Citaat van: Chris op 09-06-2007 18:45:14Hoe groot is je interesse voor WOII? Je adopteert namelijk niet zomaar een graf lijkt me. Overigens vind ik het een erg mooi gebaar!

Ik ben wel zeer geinteresseerd, maar doe er verder weinig mee. Weet er ook niet veel van.

Band of Brothers vind ik wel geweldig. Laat goed zien hoe lelijk een oorlog is. Als je die interviews van die veteranen op de DVD van Band of Brothers ziet... En ik ben altijd al gek geweest op de USA.

Ik hoop niet dat er weer een discussie komt over het eigen belang van de USA om in die oorlog mee te doen, maar ik heb heel veel bewondering voor die gassies die ver weg van huis uit het vliegtuig sprongen om onze opa's en oma's en onze ouders te helpen.
Gasten die het strand op rennen, wetende dat de vijand rustig aanlegt om hen naar een andere wereld te helpen.

Zou jij het doen? Zij deden het mooi wel.

Uit bewondering en waardering heb ik dus een soldaat 'geadopteerd'.

Een jaar of 5 geleden ben ik in Wiltz (Luxemburg) geweest. Daar is ook een museum waar ze o.a. oorlogssituaties in scene hebben gezet met materieel en poppen. Was ook zeer realistisch.

Citaat van: The Saint op 09-06-2007 20:46:26
ik heb heel veel bewondering voor die gassies die ver weg van huis uit het vliegtuig sprongen om onze opa's en oma's en onze ouders te helpen. Gasten die het strand op rennen, wetende dat de vijand rustig aanlegt om hun naar een andere wereld te helpen.

Helemaal mee eens. Een oorlog uitvechten die eigenlijk niet hun oorlog is. Want feit blijft dat Japan en Duitsland niet hand in hand liepen. Ieder had zijn eigen "belang". Die yanks hadden zich na PH ook gewoon lekker alleen op de Pacific kunnen richten.

Citaat van: The Saint op 09-06-2007 20:46:26
Uit bewondering en waardering heb ik dus een soldaat 'geadopteerd'.

Erg mooi. Krijg je nog iets "speciaals" ervoor terug als je een graf adopteerd? Ik denk aan uinodigingen voor herdenkingen, informatie, iets in die trent?

Het is nooit verkeerd om stil te staan bij het feit dat vele oorlogshelden hun leven hebben gegeven voor de vrijheid (die wij tegenwoordig als vanzelfsprekend beschouwen).

Ik sta er ook niet altijd bij stil...

Netjes Rudy.

Chris, (en diegenen die het interesseert)

Je krijgt een soort certificaat met de van 'jouw' soldaat bekende gegevens. En ik kreeg idd post waarin Memorial Day werd aangekondigd.

Een paar maanden geleden heb ik (via een instantie in de VS) geprobeerd meer gegevens van 'mijn' soldaat te krijgen. Dit schijnt echt heel lang te kunnen duren (die instantie moet de nabestaanden opsporen en toestemming vragen) maar ik hoop dat het gaat lukken.

Meer hierover vind je hier, waar ik mij ook gemeld had:

http://www.adoptiegraven-margraten.nl/

Citaat van: The Saint op 09-06-2007 21:03:26
Chris, (en diegenen die het interesseert)

Je krijgt een soort certificaat met de van 'jouw' soldaat bekende gegevens. En ik kreeg idd post waarin Memorial Day werd aangekondigd.

Een paar maanden geleden heb ik (via een instantie in de VS) geprobeerd meer gegevens van 'mijn' soldaat te krijgen. Dit schijnt echt heel lang te kunnen duren (die instantie moet de nabestaanden opsporen en toestemming vragen) maar ik hoop dat het gaat lukken.

Meer hierover vind je hier, waar ik mij ook gemeld had:

http://www.adoptiegraven-margraten.nl/

Bedankt voor de informatie! "Leuk", ik ga eens even rondsnuffelen.

Ik geef dit topic maar weer eens een duwtje omhoog !

