Gheghe. Nee die scooter blijft, hoe fijn ook, een middel om van a naar b te komen.
Aan de R heb ik nog niets gedaan. Gewoon geen zin om er tussen de ontspanning en het werk tijd voor te maken.

Wat het werk aangaat: Dat gaat lekker. Naast IT werk lever ik nu ook voip apparatuur en kan zelfs abonnementen afsluiten of porteren.
Die aanvulling was welkom, wat op een zeker moment heb je die IT wereld ook wel een beetje gezien. Mijn plezier haalde ik allang uit mijn leuke klanten en niet uit de techniek.

Dan rest nog de ontspanning. Noord Holland is mooi. Heel mooi, zeker als je de plekjes kent.
Op de scooter zijn Saskia en ik naar Driemond gegaan, dat kan via die prachtige Stammerdijk of de andere kant van het water. De provinciale weg tussen Diemen en Weesp. Aan weerszijden zijn er heel wat maneges te zien. Aangekomen in Driemond zijn we op het terras gaan zitten van de cafetaria bij de brug. Een heerlijk plekje. De frietjes en de Döner kan ik aanraden.

Het begon erg warm te worden en we besloten naar het strand te gaan. Een Amsterdammer bedoelde daar vroeger Zandvoort mee maar er is al een tijdje wat leukers op slechts 6 kilometer van Diemen: Blijburg aan Zee. Dat is een noordelijk stukje van de nieuwe wijk Ijburg dat aan het Ijmeer ligt. Het water is daar zo schoon dat het zeer geschikt is als zwemwater.

Het heeft wel wat op slechts enkele minuutjes van huis. Hieronder zie je de wijk Ijburg, nog steeds in aanbouw. Links zie je een surfschool. Als Amsterdammer hoef je dus niet meer naar Muiden om te leren surfen.


Draai je je wat naar rechts zie je Durgerdam aan de overkant met daarachter Ransdorp. Er is meer moois daar dan Volendam en Marken .


Nog wat meer naar rechts zie je een groot schoon strand dat niet overbevolkt is.


Het uitzicht richting Pampus dat op deze foto niet te zien is.


Het water heeft drie sterren als zwemwater.

We hebben besloten dit jaar geen grote vakantie te houden maar veel van dit soort uitjes te maken en her en der op natuurcampings te overnachten.
Weer eens wat anders en het is leuk Nederland beter te leren kennen.

Ik zie geen plaatjes😢

Vreemd. Klik eens op vernieuwen?

Ik zie wel plaatjes. Mooi! Op het strand van blijburg heb ik t feest van mijn bruiloft gehad. En daarna midden in de nacht nog een heel stuk zwemmen. Prima water daar!

Leuk Yits en om de hoek 

Die cafetaria ken ik en is idd erg lekker wat ze daar verkopen .  Erg leuke plaatjes en ook mooi dichtbij Yits wat ook wel lekker is. Geen files en dergelijk gedoe maar lekker met de scooter er naar toe.

Goedemorgen mensen. Deze post wordt een mengelmoesje van hoe het met de auto's gaat en hoe met mij.
Een weblog in het off topic gedeelte geeft die vrijheid en is daarvoor bedoeld.

De 10V zit ergens op de 377000 of zo iets. Het enige dat aan die wagen moet gebeuren is het vervangen van de kraag bij de tank.

De R. Dat wordt even wat werk. Koelvloeistof in de uitlaat, geborrel in het vaatje. Geen drama. Ik houd het op een koppakking. Komt niet vaak voor, heb veel gechecked. Geen drama, ga dit zelf doen maar wel in mijn tempo. Qua voorbereiding heb ik heel veel gehad aan wat mails van Piet en doodgewoon lezen. Komt wel.

Veel belangrijker is de gezondheid. Anderhalf jaar terug kwam ik in een burn-out. Ik ga nu niet zielig doen, ik typ dit alleen omdat ik anderen wellicht kan helpen met mijn ervaring.
Op dit moment ken ik drie á vier mensen die zich hier doorheen moeten vechten of dat gedaan hebben.

De stadia. Ik volg het standaard patroon even niet.

Het is niet leuk, maar je moet wat afmaken voor iemand.
Je hebt per dag minder energie.
Je kan het niet meer aan en gaat huilen, om wat dan ook. Hier is het misschien nog een overspanning.

De diehards zoals ik, die dom zijn ontkennen dit en gaan door. Dan gebeurt het volgende:
Op een dag tijdens je werk heb je het gevoel dat je gaat crashen. Het is niet de vraag dat het gebeurt, maar meer wanneer.

