Die Erdinger heb je zeker verdient Yits!
Zoals jij het omschrijft van die vijver is mooi en straight to the point.

Ikzelf kijk zoveel mogelijk naar de positieve kant van dingen die mij overkomen en probeer ook altijd om negatieve woorden te vermijden.
Voorbeeld: Je hebt een probleem. Nee! Je hebt een uitdaging!

Als je denkt: "Ik kan het niet", ga je ook redenen bedenken waarom je het niet kan.
Denk je: "Ik kan het", ga je oplossingen bedenken.

Natuurlijk heb ik ook wel eens in de put gezeten, maar als je eruit wil zal je moeten stoppen met graven!
Hou vol en ook jij komt als herboren uit dat dalletje.

Ik bedenk me net dat ik nog een keer een Warsteinertje met je zou drinken, dat gaan we binnenkort dus maar eens even doen.

Yits, rustig aan doen en genieten van de mooie momenten. Put daar de energie uit.

En ja, die Erdinger, geniet ervan Proost

Goedemorgen dierbare forumgenoten.

Ik wilde een grappig verhaal plaatsen over onze poes Sloerie en over een waterhoentje dat er voor gekozen heeft onze tuin als winterverblijf te zien. Leuk beest dat waterhoentje. Denkt dat ze een kip is en voelt zich niet vreemd tussen de andere kippen.

Echter ik wil wat anders vertellen. Door die overspanning of burn out zie ik meer wat mooi en lelijk is. Dit is interessant en door dit op te schrijven help ik mezelf maar hopelijk ook anderen die zich in dit stadium bevinden.

First things first. Het is geen vechtscheiding geworden met mijn ex zaken partner die maar dominanter en dominanter en zelfzuchtiger werd met een eigen agenda die al jaren speelde. Ja dan ga je twijfelen. Was of is hij slecht. Als je je in mijn huidige stadium bevind moet je daar niet over nadenken. Er zijn slechte mensen die gaan voor hun eigen financiële max en die het leven missen. Niet mijn zorg. Hun zorg en uit de buurt houden. Probeer hun waarom vooral niet te verklaren. Dat had ik al geleerd doordat ik een vader heb die niet spoort. En toch ook deze keer kost het moeite afscheid te nemen terwijl je iemand bent die voor de liefde en het leven kiest.

Als je overspannen bent moet je de omgeving die mogelijk schuldig is niet willen verklaren. Dat is een vuistregel. Slechte mensen zijn slecht, uit je buurt houden.

Je zou die vent die mijn bedrijf en mijn leven begon te vergallen kunnen beschouwen als een lambdasonde op het einde van zijn trieste bestaan. Wil meer en meer en kost alleen maar brandstof. Zo is mijn ex collega al was het misschien ooit goed.

Nu komt het mooie. Hij had zijn klanten, ik de mijne. We gaan elkaars klanten niet afpakken. Die erecode hebben we bijde. Het rare is dat zijn klanten mij uit zich zelf bellen. Met een overduidelijk bericht dat de leverancier niet bepaalt bij wie de klant is, maar de klant zelf. Ze willen mij en de menselijke benadering die daar bij hoort. Terecht. Een van de dingen die mij steeds meer helpt uit die burn out te komen. Wat krijg ik een liefde en waardering.

En echt ik ben nog niet uit die hel van een burn out maar het moois gaat door: Ik krijg fijne belletejes, PB's of berichten in andere vorm van forumgenoten of vrienden.

Het mooiste en liefste gebeurde vandaag. Meer dan hartverwarmend. In de namiddag ging de bel.
Janneke en Corinne, respectievelijk top secretaresse en advocate van mijn lievelingsklant. Samen bezig met een EHBO en brand training net om de hoek. Corinne herkende de locatie en samen besloten ze te buurten. Hoe groot kan het compliment of de liefde zijn. Ik ben alleen maar een IT-er die zijn best doet. Krijg zo een paar schatten op bezoek.  

Zo zou het toch altijd moeten zijn!

Wie goed doet, goed ontmoet kerel en dat blijkt nu wel weer.  Buiten dat heb je het ook meer dan verdient dat vooral de fijne mensen je op komen zoeken en steunen.  Wat je ook al hebt gedaan en mee bezig bent; die galbakken uit je leven heel snel lozen..... Vreten alleen maar energie en schiet je zelf geen kloten mee op.

