En ik Marjolein nog heel duidelijk gezegd mijn auto niet uit te lenen...

Waar zitten jullie nu dan? Voor op schema?

Linkoping;
Morgen komen we bij je (begin van de middag)

Citaat van: Pino143 op 09-07-2010 09:45:50
@ Taranis en Swuste,
http://www.blocket.se/vastmanland/Volvo_744_GLE_B230E_28347167.htm?ca=11&w=3

Mooie auto!

Dit is ook een mooie, Elmar:
http://www.blocket.se/goteborg/Volvo_740_GLE_Automat_27812926.htm?ca=15&w=1

Donderdagochtend vroeg opgestaan, want om 5.00 uur zou Kornelis ("KIM") bij mij zijn. Iets voor vijf uur belden Kornelis en Marjolein aan, 5 minuten later gevolgd door mijn buurman die ons (in de C70N) naar Brussel Charleroi zou brengen. Omdat het nog zo vroeg was leek het veilig om de route via Antwerpen - Brussel te rijden. Het alternatief, via Maastricht - Namen, zou erg ver omrijden zijn. Achteraf bleek het de juiste keuze. Om ca. 7.30 uur stonden we op Charleroi airport. Ruim op tijd dus voor de RyanAir vlucht die om 10.00 uur zou vertrekken.

Dankzij de "instappen met prioriteit" konden we als eerste het toestel in en kon ik mijn ruim 2 meter lange lijf plaatsen in een stoel bij de nooduitgang. Die stoelen zijn in zo'n B737 trouwens van beduidend mindere kwaliteit dan we gewend zijn. Derhalve blij als we om 12.00 uur landen op Stockholm Skavsta, alwaar onze huurauto klaar staat. Bizar trouwens dat dat vliegveld "Stockholm" Skavsta heet. Het ligt bij Nykoping, en da's toch al snel een uurtje rijden van Stockholm vandaan.

Omdat bij Avis de V70 slechts 20 euro duurder was dan een Opel Astra Wagon, was de keuze niet zo moeilijk. Achteraf gezien had ik misschien beter een Prius kunnen kiezen, want zo'n 2.0F is de naam Volvo eigenlijk niet waardig. Het trekt voor geen meter en je voelt bij accelereren continu het motormanagement regelen om de uitstoot van schadelijke stoffen te beperken. Bovendien zijn de stoelen gewoonweg köt, net zoals het motorgeluid gewoonweg köt is.

Dankzij wegwerkzaamheden in Stockholm komen we aldaar in een file terecht, waardoor onze ETA in Örnsköldsvik (zoals beloofd: eeuwige roem voor Tim want ik sprak het verkeerd uit) ca. 20.00 uur is.

Onderweg stoppen we even voor een kop koffie:


Het verkeer in Zweden is overigens geweldig. Behoudens de file in Stockholm kunnen we overal goed doorrijden en worden we continu getracteerd op mooie plaatjes:


Wat trouwens opvalt is het grote aantal oude Amerikaanse auto's, in staat variërend van concours tot schroot:


Rond een uur of 7, we zitten een kleine 100km voor örnsköldsvik, stoppen we voor een snelle hap. De frites met een stuk vlees dat een kruising is tussen een Wiener schnitzel en een cordon bleu smaken prima.


Om ca. 20.30 arriveren we in het Scandic hotel in Örnsköldsvik. Effe snel inchecken en daarna meteen door naar Bjästa, het plaatsje daar vlakbij waar de toenmalige eigenaar van de 740 woont. Of eigenlijk de broer van de voormalige eigenaresse (Carina), een wat oudere dame die het eigenlijk niet aandurfde om haar auto zelf te verkopen aan wildvreemde buitenlanders.

We arriveren bij het huis van Harry (de broer). Achter de schuur staat de 740, net zo mooi als op de foto's die ik per mail had gekregen.


