Toch maar eens gaan beginnen aan een weblog,je moet wat met je tijd
Zit nu al een week of 8 thuis,dit vanwege het feit dat ik een hernia heb.
Maandag 1 november hoor ik eindelijk wanneer ze gaan opereren,ben dus al behoorlijk aan het aftellen.

Begin me ondertussen toch wel een beetje af te vragen wanneer het nu eindelijk een keer ophoud met het gezeik wat we gezondheid/lichaam mogen noemen.
Vorig jaar om deze tijd ook al thuis,zoals vele weten,vanwege een hersenbloeding(geukkig een lichte ader die sprong maar toch een half jaar thuis)
Vandaar mijn reactie,houd het nog op!!
Nu ben ik absoluut geen doemdenker,maar je word er af en toe toch behoorlijk moe van.
Ach ja,we rommelen gewon door en hebben het vertrouwen dat het allemaal goed komt,je bent tenslotte nog een jong persoon.

Gister voor de vervolgafspraak geweest naar aanleiding van me gesprek bij de chirurg vorige keer in het M.C.A.
Er gaat geopereerd worden,dit kan alleen nog een maand of 3 gaan duren voor ik in Alkmaar aan de beurt ben.
Gezien ik bij Unive' verzekerd ben,en die aan wachtlijstbemiddeling doen,heb ik hun gebeld om te vragen of ze iets in mijn situatie kunnen betekenen.
Hier word ik morgen over terug gebeld,dus dat is ''still pending'' zeg maar.
Goed,wat er met de arts in het ziekenhuis besproken is......
Beste man vroeg eerst heel nonchalant hoe het met me ging   [size=0]had al een uur in zo een geweldig ziekenhuis stoeltje gezeten,hoe zou hij zich voelen??[/size]
Ik liep dus echt als een man van 80,was dus direct zichbaar dat het niet echt veel beter ging.
Zegt dokter bibber op een gegeven moment'' ik ga u wederom niet opereren'' PARDON!!!
Hierop het ik de beste man verteld dat ik er ondertussen al 3 maanden mee loop,en dat de afspraak was dat als het na de vorige afspraak NIET  beter zou gaan we verdere opties zouden bespreken.
Hierop keek de man beteuterd op zijn TFT scherm voor zich,bleef een min of 5 stil,en zegt ineens''mmmm'''.
O.k. dacht ik,nu gaat het komen.....
Zegt de beste kerel ineens,u heeft last van beide benen en uw rug?
Waarop ik reageer dat het me onderrug is,net boven me broek zeg maar.
Goed,als u hier vanaf wilt zijn,zullen we via de buik moeten gaan opereren,verwijderen we de wervel,en plaatsten hier een schokbreker voor terug [size=0]eerste gedacht was gelijk een GELE KONI [/size]  

Tot zover niks aan de hand............................

Vraagt de arts ineens '' Heeft u kinderen?''
Waarop ik reageer,ja heb een zoon.
A-"Wilt u nog een 2de?''
Ik- Wat heeft dat met me rugoperatie te maken  
A-''Gezien we vanaf de buik moeten opereren,moeten we ook een groot gedeelte van u zaadleider verwijderen,dus uw word vermindert vruchtbaar''
Ik-(denk bij me eigen) WOW WTF,maar vraag aan em,in hoerver strekt dat als ik vragen mag,hoeveel procent?
A-''Ga er maar vanuit dat dit voor een 60-70% vermindert word''
Ik-Daar kan ik niet alleen over beslissen,maar zet me in ieder geval maar op de lijst,dit moet ik wel even overleggen met me vrouw''
Ben hierdoor zo overrompeld,dat ik helemaal vergeet te vragen of er ook een mogelijkheid is om het ''on ice'' te zetten..
Dus,kortom we zitten weer thuis,behalve op maandag en donderdag ochtend,dan zijn we therapeutisch bezig op de zaak.

