Mijn ouders hebben nooit geen Volvo gehad, hoop wel dat dat ooit nog gaat komen....

Eerste Volvo ervaring was een ritje in een 240 tank van mijn vader zijn werk (als bijrijder want had nog lang geen rijbewijs toen)

Zelf:
Volvo 340  1987
Volvo 460  1995
Volvo 850  1995

ik was 12 toen pa weer eens een leenauto meekreeg, en geen bmw 735i maar een donkerblauwe 854 GLT.. ritje maken, klonk mooi, reed mooi, en had een autotelefoon. blik op de weg volvo vond ik ook altijd mooi, schaalmodel gehad van pa (moet ik nog steeds ergens hebben)

toen ik zelf mijn rijbewijs haalde, begonnen met een fordje, maar al vrij snel bij PON gaan werken, dus was het audi danwel porsche waar ik mee rondhobbelde, en prive de mazda kocht. daarna bij novitec gaan werken, 2e mazda ondertussen, en zakelijk werd er met alfatjes gereden.

3 jaar geleden mijn vader zover dat hij voor de donkerblauwe S60 D5 gegaan is, heerlijk rijdende auto, prettigste diesel in dat segment (vergelijkbare vd concurrentie VEEL duurder)

Ik ben weer gaan studeren, en de mazda was echt op zijn eind afgelopen zomer, na 7 ton had de roest hem uiteindelijk te zwaar te pakken. rond gaan kijken, wilde lpg en airco voor zo'n 3-4000 euro. een aantal 854's gezien, maar deden me niks. uiteindelijk in Dronten de GLT gevonden op 17" waar ik nu mee rij.

Zonder rijbewijs rondjes rijden op een parkeerplaats met opa in de 340 automaat.

'k was 11 jaar en de Ford Sierra werd ingeruild voor een 440 GLE, mijn wereld stortte in...Volvo is een burgerbak, zag mezelf al in elkaar worden geslagen op het schoolplein. Niet veel weken later redde die volvo ons het leven, een zware crash die de Sierra absoluut nooit had kunnen opvangen. Sindsdien...nooit meer iets anders gehad!

De pa van een vriendinnetje had een witte 240 sedan... wat een hok 

Thuis werd er Opel gereden maar zowel de auto's als de dealerorganisatie vielen zwaar tegen. Pa had een hernia en had behoefte aan een auto met betere stoelen. Toen een beige 440DL met wieldoppen  gekocht, die trouwens overleden is zag ik net op de RDW site. Tot een paar maanden terug reed ie nog regelmatig in Goes rond.
Opa van pa's kant was onder de indruk van de 440 en ruilde z'n Mazda in op een '90 440 van een jaar oud. Helemaal basic, er zat niet eens een radio in. Dat ding rijdt nog steeds...
Onze 440 werd binnen een jaar al ingeruild op een jonge 940GL estate omdat pa ander werk ging doen. Na 414.000 trouwe kilometers het ding ingeruild op een nieuwe '99 V70 2.5D. Nog steeds beetje spijt dat we die 940 niet gewoon gehouden hebben, was eigenlijk niet echt iets mis mee
Ma reed rond die tijd een heuse Fiat Panda 1000CL champ, maar nadat de auto vd zaak ('92 Mercedes 300D) een flinke klapper had gemaakt, heeft de Panda het veld moeten ruimen voor iets veiligers. Een knalrode '95 440 1.8i sports (hij rijdt nog in de buurt), die toen ik m'n rijbewijs had gehaald werd ingeruild op een V40 T4. Die hebben we nog steeds... (nog wel), de V70 is verkocht aan kennissen/vrienden en zelf rijdt pa nu in een XC70 D5.
Omdat ik een half jaar in het buitenland ging studeren had ik behoefte aan een auto die ik een half jaar mee kon nemen ipv een auto die ik moest delen en heb ik de 850 gekocht. Heb het altijd al een schitterend model gevonden, en ik kon me dan ook geen passender vervoer voorstellen. Een auto voor jezelf alleen beviel zo goed dat ik 'm niet meer weg gedaan heb...

Toen ik 6 was gingen we verhuizen en bleken de nieuwe buren een oranje Volvo 240 te hebben. Mijn god wat vond ik dat ding foeilelijk. Die kleur, hoe verzon je het! Maar op de één of andere manier had dat monster toch ook wel aantrekkingskracht, zo vierkant en sterk als ie er uit zag. Wat wel super gaaf was, was het extra bankje achterin de bak. Tijdens het rijden waren m'n buurmeisje en ik altijd uren zoet met het zwaaien naar de auto's achter ons...

Citaat van: Ingrid op 23-02-2007 11:21:08
Toen ik 6 was ...