We bekijken de auto en Harry vertelt trots wat er de afgelopen jaren en maanden allemaal is gedaan om de auto in deze conditie te krijgen. Af en toe is het lastig te volgen, want ze spreken slecht Engels. Maar het Zweeds is enigszins te volgen omdat sommige woorden erg op het Engels of Duits lijken. Zo leren we dat de airco een nieuwe droger heeft gekregen, dat de distributie 3 jaar geleden is vervangen en tevens dat er een ruitenwisserarm, de hallgever, luchtfilter, olie en filter, benzinefilter en de complete automaatbak zijn vervangen. De echtgenoot van Carina heeft de auto 8 jaar geleden volledig laten opknappen en sindsdien is ie altijd in een erg goede conditie gehouden. Dat blijkt ook als we een blik onder de motorkap werpen en tijdens de testrit. Geen rammeltjes, geen kraakjes en een boterzacht schakelende automaat. De airco blijkt helaas niet te werken. Kan nog wel eens een lastige klus worden om te maken, want het is nog een R2 systeem, dat in NL niet meer onderhouden of gerepareerd mag worden.

We krijgen de rekeningen en de keuringsrapporten te zien, waaruit blijkt dat de auto de afgelopen jaren gemiddeld zo'n 4.000 km/jr heeft gereden. Daarna worden we uitgenodigd op de koffie en koek/gebak, krijgen we foto's te zien van de verbouwing van het huis van Harry, van zijn werk als buizenlasser en krijgt ondergetekende een bronzen schaalmodel van een Volvo p4/Jacob.

Na het betalen van de afgesproken prijs monteren we de transportplaten en nemen afscheid van Carina en Harry, met de belofte om voorzichtig met de auto te zijn, hem netjes te onderhouden en bij thuiskomst te laten weten dat alles goed is

Terug in ons hotel (ca. 23.00 uur) nemen we een paar halve liters bier die enorm goed smaken en zetten we alvast wat foto's op het forum.

De volgende ochtend, vrijdag is het dan dus, rijden we na het ontbijt eerst naar Örnsköldsvik airport om de huurauto in te leveren. Een ritje van een klein half uur. We kunnen die rit met beide auto's nogmaals afleggen want het vliegveld blijkt gesloten te zijn. WTF!? Na een belletje met de lokale Avis vertegenwoordiger weten we dat dit ook wel de "forgotten" airport is . We spreken af dat we de auto weer bij het Scandic neerzetten en dat hij hem daar ophaalt. En zo geschiedt. Bij het Scandic hotel nemen we definitief afscheid van de huurauto, maar zijn daar geen moment rouwig om. We waren hem een beetje moe, zeg maar:


Daarna begint de reis naar Linköping, een rit van zo'n 700km. Het is lekker weer, niet te warm. De avond ervoor, toen ik de 740 van Bjästa naar het hotel reed, viel me al op dat de auto rond de 100km/u af en toe wat hikt. Dat doet ie nog steeds, en bij het nemen van hellingen zelfs vrij extreem. We verdenken er de verdeler van. Die heeft Harry gemonteerd zonder de juiste verdraaiing om de ontsteking op tijd te zetten. Kortom, de motor is aan het pingelen, en flink ook. We stoppen en op gevoel zet Kornelis de boel goed. Na weer een paar kilometer rijden stoppen we, want nog steeds pingelt ie maar beduidend minder dan daarvoor. Die tweede poging is succesvol, het pingelen is verdwenen.

Deel 2: morgen ofzo

Mooi verslag!

Heimwee...

Ja, zó'n 2.0F in een V70 is heel erg sneu.

Naast het ontbreken van trekkracht -voelt raar genoeg wel wat beter als je er inderdaad bio-ethanol in mikt trouwens- is het geluid het allerergste. Je verwacht een mooie bij de auto passende brom en ik kan het niet anders omschrijven dan dat er vervolgens een Ford Focus wakker wordt in de motorkap tot op het niveau dat je naast je gaat kijken of er misschien een andere auto start.

Aan de andere kant: als het je niet boeit en je rijdt alleen maar 120 op CC is het een aardig alternatief.
Ik denk alleen dat ik er een 2.0TF van had gemaakt als Volvo zijnde, want dit is in basis een onverkoopbare auto.

Citaat van: Marc O. op 11-07-2010 19:11:21

Citaat van: Pino143 op 09-07-2010 09:45:50
@ Taranis en Swuste,
http://www.blocket.se/vastmanland/Volvo_744_GLE_B230E_28347167.htm?ca=11&w=3

Mooie auto!

