Citaat van: )()()sT op 17-06-2017 08:51:36
Ik (helaas) wel, zelfs nu nog
Het is allemaal niet heftig, maar echt jofel voel ik me soms niet en daar doe ik niet (meer) geheimzinnig over. Het gevoel van lusteloosheid herken ik van de afgelopen periode, en dat is doodvermoeiend.
Ook het werk-verhaal; misschien omdat ik de 40 nader maar ook ik worstel met de vragen waarom we het allemaal doen en ons vaker laten leiden door werk. Noem me dan maar niet meer ambitieus, maar ik wil gewoon werken om te werken en daarnaast een leuk leven leiden!

Dat klinkt niet als een depressie of overspannenheid maar als een midlife crises ; )
Ik heb rond die tijd (41e, ook wel eens jankend met mijn vrouw gebeld, die er geen zak van begreep (ikzelf overigens ook niet)
Oldtimer gekocht, nieuwe vrienden gevonden (moet je ook laten gebeuren) en weer door ; )

En ja, ik werk om te leven, en ik leef niet om te werken (wat niet wil zeggen dat ik werk niet serieus neem). Een hoop mensen snappen dat niet altijd, maar das hun probleem.

Fijn voor je Yitz, dat al wat goed voor je is terug komt in je leven.

Ik denk dat veel mensen bepaalde keuzes niet durven te maken.
Waarom jagen velen een carrière en/of meer salaris na? Voor de buitenwereld?
Je werkt je dan de klere, maar heb je dan een leuk privé leven?
Waarom daar blijven werken waar je eigenlijk ongelukkig bent?
Je hebt niet zomaar een andere baan, maar al uitkijken naar wat anders is al een stap.

Net zoals met vrienden en familie, soms is het met sommigen gewoon klaar.
Door wat ze zeggen, juist niet doen, claimen etc.
En dan moet je de lef hebben om te breken met hun.
Zeker in geval van familie weet je dat je boze reacties van andere familieleden krijgt.

Maar er is niets mis mee om voor je gezin en jezelf om negativiteit van werk of bepaalde mensen uit je leven te bannen. En voor sommigen mensen geldt zoveel mogelijk uit je leven bannen, familieleden blijf je altijd wel ergens tegenkomen

Eerlijk gezegd: het bevalt mij prima de rust die ik daarmee heb bereikt.

Je kan niet bepalen wie je leven binnenwandelt, maar je bepaald zelf wie er blijven mag.
Waarheid als een koe. Niks meer en niks minder. Mensen die mij niet accepteren zoals ik ben zoeken het maar uit, daar steek ik geen energie in. Helaas is het, voor 99% van de Nederlandsche bevolking, zo dat we moeten werken om een bepaald inkomen te genereren. Met dit inkomen kan je dingen doen. Dit word mede bepaald door bepaalde vaardigheden, scholing, aanleg of ervaring.

Zelf heb ik achteraf spijt dat ik vroeger op school niet beter heb opgelet . Dan had ik met minder werken misschien meer geld kunnen verdienen. Begrijp mij goed, ik klaag niet. Ik heb een goed leven en kan mijn gezin prima onderhouden en leuke dingen doen. Maar het had ook met minder uren gekund, misschien. Zo brengt iedereen bepaalde offers in tijd, loon of op ander gebied. Helamaal perfect zal het waarschijnlijk nooit worden. Als je dat voor jezelf kan relativeren is er niks aan de hand.
Tel je zegeningen en niet wat je nog zou willen.

Een verandering is niet altijd leuk/prettig maar meestal als je er aan voorbij bent en terug kijkt
ben je er weer een stuk/je beter mens van geworden,...iig is er iets veranderd op jou pad.

Depressie/burnout is in de kreukels liggen en er weer beter uit komen,..hoe je dat doet en met welke kreukels
is enorm gevarieerd en een persoonlijk gebeuren,...k*t/auw maar ook ergens mooi,...hoe stom het ook kan klinken.