Zoo we weten weer iets meer  
A.s.donderdag (10-11-05) gaan we naar Turnhout voor een sec opinion.
Gisterochtend aan het werk geweest,ging echt voor geen meter(lekker hoor die ziekenhuis houten rotstoeltjes)
Eenmaal thuis gekomen,eerst eens rustig een uur plat gegaan om me rug rust te geven,gaat ineens de telefoon....
''Spreek ik met Meneer ** ****?''
Ja daar spreekt u mee..
''U spreekt met bea ROFFEL van unive',heeft u er eventueel bezwaar tegen om naar het buiteland te gaan?"
Euh nee hoezo?
''dan ga ik even de arts in turnhout bellen om te vragen wanneer u daar terecht kan voor een sec opinion,u hoort vandaag naw nog van mij''
Nog geen 10 minuten later...
"Hallo nogmaals met bea Roffel, schikt het u op donderdag 10-11?''
Zo dat is snel,daar sta ik van te kijken..
''U krijgt morgen of zaterdag een brief in de bus,daar staat alles in''
Nou dank u vriendelijk,ik wacht de brief af.
Dus a.s. donderda naar belgie,in eerst voor een sec opinion,en als de arts daar hetzelfde constateerd,en hij wil me opereren,ben ik daar eerder aan de beurt.

Heb tevens ook een gesprek met de bedrijfsarts gehad,die belde gister eind van de middag nadat ie las hoe erg het toch eigenlijk is....
Bedrijfsarts zegt op een gegeven moment of het niet verstandig is om een ''loopbaan switch'' te gaan overwegen,gezien ik nog jong ben.
Reden daartoe is,om de kunstwervel op de lange baan,meer rust te geven.
Heb deze week ineens een hoop dingen die ik moet gaan beslissen,denk je dat je alleen last van je rug heb,kan je je hele leven gaan uitstippelen.

Wat dan te gaan doen
Ik heb werkelijk geen idee,misschien iemand een suggestie?
Ga tevens op de zaak praten,misschien dat er ''intern'' een oplissing mogelijk is.

Tot zover weer de update
Indien we meer weten laat ik het jullie weten.

Zo,
Gister naar turnhout geweest,kan zeggen dat er een hoop duidelijk is geworden(gelukkig)
Arts in Turnhout heeft de foto's en M.R.I bekeken en vond het tijd dat ik uit me vervelende positie geholpen moest gaan worden,met andere woorden,hij wil me opereren  
Waren 3 opties,de lichte,de normale ingreep en de zware ingreep.
Heeft ze allemaal toegelicht en heb aan de man gevraagd wat in mijn geval de beste oplossing is/word.
Je raad het al,johan heeft gelijk de zwaarste operatie voor ze keizen,wil ik alles in de toekomst nog kunnen doen...
Gaat dus om de 1ste wervel vanaf het staartbeen,deze word vervangen voor titanium bussen.
Maar omdat ik een roker ben,zal dit niet snel genoeg helen en krijg ik er ook nog een partij titanium schroeven en platen bij.
Krijg deze week,of volgende week een verwijsbrief via de mail van hem toegezonden,deze moet ik bij unive inleveren.
Dit moeten hun goedkeuren en dan gaat de goedkeuring wederom naar de arts in belgie.
Vroeg aan het eind van het gesprek aan de arts wat voor termijn er zit op opereren,zegt de man ''binnen een maand word u dan opgenomen''
Pardon?? een maand??
Ja zegt de arts,hoezo?? hoe lang moest je in NL wachten dan??
Nou,as ik geluk heb dan eind februari,begin maart,als er niks tussenkomt...
Waarop de arts reageerd'' word ook steeds erger in NL met de wachttijden''
Als ik geopereerd ben,lig ik eerst nog een dag of 4 a 5 in het ziekenhuis,dan mag ik naar huis.
Maar tegen de tijd dat ik weer up and running ben,zit ik toch wel tegen zomer 2006 aan te kijken.
Maar goed,vanaf nu word het alleen maar BETER!!!!!