He Marc,
Ik ben vandaag bij mijn auto geweest om even te kijken naar de status.
Ze zijn alweer een end op weg om de auto weer toonbaar te maken. Er zit een nieuwe radiator+condensor in, een nieuwe ventilator, een nieuw front, een nieuwe motorkap (helaas de andere kleur 418, dus moet nog een keer gespoten worden). Wat nog gedaan moet worden is een nieuwe voorruit, nieuwe stuurairbag, nieuwe koplampen en knipperlicht units. Als laatste moet ook nog de bumper terug worden geplaatst en dan kunnen we weer de weg op.

Dit is ook een mooie, Elmar:
http://www.blocket.se/goteborg/Volvo_740_GLE_Automat_27812926.htm?ca=15&w=1

Weer een heerlijk verslag om te lezen.
Ik hoop nog vele plaatjes van dat juweel te zien.

Groeten,
Yits.

Ik wilde deel 2 gaan schrijven, maar helaas heeft Ziggo weer een of andere mega storing. En via m'n iPhone gaat dat net allemaal wat minder.

Citaat van: Claudia op 12-07-2010 20:55:23
Felies met je 'nieuwe'!
Vind het persoonlijk (naast de 480) het lelijkste model van de 'klassieke' Volvo's....maar alleen al de gedachte dat je deze 740 uit z'n geboorteland hebt opgehaald....prachtig!
Veel plezier met 'm!

Bij deze Claudia deel ik je mening niet.
Hou ouder hij wordt hoe mooier. De 740 hé!
Het vierkante wordt markanter en tijdlozer. Vrij eigenzinnig en anders.
Helemaal mijn ding!
Veel geluk en succes ermee Marc!

Nog maar een plaatje dan...


Nog meer Zweeds staal

Het zijn de achterlichten die het hem doen.
En de mooie staat natuurlijk

Deel 2!

We zijn inmiddels dus onderweg van Örnsköldsvik naar Linköping, een rit van ruim 700km. Een flinke rit, maar het geeft ons de mogelijkheid om de dag erna rustig naar Kungsbacka te rijden, alwaar we Tim gaan bezoeken.

Na het pingelprobleem te hebben opgelost rijden we lekker door, en stoppen in Sundsvall om bij het restaurant met de grote gele M onze magen te vullen. Tevens koop ik een ouderwetse papieren wegenkaart, want de 740 blijkt geen sigarettenaansteker te hebben (die heeft plaats moeten maken voor een erg fraai ingebouwde SC-800) waardoor de TomTom al snel zou uitvallen. En die zouden we later op de dag nog nodig hebben om het hotel te vinden. Inmiddels is het behoorlijk warm geworden en, na en telefoontje van het thuisfront met de melding dat onze 13 jaar oude Zanussi wasmaschine het had begeven, vervolgen we onze reis zuidwaarts. Door de raampjes (4x electrisch! ) op de juiste manier open te zetten kunnen we de temperatuur enigszins dragelijk houden zonder last te hebben van hinderlijk lawaai. Het verkeer bij het uitrijden van Sundsvall is redelijk druk, maar eenmaal buiten de stad rijdt alles weer lekker door en kunnen we flink wat meters maken.

Rond 17.00 uur rijden we door Stockholm. Gelukkig hebben we niet meer die lange files die we de dag ervoor op de heenweg hadden en die werden veroorzaakt door wegwerkzaamheden, zodat we de stad alweer vrij snel achter ons kunnen laten. De Saab Viggens en Saab Drakens op stellages langs de snelweg zijn het teken dat we Linkoping naderen, alwaar de Saab vliegtuigfabrieken zijn gevestigd. Na enig zoeken (de TomTom geeft niet het correcte adres aan) vinden we ons hotel en parkeren de auto. Het hotel is een voormalig spoorweghotel en draagt de veelbelovende naam "Fawlty Towers".


