is "just in time" en geen fabrikant zit te wachten op het moeten bestellen van 1 partij van 50.000 linker draagarmen om daar een jaar lang een magazijn of 3 mee vol te hebben liggen tot ze op zijn. Dan heb je het nog over de fabrikant van de auto. De maker van de aftermarket draagarmen zal 50.000 draagarmen nooit en te nimmer kwijt kunnen, dus die moet op een paar duizend draagarmen z'n tooling costs al terug kunnen pakken.

Gietmallen kan je relatief goedkoop maken als ze niet lang mee hoeven. Heel precies hoeft het ook niet, je bewerkt gewoon het gat voor de kogel na en met het vulcaniseren van het rubber kan je de scharnierbussen ook redelijk goed op z'n plek krijgen als je die maar precies TOV de kogel zet.

Over het algemeen wordt dit gietwerk in zandvormen gedaan. De mal zelf wordt dan alleen gebruikt om het zand te vormen in een boven en onderkast. Hierin wordt je gietstuk gegoten. De mal zelf is van hout of kunststof. Wanneer je dus voor 10 merken verschillende draagarmen zou gieten, kan dat dus in één batch. Vaak zijn de mallen gestandaardiseerd in vorm, dus het hele proces kan dan bijna volautomatisch verlopen.
Het zand wordt na het gieten afgeklopt en wordt voor 95% weer gerecycled. De mal gaat in principe eeuwig mee. Kan met zowel gietijzer als gietstaal.

Ook wordt bijvoorbeeld verloren-was methode gieten gebruikt voor de meer kritische motoronderdelen (bv tuimelaars) Deze methode behoeft vrijwel geen nabewerking en kan met hoogwaardig staal gebruikt worden. Is wel weer duurder uiteraard.
http://www.cirex.nl/page/222/automotive.html