Tijdens het rijden waren m'n buurmeisje en ik altijd uren zoet met het zwaaien naar de auto's achter ons...

dan ben ik je vroeger ook al eens tegengekomen. 

Vroeger toen ik klein was de 240 licht groen metallic station van mijn vaders werk met de geweldige electrische overdrive na zijn 4. wat wilde dat ding goed rechtdoor 

Later tijdens de zoektocht naar een nieuwe lease wagen voor pa een avond getoert met een 850 sedan 2 liter (welke dealer geeft die nu mee voor een proefrit..). gevraagd of ik ff mocht rijden en bleef met een vriend gelijk de hele avond weg.. toen ik eindelijk thuis was 2 asgrauwe gezichtjes die dachten dat we minstens het ding om een boom hadden gevouwen... ze waren eerst opgelucht en toen boos 

maar roffelen deed zelfs die 2 liter toen al geweldig...
later zelf alleen maar leasegebakjes gehad (ibiza's tdi en grijze muis 307) en nu door andere baan mijn eigen roffel 

economisch is lease best leuk maar qua rijgenot en plezier kan er geen auto tegen mijn t-5r estate op 

zie een paar geheugenflaters voorbijkomen, 340 glt en 360dl kan namelijk niet.

mijn eerste ervaring, en lesauto op mn 13e, was een 360 GlS van mn pa. De LP-41-lD. Hetzelfde type als wat we vorige week gekocht hebben voor mn vriendin 

Eerste Volvo ervaring was met de lichtblauwe 240 (op LPG) van vrienden van mijn ouders. Kan me de uitjes naar Zeeland nog herinnneren. Wij met een Renault 25 op LPG op en neer op één tank, zij met de 240 die in Zeeland vóór de terugreis weer volgegooid moest worden Ik zal zo'n 15 jaar oud zijn geweest denk ik. Kan me nog herinneren dat wij toen ook eens naar een Volvo hebben gekeken, maar toen de 240 van die vrienden akelig begon te roesten terwijl onze R25 nog z.g.a.n. was, is daar toch maar van afgezien en kwam er een Renault 25 V6. Geweldige auto met een geweldige motor en zelfs een sprekende boordcompu, maar na verloop van tijd ging zo'n beetje alles waar electronica in zat kapot.

Ergens in 1998 kocht mijn broer bij de Domeinen een 850 2.5 20v (jawel, een witte). Ik reed toen zelf een BX TRD Turbo. Niks mis mee, behoorlijk snel en superzuinig, maar na een keer door een vrachtwagen opzij te zijn gezet werd het tijd voor iets veiligers. En dus kocht ik de 850 van mijn broer. Was namelijk besmet geraakt door het roffelvirus. Twee jaar min of meer probleemloos gereden met die auto, totdat ik een lease Golf kreeg. Was een TDI 115pk, op zich niks mis mee. Na een jaartje weggegaan bij die werkgever om mijn eigen bedrijf te starten. Leasecontract van het Golfje meegenomen omdat dat financieel toch wel interessant was. Na 3 jaar het bedrijf verkocht en het Golfje achtergelaten. Toen mezelf getracteerd op een S60 D5. Erg fijne auto, maar toch besloten om deze na een jaar weer te verkopen. We reden te weinig kilometers en bovendien hadden we nog de Golf V5 als tweede auto. Weliswaar geen Volvo, maar ik kan je verzekeren dat die V5 van VW ook uitermate lekker roffelt op toeren. Maar......het is geen Volvo......Daarom vorig jaar een V70Classic gekocht. Verschillende redenen:
- Golfjes begonnen een te hoog petjes imago te krijgen,
- Alleen een roffel roffelt zoals het hoort,
- Het kostbaarste bezit (je kind) zit veiliger achterin een V70 dan in een Golfje.

Mijn ouders rijden momenteel in een degelijke VW Passat, maar vooral mijn vader is onder de indruk van hoe onze V70 er met zijn 8 jaar en ruim 270k km uitziet en rijdt. Wie weet.........

In 1997 door mijn werkgever in aanraking gekomen met een 855 R, was meteen verkocht.

Nu tien jaar later mijn eerste 855 voor de deur en met een beetje mazzel over een paar jaar de R voor de deur.

Ik ben krankzinnig verklaard onlangs...Mijn voorliefde voor volvo's is dus een logisch symptoom 

Op een dag wordt je wakker.... en weet je het 

sinds zaterdag in wording 

Tja, de ouders van mijn beste vriend toentertijd hadden eerst een Volvo 460 Turbo en vervolgens (als een van de  eerste) een Volvo C70 T5. Daarna was ieder verzet bij mij gebroken en sindsdien ben ik officieel een "Volvofiel" 

Soms vraag ik me af waarom mijn vriendin geen "wit busje" voor me bestelt (met bijpassende dwangbuis)