Je weet niets meer. Daarna ga je huilen en hoop je goed thuis te komen.
Dan begint de echte ellende pas. Nu mag je instorten en dat doe je. Je zal je als onmogelijk mens gedragen. Ieder geluid, ieder gesprek is een druk in je hoofd die je niet kan hebben.
Hier staat geen tijd voor. Na een half jaar dacht ik dat ik weer de oude was. Een jaar verder besefte ik dat ik goed bezig was maar nog meer aan mij zelf moest werken.

Voorzichtig aan ontstond een broos gevoel van levenslust. Ik typ dit letterlijk zo kwetsbaar om als waarschuwing te dienen. Schrik bij de eerste herkenning van wat ik zojuist vertelde en grijp in.
Toen was de dood mijn enige horizon.

Wat heeft dat veranderd?
Als eerste het zelf erkennen van een probleem en om hulp vragen.

Dan leer je te erkennen en te zien wat je niet wilde zien. Wat de oorzaak is van je ongeluk.

Je gaat die stoorzenders uit je leven uitbannen. Een jaartje terug was ik zover en was volledig vrij te beslissen over mijn eigen bedrijf. Dit gaf me weer zin in het leven.
Verlost van mijn geldbeluste collega, kon ik de relatie, nee de vriendschap met mijn klanten herbouwen en nieuwe klanten leren kennen.

In deze fase bevind ik mij nu.

Nu na jaren keihard werken, genaaid worden maar ook succes hebben, is het voor nu gelukt een stabiel inkomen te hebben, maar belangrijker: Tijd voor ontspanning.
Ik klets even door hoe ik het leven beleef. Drie weken Kroatië daar rust ik niet van uit, hoe fijn dat land ook is. Ieder weekend, of wanneer het ook kan even kamperen of op wat voor manier dan ook genieten van naburige natuur. Pak dat! We hebben een tentje gekocht, wat zelfopblazende matjes een een kooksetje. Om eens dood gewoon in Nederland op wat natuurcampings te kamperen.

Wel gek, waar we vroeger geïnstrueerd door een dive master master leerden echt goed te duiken en genoten van die luxe en de verhalen, je ontdekt dat het echte plezier in het kleine zit.

In dat stadium bevinden we ons nu. Geen Sturm und Drang. Lekker klein, liefde en respect. Het leuke is dat  dat een heel mooie echo geeft.

Onttrump je de wereld zo? Ik hoop het.

Goed bezig Yits!

Je weet het toch? Het zijn die kleine dingen in het leven....... maar o- zo belangrijk



Waarom denk je dat ik bezig ben om van ons campingplaatsje zo'n mooi paradijsplekje van te maken? Dat is niet iets kleins, maar voor ons zeer belangrijk. Weg uit je eigen storende omgeving en je terug trekken naar iets wat je koestert.

Heel erg mooi beschreven! Het leven bestaat uit veel meer dan werken en geld. Vorig jaar twee dagen met m'n zoontje van 8 wezen fietsen met een tentje (en kookgerei en de rest). Hij vraagt nu bijna elke week wanneer we weer gaan....

Vinden ze veel leuker dan Walibi, de Efteling of wat dan ook... Zien ze alleen geen reclame van op televisie.

Citaat van: Ries van de Zilverschuit op 16-06-2017 12:05:44
Vinden ze veel leuker dan Walibi, de Efteling of wat dan ook... Zien ze alleen geen reclame van op televisie.

Precies, op vakantie lekker worstjes en marshmallows bij het vuur, eventueel wat camping vriendjes erbij.
Groot feest en nu ze 16 is vinden ze het nog steeds leuk.

Citaat van: BBS op 16-06-2017 06:01:26
Goed bezig Yits!

Je weet het toch? Het zijn die kleine dingen in het leven....... maar o- zo belangrijk

Waarom denk je dat ik bezig ben om van ons campingplaatsje zo'n mooi paradijsplekje van te maken? Dat is niet iets kleins, maar voor ons zeer belangrijk. Weg uit je eigen storende omgeving en je terug trekken naar iets wat je koestert.

Weet je Bert Jan, ik denk dat het gelukt is die storende omgeving ehh niet meer in mijn leven te hebben.

Dit lijkt een luxe maar komt voort uit keihard werken, fouten maken, van de fouten leren en het negatieve naar het positieve te keren.
De klanten die ik nu heb geven mij energie en ik geef hun energie. Dit voelt goed. Het IT gedeelte van mijn werk is al jaren routine en beschouw ik als een middel dat ik goed beheers. Die menselijke kant geeft mij veel meer plezier dan die computers en hun domme software.