  [edit]
NAV mehn ze vraag(goeie trouwens)
In belgie gaan ze vanaf de rug opereren,als ik het vanaf de buik zou willen,dan moest ik maar een andere arts zoeken.
Via de buik gaf volgens hem een heleboel complicaties.
 [edit]

He he,we hebben een datum..
Moet wel zeggen dat het via unive' heel snel is gegaan,voor een ieder die een operatie moet ondergaan in NL,en die een verzekering heb die wachtlijstbemiddeling heb,DOEN kan niet anders zeggen.
Had vorige week al bericht uit het ziekenhuis in Turnhout,hier stond alleen geen datum in vermeld
Afgelopen maandag maar even met unive' gebeld,en die hebben het ziekenhuis in Turnhout gebeld om te vragen of er al iets duidelijk was omtrend de datum.
Klein kwartiertje later werd ik gebeld door univé,ik word op 18 December verwacht in Turnhout,om 1500 uur(is zondag) om op 19 December geopereerd te worden.
Lig na de operatie nog een dag of 4 in Turnhout,dus met een beetje geluk ben ik dan de 23ste weer thuis(als er geen rare dingen gebeuren)
Dus,nog 4 weken door kwakkelen..

Nog een paar uur en we gaan naar de buren
Zoals in andere topic's al aangeven,een ieder wil ik via deze weg bedanken voor alle steun en succes wensen naar mij toe.
Als het allemaal een beetje meezit,ben ik volgende week vrijdag ( 23 december ) weer thuis.
Dus tot dan hebben jullie '' rust '' hahaha
gegroet Johan