Tis bijzonder om je kwetsbaar op te stellen en er achter te komen dat je sterker/hartelijker bent dan dat wat je eigenlijk
niet meer wil en dan te veranderen naar wat jij graag wil,...is het werk,vriendschap of wat dan ook wat je anders wilt
doe het in goede overweging en doe het,....en ja je kan het vaak niet helemaal door berekenen ( zeg maar ) hoe het zal uitpakken
en daar sta je dan met je onzekerheid in je uppie,..maar begin maar te bouwen want dan komt het meestal best goed.

Respect voor iedereen die door moeilijke periode,s heen gaan en dat eerlijk doen en er weer beter/hartelijker van worden.

Groet

Precies! Mooi gezegd van die symbiose.

Zoals Marcel al belichtte: De partner van een overspannen iemand heeft veel te verduren. Ik kan zelfs stellen dat die dan ook een beetje mee overspannen is.
Het is dan zo belangrijk te beseffen waar je mentaal staat en onnodig geruzie te vermijden.

Dit wordt bemoeilijkt doordat je als overspannen/burnout persoon leert wat je niet en wat je wel wil. Dat kan ook je relatie betreffen.
Ik ervoer mijn huwelijk met Sas voor een deel als negatief, terwijl dat achteraf gewoon voortkwam uit mijn depressie.

Bij mannen van tegen de 50 speelt soms nog wat anders mee: Een verlagende testosteron productie. Ook dit kan een gevoel van moeheid en lusteloosheid geven. De drive is er even af en het verlangen naar seks wordt minder. De spierkracht neemt af en het vet neemt toe. Dat is een ingrijpende verandering in je lichaam die als heel negatief kan worden ervaren.

Wat mij heel erg goed doet is het sporten op maandag of vrijdag en heel veel buiten zijn. Mijn eetpatroon heb ik ook aangepast. Veel minder koolhydraten en meer eiwitten en groente.

Dank jullie voor jullie open en betrokken reacties!

Citaat van: Claudia op 17-06-2017 13:48:50
Het gaat in life zéker niet om veel/meer/meest en mooi/mooier/mooist, maar om gezondheid van jezelf en de jouwen, en leven in symbiose met de mensen om je heen.

Amen. Helaas moet iedereen dat voor zich leren (ik ook): je kunt het een ander proberen te vertellen maar je moet het toch echt zelf ervaren. En helaas hebben sommigen nu eenmaal net iets minder geluk in het leven dan anderen.

Herkenbaar Yits  

Heb er zes jaar geleden al eens een stukkie over geschreven op het toen al stervende Hyves



Penopauze!


7 apr, 00:03

Ik heb al enige tijd stevig last van een enorm hersensplijtende jeuk in mijn kneiter.
Een vlammende cortex met stotterende synapsen. 

Kortom, er heerst onrust in m'n lichaam, vooral in mijn brein. 


Dit alles, gelardeerd met een onrealistische toekomstvisie, slaat een flinke deuk in mijn voorheen o,zo onaantastbare zelfvertrouwen.
Gillend gek wordt ik d'r van! 

Wellicht komt het door het voorjaar, vloek en tier ik mijzelf woedend in! 



Ik zie slechts donkere wolken en hagelbuien, maar heb vooral last van heftig mentaal onweer:
Onvrede met mijzelf en álles in mijn omgeving.

Her-evaluerend en ruziezoekend ga ik in discussie met mijn alter ego.

"Yak pa!", zouden mijn kinderen zeggen, en ze hebben gelijk. 

Zelfmedelijden is zielig en verwerpelijk: Schouders recht en de kop in de wind sukkel! 



Na een periode van volledig naïeve ontkenning, weet ik nu dat ik toch echt ergens last van heb.
Maar het staat me he-le-maal niet aan:
Ik wordt 17 juni namelijk acht-en-veertig! Dan is het strakke er wel af én realiseer je je dat de carrière volledig naatje is!

