Vrijdag was het zo ver, de dag waar ik al tijden zo bang voor ben.

Ik heb mijn roze papiertje moeten inleveren en krijg hem nooit meer terug.

Hard heb ik ervoor moeten werken om hem te halen. Al voor ik 18 werd ging ik in de schoolbanken zitten om mijn theorie te halen. Gelukkig in 1 x gehaald. En zodra ik 18 was meteen aan het lessen geslagen.

Niet 1 uurtje rijden en dan 1 uur naast iemand zitten, nee alleen het beste was goed genoeg voor mij. Ik huurde de auto meteen voor 2 uurtjes.

Ik ben dan ook gelukkig in 1 keer geslaagd. Vanaf dat moment heb ik bijna iedere dag auto gereden. Overal waar ik heen ging kwam ik in mijn mooie volvo 850 t5 aan. En het duurde niet lang eer ik ook mijn motorrijbewijs wilde halen.

Alleen vonden ze thuis dat geen goed idee, en aangezien ik diep respect heb voor mijn ouders ben ik toen niet gaan lessen. Maar zodra ik op mijzelf ging wonen heb ik de rijschool opgebeld en ben samen met mijn zus gaan lessen.

Ook deze heb ik in 1 x gehaald, dat was in 1999.
Nu 8 jaar later heb ik afstand moeten doen van het roze papiertje en krijg ik hem nooit meer terug.

Met lood in mijn schoenen ben ik er gisteren naar toe gegaan. Ik moest wel een nummertje trekken. De vrouw achter de balie schonk mij een glimlach (ze wist dat ik hem moest inleveren). Mijn vriendin had ik ook maar meegenomen. Mijn vriendin vroeg nog aan mij: Lieverd, krijg je hem echt nooit meer terug ? Met tranen in mijn ogen zei ik: Nee.

Na 5 minuten zitten was ik aan de beurt. Ik stond op en liep naar de balie toe waar ik mij moest melden. De mevrouw zei tegen mij: Je weet dat je je rijbewijs moet inleveren. Ik knikte met mijn hoofd en gaf de mevrouw mijn rijbewijs.

Ze zei tegen mij: U kunt hier tekenen en dat deed ik dan maar ook. Nadat ik getekend had stond ze op en liep weg. Ze keek mij nog even aan en zei ik kom zo terug.

Kort daarna kwam ze aanlopen met een plastic pasje in een verschrikkelijk roze homo kleur. Er staat een gescande foto van mij op (ik lijk daarop zeker een crimineel). Er staan wat gegevens op dat pasje. Mijn naam en achternaam, geboortedatum en plaats, een sofinummer en ook nog ergens A-B en AM.

Het stelt mijn nieuwe rijbewijs voor, zelfs op een brommer mag ik rijden.

Het roze papiertje ben ik kwijt, maar ik heb er een plastic kaartje voor in de plaats gekregen.

 

 

En ik maar denken: Eindelijk een partner-in-crime die er voor uit durft te komen maar neehoor. Mooi verhaal!!

Aaah lullo....... .

geweldig!!

Marcel

 









_{(maar zo'n kaartje is toch ook wel handig, kreukt, scheurt en vouwt niet)}

Ik was ook zo blij dat ik dat roze vod kwijt was.

Is goed dat je dit post.. Ik zal 'm straks ook even ophalen.. 

ik denk wat krijgen we nou! Haha!

 

Met twee benen erin...

Wel een leuk verhaal. Ik moet dit jaar ook, in mei geloof ik.

 

Binnenkort dat vodje ook eens omruilen voor een plastic exemplaar, gescheurd schijnt ie niet geldig te zijn

     prachtig !

Als ie nog wat aan elkaar hangt (m.a.w. nog niet volledig doorgescheurd), mag 't dan nog wel?
(ik probeer 'm te conserveren dat ie nog zo lang mogelijk mee gaat, dat roze ding heeft voor en nadelen... hij is dun en flexibel, dat is een voordeel... nog zo'n plastic kaart in m'n portemonai wordt ik ook niet veel vrolijker van.