Dat klanten zich bij jou melden zegt eigenlijk al genoeg over je ex collega 

Prachtig om te lezen, zeer herkenbaar en je bent op de goede weg!

MarcoV

Citaat van: Dirk342 op 22-01-2016 06:07:40
Wie goed doet, goed ontmoet kerel en dat blijkt nu wel weer.  Buiten dat heb je het ook meer dan verdient dat vooral de fijne mensen je op komen zoeken en steunen.  Wat je ook al hebt gedaan en mee bezig bent; die galbakken uit je leven heel snel lozen..... Vreten alleen maar energie en schiet je zelf geen kloten mee op.

Inderdaad!


Fijn om te horen Yits! 

Zo zou het altijd moeten zijn en gaan. Het is je van harte gegund, Yits!

Citaat van: Claudia op 22-01-2016 10:34:58

Kom nou maar op met dat verhaal van Sloerie en die pseudo-kip!

D i a l e c t n a m e n  v o o r  v o g e l s: Riethen, rietkip - waterhoen (ook waterkip)

Goed om te horen dat je weer een beetje uit je dal aan het klimmen bent Yits. Bezoeken als dit helpen daarbij ongetwijfeld.

Maar eigenlijk wil ik het verhaal van de waterkip ook nog wel horen...

Goedenavond,

Een tijdje terug berichtte ik over dat gevaarlijke hennetje, Atilla de Hen die katten aanviel en ook een ekster als slachtoffer uitkoos.
Jullie weten van mijn vriend de jachtcavia Franz Joseph. Als je alles bij elkaar optelt loopt het hier niet gewoon.

Rond ons huis gebeuren de laatste tijd weer vreemde dingen. Hieronder zie je de nieuwe indringer het meerkoetje. Hieronder zie je hem "onopvallend" spioneren:


Hier zag hij zijn kans:


Op zich wel leuk zo een beest er bij. De kans is er dat hij iedere winter terug blijft komen.

Tja bij het volgende kan ik alleen maar terug denken aan het rare gedrag van FJ de laatste tijd en dat vechthennetje Atilla.

Een paar avonden terug zaten we lekker lui TV te kijken tot de poes Sloerie als een raket door de woonkamer schoot. Ze landde op een kantoor stoel en zette de aanval in. Let wel tegen die stoel! Grommend zette ze haar tanden in de bekleding, haar nagels diep in de rugleuning en met de achterpoten wist ze in slechts enkele seconden de bekleding van die stoel volledig te ruïneren. Ik bespaar jullie de rest van de foto's maar de zitting en de andere kant van de rugleuning moest het ook ontgelden.


Nadat ze de stoel geruïneerd had sprong ze op de grond, maakte een tevreden rrrieeeeuw geluid zoals poezen dat doen en zocht een plekje om te slapen. Haar vecht techniek deden mij denken aan een extreem wrede Aziatische "sport" waarbij je zelfs mag bijten in je tegenstander.

De katers Scuzi en Sorry hadden allang een veilig plekje gezocht. Scuzi doet alsof hij slaapt en Sorry oefent vuile blikken voor de zekerheid.


Ik had me er allang bij neergelegd dat het leven met een hoogbegaafde Cavia ehh anders zou zijn.

Maar een kat die zich bekwaamt in een enge wrede vechttechniek op een stoel? Pfff, mag het een beetje minder misschien?

Hier zie je nog een foto van Sloerie uit de periode van voor haar radicalisatie. Ze deed toen nog de helpdesk voor mijn bedrijf.

 


Wat een grappige namen voor de poezebeesten 

Wat een beestenbende

Yits heeft een kinderboerderij 
Gaaf man al die beesten.

Wat ontzettend knap hoe je het leven weer naar je eigen hand kan zetten.
Geniet van de kleine dingen. Dan komt de rest ook wel weer goed.

Je bent een mooi mens, wees trots op wat en wie jullie zijn.

 
Gekke kattennamen verzinnen is bij ons ook een sport.

Wij hebben een kater die "Meneer" heet. Erg leuk om te roepen in de tuin: "Meneer, eten!!"
En een klein zwart katje die knetterhard kan spinnen, die heet Snorro.


Sateh, Toeter, Koe en Kroket liggen onder hun eigen steentjes achter in de tuin te rusten.