Gedane zaken nemen geen keer, zelfbeeld naar de kloten, verwarring heerst,
paniek stapt de bovenkamer binnen. Enfin, k*t met dubbel DT. Tijd voor actie dus! 



Je probeert in een wanhopige poging je lichaam strak te houden.
Voordat je het in de gaten hebt, ploeg je jezelf onwennig door de martelgang des Healthcare Centers. 



Wetend dat het snoeiharde regime van een testosteron aangedreven Afghaanse fitness instructeur hier weinig aan kan veranderen,
staar ik na afloop onder de douche een beetje sip naar mijn eens zo trotse mannelijkheid.
Hoe meer ik op 'm mopper, des te meer trekt hij zichzelf ontevreden terug.
"Zoek 't zelf ff uit loser!", hoor ik hem verontwaardigd denken... 



Vroeger, toen men poep nog met een lange 'oe' schreef en er meer vrouwen waren dan kerken, dacht ik tijdens de daad aan prikkeldraad, punaises en gestampt glas,
ja zelfs aan lelijke Staphorsters om een vroegtijdige ejaculatie te voorkomen.
Tegenwoordig heb ik geen enkele moeite meer om een prematuur hoogtepunt te voorkomen.
Sterker nog: Ik mot snoeihard aan de slag voor wat vuurwerk! De lachende derde is mijn eega. 



Zelfs haren vormen een plot tegen mij. Zij groeien heviger, dikker en harder dan ooit, juist daar waar ik ze niet wil hebben
en vallen uit, juist daar waar ik ze wil behouden! 



Creedence Clearwater Revival dreunt door mijn hoofd: Who 'll stop the rain? 



Als onzekerheid zich nestelt in de krochten van je cerebrum, ga je op zoek naar de oorzaak. Althans, ik wel. 



Mannen gaan tijdens hun penopauze vreemd gedrag vertonen: Plotseling wordt de garderobe aangevuld met hippe kleding en dito schoeisel.
Er komt een nieuw horloge én een nieuwe lening voor een trendy bolide.
Afspraken voor feestjes en concerten wrikken zich hardnekkig in de agenda tussen kinderpartijtjes en dienstroosters.



Vreemd? Welnee, hier is een 'Full Metal Jacket' gevecht gaande tegen de ouderdom.

Ik doe het, ik kán het, ik wíl het verdomme! Ik ben NIET oud!


Veel mannen in de penopauze zijn op zoek naar een bevestiging hiervan en proberen krampachtig een jongere,
strakkere en vóóral drijfnatte uitgave van hun huidige eega te zoeken: Zo´n lekker ding waar de vonken vanaf spatten!



Erotische kussengevechten en spiernaakt rollebollen tijdens een heimelijk, kortdurend hotelbezoek.
Deze fantasieën razen rond in het hoofd en het doucheputje zit plots veel vaker verstopt. 



Als deze jandoedel uiteindelijk een jongere uitvoering aan de haak heeft kunnen slaan, luidt dat vaak de scheiding in. 

Met biggelende tranen zwaaien de kinderen hun vader uit. Het leven kan opnieuw beginnen. Dáár zit je toch ook niet op te wachten:
De zelfde route, maar nu wel even twintig jaar ouder! 



Oké, de dagelijkse gang van zaken werkt zwaar verlammend op een relatie en voor je het weet leeft je op de automaat
en dan bestaat er maar één kleur: Grijs.



Ik ben heftig op zoek naar balans en moet maar eens wat vaker gaan praten met mijn vrouw.
Geen oppervlakkig geneuzel of 'chitchats', maar diepgang in het gesprek!

Er samen uitkomen, samen van alles doen maar vooral sámen méér genieten van het leven. 


Deze week gaan we maar eens uit meid. Ik hou nog steeds van je! 



Sh*t, de agenda staat vol! 




Noot: 
Bovenstaand blog is uiteraard fictie. Enige gelijkenis met bestaande personen berust op louter toeval.

Proest! Dat is het helemaal.

