Bij onze Volvo's en ongetwijfeld vele andere merken is regelmatig voorgeschreven om een bout of moer eerst op moment aan te draaien en vervolgens nog op hoek.

Wat is het wezenlijke verschil in eindresultaat?

Je zou toch kunnen zeggen dat een bout die eerst op moment en vervolgens op hoek is nagedraaid, uiteindelijk ook met een zeker, hoger moment vast zit. Dus waarom niet bijvoorbeeld in plaats van 105 Nm + 90 graden, meteen op, zeg 140 Nm vastdraaien.

Welke werktuigbouwkundige of autodidact op dit forum maakt mij wijzer dan ik al ben 

Het wezelijke verschil is deze.

Kort door de bocht.
Als je een bout aandraait met hoekverdraaiing staat deze altijd vast.

Met een aanhaalmoment heb je altijd het risico dat het geheel nog los staat, door b.v. zwaarlopende schroefdraad.

Er is nog een derde manier van vastzetten (nog preciezer).
Dit is met verlenging.
Hiet wordt een meetklok op het draadeind gezet en je meet hoeveel deze omhoogkomt met vastdraaien.

grts Ronald

Het aandraaien met hoekverdraaiing wordt tevens gebruikt om rekbouten in de vloeifase te krijgen.
Deze bouten zorgen na deze fase voor een gelijke trekkracht op alle bouten ongeacht of er vuil in de schroefgaten zit.

Citaat van: V70 classic op 24-05-2010 22:01:51
Kort door de bocht.
Als je een bout aandraait met hoekverdraaiing staat deze altijd vast.

Met een aanhaalmoment heb je altijd het risico dat het geheel nog los staat, door b.v. zwaarlopende schroefdraad.

Citaat van: KIM op 24-05-2010 23:46:59
...... voor een gelijke trekkracht op alle bouten ongeacht of er vuil in de schroefgaten zit.

Het begint me te dagen, maar toch nog even doorvragen...

Als de eerste stap is om een bout op moment te zetten, en je bereikt dit eerder door zwaarlopende draad, vuil etc... Tussenresultaat is dat de bout er niet zo ver in zit als dat hij normaal zou zitten.
Vervolgstap is dan de hoekverdraaiing met een vaste hoek. Eindresultaat is dan nog steeds dat de bout er niet zover inzit of met zoveel rek inzit als dat zou moeten 

Ik ben er nog niet helemaal uit 

Als er zoveel vuil inzit dat je het met hoekverdraaiing niet redt, dan heb je de boel niet schoon genoeg gemaakt.
Beginsel van de rekbout is dat door de vloeigrensvan het materiaal te overschrijden, de trekkracht altijd even groot is (de hoek hoeft zelfs niet exact te zijn, echter te ver door draaien levert breuk op)

En dan nog het verschil tussen droge en geoliede bouten. Kan ook iets van 30% uitmaken. Ik weet even niet of aanhaalmomenten standaard gespecificeerd zijn als droog of 'nat'.

Citaat van: jeroen74 op 25-05-2010 01:48:30
En dan nog het verschil tussen droge en geoliede bouten. Kan ook iets van 30% uitmaken. Ik weet even niet of aanhaalmomenten standaard gespecificeerd zijn als droog of 'nat'.

Staat er meestal bij vermeld als het nat moet zijn, standaard momenten zonder meer slaan altijd op droog als ik het goed heb.

Klopt helemaal en @Volvobug; het gaat er niet om hoever de bout ergens inzit maar hoevast (lees met wat voor kracht) hij is vastgezet.

Klopt allemaal redelijk.
De eerste fase is meestal zo rond de 50 n/m.
Dit is eigenlijk vanuit de pols vastdraaien.
En als je iets op een bepaalde voorspanning moet zetten zorg je altijd dat de draad schoon is.
Dus volgens de wet van bartje maakt het allemaal niet uit.
De praktijk is vaak anders.
Dit komt dan omdat men ergens in WW1 een momentsleutel heeft overgehouden die nooit meer geijkt is geweest.
Met hoekverdraaiing en verlenging valt deze factor ook af.

@ KIM.
Bouten zet je nooit tot in de vloeigrens vast.
Een voorgerekte bout is inderdaad tot in deze fase geweest, maar onder gecontroleerde omstandigheden.
Zou je een bout zo in de vloeigrens trekken wordt de oppervlakte (dwars doorsnede) van de bout minder waardoor alles weer los komt of de bout breekt direct.
De bout wordt dan onvoorspelbaar.
Wat men wel vaak doet is de bout vast zetten op een bepaalde spanning.
Deze een nacht laten rusten en dan weer aanzetten op dezelfde spanning,dus zonder dat deze warm is geweest.
Dit kruipen van de bout zou je vloeien kunnen noemen maar is het natuurkundig gezien niet.
Vloeien is het vlakke gedeelte in de kromme.
Het is de kunst om tot tegen de vloeigrens te komen, dan is de bout op zijn sterkst.
Daar boven is het materiaal op zijn sterks maar door de afname van de doorsnede zal het totaal wat de bout kan hebben afnemen.

Die voorgerekte bout trek je wel aan tot de spanning waar eerst die vloeigrens lag.
Door het voorrekken treed er een verdichting van het materiaal op waardoor dit meer trekkracht heeft.
De vloeigrens komt dan te vervallen.
Dit heeft als voordeel dat een bout van hetzelfde materiaal en met dezelfde diameter meer voorspanning kan krijgen.
Nadeel deze bout rekt niet meer (is ook een voordeel) maar hierdoor zal deze direkt breken.
Het sompige gebied net voor het breken ben je kwijt.

Een voorgerekkte bout is dus meestal maar 1X te gebruiken.

Als er op dit forum of door Volvo zelf gesproken wordt over rekbouten, worden daar dan voorgerekte bouten mee bedoeld?

Citaat van: volvobug op 25-05-2010 09:44:16
Als er op dit forum of door Volvo zelf gesproken wordt over rekbouten, worden daar dan voorgerekte bouten mee bedoeld?

Dat weet ik niet.
een rekbout herken je meestal aan een verschraling net onder de kop.
Dit is het stuk wat moet rekken bij vastdraaien.

Een voorgerekte bout hoef je niet te kunnen herkennen.
Bijvoorbeeld bij de DAF motoren kon je ze alleen uitelkaar  houden met bestel nr.  .
Dat kon wel eens leuke verrassingen geven  .
eerst de discussie wel niet.
Ok dan gaan de oude terug.
vervolgens bij het warm draaien ploiiink.
Had ik me daar toch gelijk  .

Maar de Volvo fielen zullen dadelijk wel reageren.