Ik ben nu in staat jonge mensen die eerst als advocaat of leerling in een maatschap werkten te begeleiden naar een zelfstandige praktijk. Het gaat hierin niet om mij. Zie het als een geprojecteerd ouderschap zonder dominantie. Dit is zo leuk en je krijgt er zo veel voor terug.

Nu ik toch aan het lullen ben, nog even over wat zij effecten van de burn out:
Geen zieligheid alleen een beschrijving van de hel die mij aanschouwde, door mij heen trok en dag na dag beter kon analyzeren en vervolgens met een blik naar achteren als overwinnaar beschrijf.

Anderhalf jaar geleden was mijn lichaam het niet meer met mij eens. Mijn geest ook niet. Letterlijk sinds die tijd rook ik niets meer. Anderhalf jaar lang. Is dat belangrijk? Als je niets meer ruikt besef je dat dat heel belangrijk is. Je reukzin is een hulpmiddel om gevaar in je omgeving te detecteren. Vreemde mensen in huis, gas lekkages. Het gaat nog veel verder. Als je niets ruikt, ruik je de lente of de zomer ook niet. Ik besefte niet hoeveel ik miste totdat ik mijn geurzin van de ene dag op de andere terugkreeg.

Fantoomgeuren rook ik. Sinds een paar dagen beschik ik weer over mijn volledig reuk vermogen.

Ik ben hier blij mee. Nu doe ik voor de lezers een stap terug om uit te leggen wat er gebeurd is. Althans zoals ik dat interpreteer.
Ik was overspannen, ging door, kwam in een burn out. Op dat moment kwam mijn geest in een zelfbeschermingsmodus. Iedere informatie ervoer ik op dat moment als te veel. Ieder geluid stoorde mij. Mijn hersenen konden niets meer er bij hebben.

Ik, puur speculatief, vermoed dat mijn hersenen, een keuze hebben gemaakt: Eerst maar eens herstellen, geen rekentijd voor geur, seks, meer de basis. Volgen jullie het nog? Ik hoop dat jullie deze stadia nooit mee hoeven te maken.

Anderhalf jaar rook ik niets. Van de ene dag op de andere heb ik die geurbelevenis weer. Geurbelevenis is cruciaal voor het ervaren van je omgeving.

Ik denk dat ik nu echt uit die hel van een burn out ben. Volle capaciteit: Nee, dat hoeft niet meer. En juist daardoor kan ik beter werk leveren. PeteRRR zal dit snappen. Terwijl ik hem niet ken.

Fijn dat het weer goed met je gaat!

Ik heb zelf nooit in een burnout of depressie gezeten. Mijn vrouw helaas wel een aantal keren. Ze bedankt me er nog altijd voor, dat ik haar in die tijd ben blijven steunen. Het was soms ook moeilijk voor mij, maar samen zijn we er doorheen gekomen. Ook wij kunnen van de kleinste dingen genieten. Samen over het strand wandelen, bijvoorbeeld. Even weg van de hectiek van alledag.

Ga zo door, Yits. Geniet van het leven!

Ik (helaas) wel, zelfs nu nog
Het is allemaal niet heftig, maar echt jofel voel ik me soms niet en daar doe ik niet (meer) geheimzinnig over. Het gevoel van lusteloosheid herken ik van de afgelopen periode, en dat is doodvermoeiend.
Ook het werk-verhaal; misschien omdat ik de 40 nader maar ook ik worstel met de vragen waarom we het allemaal doen en ons vaker laten leiden door werk. Noem me dan maar niet meer ambitieus, maar ik wil gewoon werken om te werken en daarnaast een leuk leven leiden!

Dat missen van de reuk vind ik wel heel bijzonder... Dat werken maar niet op volle capaciteit dat herken ik wel; ik zie het als beter in staat zijn om grenzen aan te geven. Iedereen moet dat leren maar sommigen moet dat op de harde manier leren zo lijkt het.
Ik heb bijvoorbeeld de XC nu al enkele weken op de brug staan; ik heb geen zin om te lopen beulen om de boel weer voor elkaar te krijgen en als er zich een leuker klusje voor doet ga ik dat lekker doen.

Ik ben blij dat het weer zo goed met je gaat Yits en eigenlijk schamm ik me dat ik al zo lang niet meer ben langs geweest. Het wordt hoog tijd.

@Joost: Het kan best zijn dat dat met je 40e heeft te maken hoor. Ik herken de overpeinzingen van mezelf uit die tijd ook wel. Dat maakt je inderdaad lusteloos en bij tijd en wijle ongelukkig.