Ja Ja Ja......Daar is tie weer
Eerder dan verwacht,gelukkig.
Goed,volgende is gebeurd...
Ben zondag naar belgie gegaan(zie andere log ) en heb daar de hele dag lekker suf op bed gelegen en een beetje rondgehangen in het ziekenhuis in Turnhout.
Ben maandagochtend om 06.15 wakker gemaakt om een spuitje te krijgen(nee ze lieten me niet op die manier ''ínslapen'' ) en 2 pilletjes die smelten onder je tong(soort M&M zeg maar ).
Ben toen verder gegaan met slape,ben ik heeeel goed in,en werd wakkergemaakt om 07.00 om de ziekenhuisjurk aan te trekken.
Ben toen weer direct gaan slapen om vervolgens om 08.00 wakker gemaakt te worden in de O.K.
Kreeg een muts op en een kappie op me mond en nog geen 2 tellen later was Johan weer weg,dit keer alleen voor een gecontroleerde 4 uur.
Werd wakker in de uitslaapkamer en ben vervolgens naar de gewone kamer vervoerd.
Heb in totaal bijna 45 uur plat gelegen achter elkaar om vervolgens door de bewegingsarts uit bed gehaald te worden om te lopen en om op de juiste manier uit bed te komen.(is inmiddels als dinsdagochtend)
Dat was een feest,denk doe ik wel even,NOT!!!! kom  rechtop in bed,om vervolgens vol vertrouwen uit bed te stappen,stort soor me knieen heen om vervolgens nog net door de arts opgevangen te worden voor ik de grond van heel dichtbij te kunnen bewonderen
Dinsdagavond nogmaals geprobeerd en verdomd,IK STA!! na voorzichtig aan te voelen hoe en wat,kreeg ik al meer zelf vertrouwen en vroeg ik aan de zuster of ik al naar beneden mocht.
Als ik heel voorzictig was,en goed luisterde naar me rug,mocht ik het wel proberen,maar ze vond het vreemd dat ik al zo snel stond,dus de bewegingsarts moest er maar even bij komen.
Die beste man komt de hoek om en grote ogen dat ik echt stond  
Met het commentaar dat dit wel heel snel was....maar goed,als ik wilde mocht ik een rondje gaan lopen.
Woensdagochtend om 05.00 al wakker,overbuurman dacht volgens mij dat ie een heel oerwoud moest kappen... en Johan dus wakker...
Naar de nachtzuster gelopen om me medicijnen te vragen,''meneer u mag ook al gaan douchen als u dat kan en aandurft,en dan kom ik u straks helpen met aankleden''.
Mooi,Johan douchen,alleen tegen de tijd dat de zuster weer bij me was om me te helpen aan te kleden lag ik al compleet aangekleed op bed,te wachten om te vragen of ik naar beneden mocht.
Had ze nog nooit meegemaakt,dat iemand zich al zo snel VOLLEDIG incl sokken en doggy sloffen had aangekleed,dat werd een demo om te laten zien hoe ik dat dan wel niet had gedaan.
Gewoon goed dus,waarop ik tegen haar zeg,als ik me rug voel,doe ik het niet goed.
Klopte dus en Johan mocht naar beneden,eenmaal boven gekomen was de bewegingsarts er weer om me het een en ander te vertellen over hoe ik het moest gaan doen.
Moest ik op een houten krat gaan zitten,en als ik het goed deed,ik me rug niet moest voelen(de wond dan)
dus Jo gaat zitten,heel voorzichtig maar geen centje pijn in me rug,zegt ie '' je moet het op deze manier doen'' en drukt me in een keer op het krat.....   Volgens mij had de hele afdeling het gehoord,ik ging door de grond,en had het gevoel alsof me rug in een keer opengereten werd,volgens mij dus de FOUTE   manier(mocht de wond toch niet voelen??)
Maar goed,advies meegekregen en weer naar de afdeling,zuster had ondertussen het verand gewisseld voor een waterdicht 10 daags model en toen was ik in feite al helemaal klaar... . . . . . .
Ik naar de assistente van de chirurg die me geholpen heb om te vragen waarvoor ik nog tot vrijdag moest doen. . . .
NIKS....mmm wat deed ik daar dan nog,ik liep al goed,had het advies van de arts gehad en de wond was schoon en waterdicht,Jo was APK gekeurd zeg maar
Moest ik maar aan de chirurg vragen of ik eerder weg mocht,maar de chirurg was aan het opereren en dat kon wel in de namiddag worden voor die klaar was,maar de kans was er wel,de beste man is heel soepel.
Chirurg komt om een uur of 16.00  me en vraagt aan me of ik uit bed wil komen,dat duurde geen 2 tellen of Johan stond naast ze bed te huppen van het ene op het andere been(mag niet de volle belasting tegelijk op 2 benen op me onderrug uitoefenen)
Keurig,was de reactie,waarop ik heel voorzichtig vraag aan de beste man of er een mogelijkheid was dat ik naar huis kon omdat ik helemaal klaar was en me kleine jongen jarig was.
Zegt de beste man,Ja dat had ik al gezien dat ie vandaag jarig is,proficiat.
Hij zegt vervolgens,dan moet je eigenlijk naar huis he,kom over een 15 minuten maar naar me kantoor en dan heb ik je ontslagpapieren klaar liggen.
Het vervoer was ondertussen ook al in het ziekenhuis,mocht ik niet weg dan had ik visite.
Ben gister om 20.30 thuisgekomen en nu is het de eerstkomende 6 weken geheel plat met om het uur een paar rondjes ''ijsberen'' door de woonkamer om vervolgens weer te gaan liggen.
Na die 6 weken moet ik terug voor controle en dan krijg ik krachttrainingschema's mee om te gaan revalideren.
Duurt nog even,maar we zijn in ieder geval weer pijn vrij,voel alleen de krammen nog en het is onwenning omdat de hele boel aan elkaar vast zit onderin me rug,maar dat komt allemaal goed.
Jo