Dus wat hebben/hadden we:
Stoppen met roken.
Wat parasieten in mijn omgeving.
Burn out.
Peno pauze.

Wat geef je dat laatste goed weer. Ik let op mijn kleding, de juiste kleuren. Is het vandaag ton-sur-ton of just complementerende kleuren? Ik sport, let op mijn gewicht. Vroeger was ik mager nu bijna een gezellig dikkertje. Ik overdrijf. Iedere vrouw is aantrekkelijker dan mijn lieverd. Alsof dat mijn penopauze gerelateerde probleem zou oplossen.

Maar oh wat zijn die andere en vooral jongere vrouwen dan mijn eigen vrouw ineens aantrekkelijk.

Dat is een instinkertje. Wat er werkelijk gebeurt is dat ik met het vorderen der jaren minder potent wordt. Een jongere meid zal mijn behoefte aan een orgasme niet invullen.
Goed dat weet ik, en Hans jij vertelde dit zo ontzettend compleet. Wat blijft er dan voor een man over? Het maken van nageslacht is onze kerntaak. Het verspreiden van ons DNA.

Dat seksuele heb ik echt nog even moeite mee. Gewoon omdat ik een man ben. Ik weet wel dat tederheid de uiteindelijke invulling wordt en dat seks een bredere invulling krijgt. Ben wel benieuwd hoe andere vrouwen dan mijn eigen vrouw dat ervaren.

Vreemd genoeg zijn die warme dingen in veel culturen niet een gepast onderwerp.

Nogmaals dank je Hans. Dit sloeg de spijker op zijn kop!

Goedenavond!

Mijn agenda raakt inmiddels aardig gevuld. Op zich goed, maar dat gaat zoals meer zelfstandigen ervaren, volgens het alles of niets principe.
Met de verkoop van VOIP abonnementen ontstaat gelukkig een wat stabielere onderlaag qua inkomsten. Fijn na al die jaren.

Zoals bekend wonen en werken wij in Diemen. De één na lelijkste stad van Nederland. Lelystad staat nummer één .
Ondanks de lelijkheid van het dorp is het hier fijn wonen. De betaald parkeer terreur beperkt zich tot het centrum. Behoorlijk centraal gelegen en heel veel natuur om ons heen.

Een minpuntje is de veengrond. De omgeving van Diemen behoort tot de meest verzakkende delen van Nederland. Afgezien van die schande met Groningen natuurlijk.
De straten worden hier regelmatig opgehoogd. De tuin is in die 15 jaar dat we hier wonen 20cm gezakt. Het gevolg was dat het bakstenen loop en luier gedeelte was veranderd in een struikelparadijs.

Door de zakkende grond hadden de wortels van de bomen de steentjes zowat overal opgetild. Gelukkig konden we iemand inhuren die de tuin voor ons ophoogt. Dit vinden de kippen van de garage aan de overkant een feest. De kuikens rennen als malloten het bergje zand op en af. Daarna moet er natuurlijk met pa en ma gerust worden.


Iets heel anders: Onze WD Sentinel "server" stuurde me een mailtje dat de RAID opslag gedegradeerd was. Van de opslag was inderdaad één disk van de mirrorset gestorven.
Mocht ook wel na vijf jaar met heel veel stof van de diverse verbouwingen.

Leuk is anders. De disks die daar in zitten kwamen uit de "Enterprise Storage" reeks van WD. Geen goedkope disks. Destijds dik boven de 200 euro per stuk.  Je zou kunnen overwegen twee gewone disks te nemen maar dat is een heel slecht idee.

Een gewone disk zal bij het constateren van een leesfout heel lang retries doen om die slechter leesbare data alsnog goed te lezen. Minuten lang. In een server of NAS wil je dat niet.
Wat daar hoort te gebeuren is het volgende: Eén leesfout die langer dan een seconde duurt? Disk automatisch ontkoppelen en verder gaan met wat er nog aan werkende disks is en eventuele spares.
Anders zouden alle gebruikers van die server minuten lang zitten te wachten. Goed wij zijn hier maar met zijn tweeën maar het gaat om het idee.