Mijn vriendin (31) heeft ook al jaren een graf geadopteerd (zie foto). Zij is bijzonder geinteresseerd in alles wat met WOII te maken heeft en ook al op vele historische locaties geweest. Ik heb haar verleden jaar geholpen met het opvragen van het dossier van de overleden soldaat. Dat duurde zoals gezegd best wat weekjes, maar uiteindelijk kregen we wel netjes een kopie van alle stukken. Daarbij onder meer een brief van zijn moeder aan het leger met het verzoek om nog eens te bevestigen waar haar zoon was begraven (niet dat die mensen er ooit naartoe zouden kunnen gaan, heel erg triest als je dat bedenkt) alsmede een specificatie van de persoonlijke bezittingen die terug zijn gestuurd naar de VS. Onlangs heb ik wederom twee verzoeken ingediend, want mijn vriendin heeft ook nog twee namen geadopteerd die vermeld staan op de zgn. Wall of the Missing, soldaten waarvan dus nooit een spoor is teruggevonden.

Afgelopen zomer was ik met mijn broer in Chicago en ik had me voorgenomen om ook "even" naar de wijk te rijden waar de betreffende soldaat woonachtig was (bij zijn ouders). Wij dus naar het adres toe dat enkele malen in het dossier werd genoemd. En ja hoor, de locatie bestond nog (zie foto), al was het nu een ghetto...
Die soldaat is begin jaren 40 door deze deur gelopen en nooit weer teruggekomen.

Sommigen zullen zeggen, leuk, maar wat heb je hieraan. Ik zeg: het boeit je mateloos of totaal niet.

ik ben er ook enkele keren geweest. Onder andere nog met mijn opa (oud soldaat) en met Amerikaanse gasten. Indrukwekkend!

Mijn oom heeft er ook een graf geadopteerd en hij beheerd er enkele sites voor, maakt foto's voor mensen in de USA enzo. De mensen waarderen het enorm.

Ook toen Bush er was in 2005. enorme veiligheidsmaatregelen... aankomst dikke controle, snipers in de weilanden, weggaan mochten we niet totdat de Air Force one opgestegen was (vliegveld Beek is net te zien blijkbaar, vliegtuig was echt herkenbaar). Waren echt extreem veel mensen.

@JW Wij hadden ook een uitnodiging, maar mijn vriendin heeft zo'n enorme afkeer van Bush dat we niet zijn gegaan  Wel heb ik de Air Force One zien overvliegen (ik woon op 10/15 km van het vliegveld vandaan).

Citaat van: Topsport180 op 13-11-2008 18:47:25
@JW Wij hadden ook een uitnodiging, maar mijn vriendin heeft zo'n enorme afkeer van Bush dat we niet zijn gegaan  Wel heb ik de Air Force One zien overvliegen (ik woon op 10/15 km van het vliegveld vandaan).

ja ik woon ook net 10/15 km er vanaf (richting gulpen/simpelveld daar tussenin). Ik ben ook geen fan van hem maar ik wilde het spektakel wel eens meemaken 

Citaat van: Topsport180 op 13-11-2008 17:32:44Afgelopen zomer was ik met mijn broer in Chicago en ik had me voorgenomen om ook "even" naar de wijk te rijden waar de betreffende soldaat woonachtig was (bij zijn ouders). Wij dus naar het adres toe dat enkele malen in het dossier werd genoemd. En ja hoor, de locatie bestond nog (zie foto), al was het nu een ghetto...
Die soldaat is begin jaren 40 door deze deur gelopen en nooit weer teruggekomen.

Sommigen zullen zeggen, leuk, maar wat heb je hieraan. Ik zeg: het boeit je mateloos of totaal niet.

Echt mooi, dat je die plek opgezocht hebt!

Als ik de kans krijg (en het plan is om over een aantal jaren voor een maand of 2 naar de VS te gaan) ga ik ook zeker de plek opzoeken waar 'mijn' soldaat heeft geleefd.

En jouw laatste zin, die klopt helemaal. Mij boeit het dus wel! 

(en thanx voor de tip via PB)

  mooi initiatief! Ze hebben hun leven gegeven voor ons.