Naar aanleiding van Laserblue ze vraag deze log  

Hoe gaat het nu met me...
De ene week alsof ik nooit last heb gehad,de andere week alsof ik nog geholpen moet worden..
Gaat met de weken wel beter,en ben ervoor gewaarschuwd,maar ja,het gaat nooit hard genoeg
Ben te eigenwijs(nee echt joh,zou je niet zeggen...)en wil veel en veel te hard,doe te veel en wil ook te veel tegelijk gaan doen...
Ben nu veel aan het fietsen,op advies van de arts,moest hier dus een fiets voor kopen,heb namelijk als enig vervoersmiddel de volvo  
Goed een knappe fiets op marktplaats gevonden,hier in de buurt,dus we hebben een fiets  
Ben dus regelmatig op de fiets weg,waardoor de volvo gespaard word,weer een voordeel
Half maart word er een gesprek opgezet op het kantoor van de bouwfirma waar ik werk,om te zien hoe en wat ik nu moet gaan doen(en als het goed is kan ik gewoon daar blijven werken,alleen een andere functie gaan bekleden)
Dit hangt er natuurlijk ook vanaf of ik tegen die tijd alweer pijnvrij ben,hopelijk wel,is nog een maand ongeveer  
Til al af en toe wel iets,om te kijken hoe het nu gaat....nog niet naar behoren,maar zoals al eerder gezegd,ik wil veel en veel te snel...
We wachten het maar weer af.

Dat heb ik weer  
Gister het gesprek op de zaak gehad.....
Met het gesprek bedoel ik me nieuwe functie als ik eenmaal weer aan het werk ga,nou kan je vertellen,die is er niet
De bedrijfsarts heeft me helemaal onderzocht en we hebben met ze 2en een heel gesprek gehad over het hoe en wat als ik eenmaal weer fulltime aan de gang ga.
Ok,personeelszaken erbij en die heeft het hele verhaal aangehoord,de bedrijfsarts heeft de mogelijkheden voorgelegd en hoe het bedrijf er tegenover stond.

Op de vraag of ik in de renovatie kon:                      geen functie beschikbaar
Op de vraag of ik in de kleinbouw kon:                      geen functie beschikbaar
Op de vraag of ik in de afbouw kon:                        geen functie beschikbaar
Op de vraag of ik in de werkplaats kon(je raad het al)geen functie beschikbaar


Word er op een gegeven moment geopperd dat er maar een loopbantraject gestart moest worden,Johan is een risicofactor
VOOR ik het ziekenhuis inging heb ik een heel gesprek gehad met personeelszaken en het was allemaal geen probleem als ik weer terug zou komen,komt allemaal goed......

Met een loopbaantraject word er gekeken wat ik nog kan gaan doen,maar zeker is dat niet bij de me huidige werkgever is.

Heb vandaag me de bond gebeld en die hebben dit ook nog nooit meegemaakt  
Ga binnenkort weer praten met de werkgever,als er dan  niet uitgekomen kan worden moet ik de bond weer bellen en word er het een en ander op schrift gezet,dan gaat de bond kijken met hun juristen wat er mogelijk is.

Dus om het even kort te zeggen:

Johan,bedankt dat je je rug voor ons naar de kloten heb geholpen,maar je kan nu opflikkeren...doei

Dit verhaal word vervolgd....

Hey hallo,daar is die weer 
Ben ondertussen al even met het loopbaantraject bezig,en ik kan niet anders zeggen dat het hele LBTraject met mee denkt.
Zit namelijk ook nog eens zo,over een maand of 4 val ik ook nog eens naar de 70% regeling,kost me een hoop geld in de maand 

Zal even kort vertellen/uitleggen wat er allemaal al gebeurd is.
Heb me aangemeld bij dit LBTraject,om te zien wat de mogelijkheden zijn,gezien ik een ''risicofactor'' ben geworden voor me huidige werkgever.
Het hele LBTraject is geheel vrijblijvend,maar als je er serieus mee gaat beginnen,moet je toch wel het een en ander tekenen om te laten zien dat je het echt wel wilt,enigsinds begrijpenlijk in mijn ogen.