Vervelender is dat Western Digital er voor geeft gekozen dat die DX4000 server alleen bepaalde disks van dat merk accepteert. Alleen Western Digitals heb ik geen moeite mee, maar alleen bepaalde modellen?

Je raadt het al: Die zijn niet meer te koop. Na het doorploegen van diverse fora werd het me duidelijk dat ik niet de enige ben met dit probleem en dat mensen die in 2016 (!) zo een ding kochten nu geen disks meer bij zouden kunnen kopen. WD is geen flutfabrikant en staat bekend om goede producten en goede service, maar het kostte me te veel tijd om te ontdekken dat ze na alle klachten een tooltje hebben gemaakt waardoor die NAS toch andere disks accepteert.

Oud en nieuw:


De "server"was uitgerust met twee gespiegelde disks, waarvan er één defect was. Defecte disk er uit en de nieuwe WD gold er in. Het systeem begon zich zelf opnieuw te spiegelen naar de nieuwe disk.

Waarom ik hier zo lang over doorklets? Beide oorspronkelijke disks waren exact even oud en hebben exact het zelfde aan stof, belasting en temperatuur meegemaakt. De kans is niet ondenkbeeldig dat de enige nog goede disk op het moment van spiegelen naar de nieuwe disk ook kapot gaat.

Ik heb dat gezien, meer dan eens. Zorg dus voor een goede back-up en probeer je disks uit verschillende batches te selecteren.
Eventueel zelfs een ander merk. Al ben ik geen liefhebber van het alternatief van Seagate.

SSD of gemixte oplossingen voor serveropslag zijn heel duur als je genoeg redundantie wilt hebben (nodig bij SSD) én een hoge opslag capaciteit. Vandaar de keuze voor conventionele disks.
Een conventionele disk wordt vaak langzaam slechter. Bij een SSD is het paf boem pech. Vandaar.

Citaat van: razorx op 22-06-2017 20:23:59


Een minpuntje is de veengrond. De omgeving van Diemen behoort tot de meest verzakkende delen van Nederland. Afgezien van die schande met Groningen natuurlijk.
De straten worden hier regelmatig opgehoogd. De tuin is in die 15 jaar dat we hier wonen 20cm gezakt. Het gevolg was dat het bakstenen loop en luier gedeelte was veranderd in een struikelparadijs.

Door de zakkende grond hadden de wortels van de bomen de steentjes zowat overal opgetild. Gelukkig konden we iemand inhuren die de tuin voor ons ophoogt. Dit vinden de kippen van de garage aan de overkant een feest. De kuikens rennen als malloten het bergje zand op en af. Daarna moet er natuurlijk met pa en ma gerust worden.

Ik heb jaren geleden een hele tijd in de omgeving Boskoop/Reeuwijk gewoond (familie woont er nog) en daar heb je precies hetzelfde probleem.
Wat wij vaak als oplossing gebruikten is er één die daar ook in de wegenbouw gebruikt wordt:
anderhalve meter uitgraven 70cm EPS 100 (Simpel.. hoge druk tempex) erin, daar zand of grond op tot de gewenste hoogte.

Heb het 10 jaar geleden nog bij mijn zus gedaan, die raakte ieder jaar zo'n kleine 10cm tuin kwijt, maar met de EPS100 ligt het nu nog steeds goed.

Dank je. Hier kan ik wat mee voor de volgende sessie! En doe komt.

Goedenavond!

Langzaam maar zeker wordt de tuin weer leefbaar. Er is een laag zand over de oude gegaan en de steentjes beginnen te liggen.


Achter de kas zie je wat geïmproviseerd kippengaas. Zonder dat zou onze groente door Wim zijn kippen opgegeten worden. Wim is die aardige oude Citroën baas.

Het oogt wel wat ruimer zo:


Vandaag kwam met de koerier een leuk pakje binnen:


Het is een action cam, de Hawkeye Firefly 7S. Een merk dat kwalitatief concurrerend is met GoPro.

Onderwaterhuis en ik weet niet wat aan bevestigingsdingetjes.


De camera zelf heeft een soort van rubberachtig gevoel waardoor hij niet snel uit de hand glipt.


Echt heel klein.


De camera zélf komt van Sony en is 12 megapixel. Giroscope, microfoon, onderwaterhuis. Redelijk verbijsterend wat je allemaal krijgt. De accesoires:


Morgen maar eens mee spelen. Smorgens vroeg de klanten helpen. 'sMiddags als het heet is het strand van Ijburg en in de namiddag en avond weer de klanten. Zo geniet je van het heerlijke zomerweer en put je jezelf niet uit door de warmte.

De lijnolie staat al koud.
Fijne avond!

Leuke camera, die kwaliteit in china gaat met sprongen vooruit.

Leuk die kippen ook 

Hoe China zich ontwikkelt is heel interessant. Het gaat snel, heel snel. Wat ik nu vertel is een korte samenvatting van wat ik als meest belangwekkende ontwikkeling wereldwijd zie.
China heeft een ministerie van robotica. Geeft al wat aan.

Ooit als kind kreeg ik bij verjaardagen van die goedkope plastic dingetjes. Een slecht verchromed autootje. Made in USA stond er op. Kwam uit Japan en de afwerking was miserabel. De Japanners imiteerden eerst. Japanse camera's werden ondertussen beter en beter en de Japanse auto's ook. Ooit meesmuilden we dat Japanners imiteren en niet kunnen bedenken. Ik denk dat Toyota, Lexus, Nissan, Mitsubishi en Hitachi laten zien dat er wat veranderd is.

Zuid Korea volgde snel. Samsung die zelfs vliegtuigen bouwt is daar een mooi voorbeeld van.
Als westerlingen erkenden wij de kwaliteit van die Toyota, Mazda of Honda snel. Gewoon meer geld voor je gulden. We bleven zeggen dat die Japanners niets konden bedenken.
Net zoals Japan en Zuid Korea voor de westerse wereld aantrekkelijk was als productie land gold dat ook voor China.

In mijn ogen loopt het verhaal daar anders. Waar Japan en Zuid Korea, zeg maar meelopen. Vaak betere producten leveren, begint China een voortrekkers rol te nemen. Eerst producerend in opdracht, al snel ontwikkelend. Qua elektronica productie: Hun productie apparatuur komt allang niet meer uit Duitsland of de VS. Maken ze zelf. Op quantum computing vlak lopen ze voor. Quantum computing is een ehh onbegrijpelijk deel van de natuurkunde waarbij kwantummechanica een rol speelt en een duizendvoudige rekensnelheid belooft.

Het is ook interessant om te zien hoe China zich ontwikkelt in verschillende China's. Delen van China zijn allang niet meer dat ontwikkelingsland dat het tot voor kort was.

Een mooi voorbeeld is het weblog van Naomi Wu. Kijk even verder dan haar slanke uiterlijk en haar sexy presentatie. Dit komt uit Shenzen, zeg maar het Siliconvalley van China.
https://www.youtube.com/channel/UCh_ugKacslKhsGGdXP0cRRA
Is dit propaganda? Of krijgen wij vanuit onze cultuur een vreemd beeld over China? Meer en meer zie ik uit de Aziatische hoek hoopgevend materiaal binnen komen.

Besef hoe de wereld nu verandert. Wat ik nu typ is geen pleidooi voor welke partij dan ook. Slechts informatie.

China herbouwt de zijderoute. Nu modern met een treinlijn van oost naar west. De beperking van de boot, wordt hiermee overwonnen. Hiermee overwint China de beperking van het trage vrachtverkeer.Door de landen die langs die route liggen te helpen met economische steun verzekert China zich van stabiliteit.

Deze heruitgevonden vorm van ontwikkelingshulp zou wel eens vele malen bepalender kunnen zijn dan een aantal culturen die zich nu noch dominant achten.