Heb vorige week een ARBO-keuring gehad,om te zien in hoeverre het strekt met het risico met me huidige werk en wat het WIA(voorheen WAO) risico is dat ik hierin beland.

Er was me van te voren al verteld dat als ik boven de 38% kwam,de bouwsector heel moeilijk zou worden.

Er zijn dus 2 staffels:

1:van 0 tot 38%-- betekend dat je wel in de bouw kan blijven,alleen moet behoorlijk aangepast werk.

2:van 38 tot 100%-- betekend dat ik buiten de bouwsector een passende baan kan gaan vinden.

Heb dus de keuring ondergaan om te zien wat me WIA risico is,en de kans op herhaling als ik me huidige werk blijf uitoefenen.
Heb de resultaten van deze ARBO-keuring binnen en het blijkt dus dat ik de 2e staffel val,heb een afkeuring(zoals hun het heel mooi noemen kans op herhaling percentage)van 55%,word dus een heel ander beroep met de bijbehorende scholing.

Maar ja,wat ga je dan doen
Daar hebben ze dus weer een instelling voor die dat allemaal kan bekijken,een zogenaamde beroepskeuze consulent.

Heb vandaag contact gehad met me loopbaanconsulent en die heeft de beroepskeuzeconsulent gesproken om te zien wanneer ik eventueel die test kon gaan doen.

Blijkt dat er een wachtlijst van enkele weken is 
Maar gezien er a.s. vrijdag 21-04-06 iemand is uitgevallen,kon ik deze plek bezetten 

Dus maar eens zien wat dat gaat brengen,
Gelukkig werken alle instellingen mee,en hebben ze er begrip voor dat ik met een maand of 4 in de 70% val.
Als alles mee zit,heb ik daar geen last meer van,en ben ik met een maand of 4 weer gewoon aan het werk.

Als ik de resultaten binnen heb van deze beroepskeuze,kunnen we,met behulp van het LBTraject,kijken welke opleidingen en cursussen ik hiervoor nodig heb.
Dan word er gelijk gekeken of dit dagopleidingen zijn,of dat dit ook in de avonduren kan plaatsvinden.

Als ik dit achter de rug heb,beginnen we met de laatste stap,en dat is solliciteren op de functie waar ik toe ben opgeleid.

Hopelijk kan ik tegen het einde van het jaar terugkijken en zeggen ''dit had ik veel eerder moeten doen''

Maar goed,1 ding zal ik niet snel vergeten,en dat is dat ik me (nu nog) huidige werkgever niet snel zal vergeten(negatief bedoeld)

Johan

Klinkt allemaal goed Johan. Idd te hopen dat strax blijkt dat je R op vooruit bent gegaan qua werk en hopenlijk na enige tijd ook inkomen.

Het klinkt allemaal wel weer wat positiever 

Veel succes met alles!

Johan, ik hoop dat je iets leuks kan vinden!

Heb je zelf al iets in het hoofd?

Groeten,

Paul, die zelf ook is veranderd van het grafische naar de ICT in een ziekenhuis.

Ik hoop inderdaad voor je dat je straks een baan vindt waar je je veel gelukkiger in voelt dan in de bouw!
Dat zou toch een geluk bij een ongeluk zijn.

Veel succes.
Hendri

kop op johan,
ook voor jou gaat het lukken ook al denk je nu geregeld nog van niet
als de zekerheden van een baan weg dreigen te vallen is dat altijd zwaar klote (en terecht)
blijf alles positief benaderen, dan gaat het zeker lukken

Nico

hej Johan, ben benieuwd wat er vandaag uit is gekomen... Wat is jouw roeping?? Misschien wordt je wel tandarts hahahaha kan je nog steeds bouwen en metselen hahahaha

Succes!!