De deur blijkt gesloten, maar via de intercom kunnen we de receptioniste bereiken. 5 minuten later arriveren twee fraaie blonde, zomers geklede jongedames op de fiets om de deur voor ons open te doen. Eenmaal binnen blijkt het hotel inderdaad wel iets weg te hebben van het Fawlty Towers van Basil. Het doet allemaal een beetje oud Engels aan, maar op een gezellige manier en het ziet er netjes, schoon en goed onderhouden uit.







En het station, tegenover het hotel:
DSC_0141 by Marc Onrust, on Flickr


Na de koffers in onze kamers te hebben geparkeerd krijgen we de code om de deur te kunnen openen en wordt uitgelegd hoe we naar het centrum van de stad moeten lopen.

Linköping blijkt een hartstikke leuk centrum te hebben, met veel terrasjes en restaurantjes.

DSC_0143 by Marc Onrust, on Flickr

DSC_0146 by Marc Onrust, on Flickr


Uiteindelijk gaan we bij een soort van Ierse pub zitten en smaakt de halve liter Zweeds bier wederom overheerlijk, net als de spareribs die een specialiteit van de kok zouden zijn.

DSC_0151 by Marc Onrust, on Flickr


Na het eten lopen we nog wat door het centrum en maken wat foto's.

DSC_0153 by Marc Onrust, on Flickr

DSC_0157 by Marc Onrust, on Flickr

DSC_0152 by Marc Onrust, on Flickr


Daarna terug naar het hotel om op het terras achter het hotel nog even te forummen. Vanwege de muggen vluchten we echter al snel naar binnen.

De volgende dag staat er een prima en zeer uitgebreid ontbijtbuffet klaar. Met gevulde maag stappen we wat later weer in de 740 en zetten koers richting Tim, aka Viking_in_Shorts, in Kungsbacka (net onder Göteborg). Onderweg maken we nog een tankstop bij het Vättern meer.

DSC_0166 by Marc Onrust, on Flickr

DSC_0165 by Marc Onrust, on Flickr

Daarna is het nog maar een kleine 2 uur tot we, om ca. 1 uur 's middags, bij Tim zijn. TomTom zegt zijn adres te kennen, maar uiteindelijk moeten we nog een paar kilometer doorrijden om bij zijn huis aan te komen. En ja, ik heb ter plaatse al een paar maal gezegd hoe geweldig hij daar met zijn gezin woont, maar ik doe dat hier gewoon nog een keer: Tim, wat woon je daar geweldig zeg! Een kleine impressie van zijn uitzicht (uiteraard met het leidend voorwerp van dit bericht).



Tim legt uit wat er de laatste weken aan zijn tuin is gedaan en vertelt hoe het er uiteindelijk uit zal gaan zien. Mooie plannen, die ik graag nog eens kom bekijken als ze gerealiseerd zijn . We gaan naar binnen, waar Tim zijn kokskunsten laat zien en een overheerlijke ommelet bereidt. Na een snelle rondleiding rijden we in de C70 naar Kungsbacka voor wat sightseeing en een bezoek aan de Systembolaget om de wijnvoorraad op peil te brengen.

Om half 4 besluiten we weer op pad te gaan. Ik had van Stena een sms gekregen met de melding dat we vanaf 15.00 uur konden inchecken, maar dat boarding pas om 17.00 uur zou kunnen plaatsvinden. Vanaf Tim is het ongeveer een half uurtje rijden, maar TomTom stuurt ons dwars door het centrum heen, via wegen die inmiddels niet meer toegankelijk zijn voor auto's. Balen, maar goed, de alternatieve weg laat ons een paar mooie plekjes in Göteborg zien, wat een bruisende stad lijkt te zijn met veel parken waar het enorm druk is. Met deze temperaturen lijkt het erop alsof iedereen de buitenlucht opzoekt.

Na het inchecken voor de ferry naar Kiel blijkt dat deze nog niet is gearriveerd. Op een gegeven moment wordt er gezegd dat de ferry vanwege drukte is ingezet op een route naar Denemarken. Gelukkig is er een terrasje in de schaduw, waar we de komst van de ferry afwachten. Via het thuisfront en marinetraffic.com zijn we redelijk precies op de hoogte van de lokatie van het schip, dat uiteindelijk rond 18.30 uur arriveert.

DSC_0187 by Marc Onrust, on Flickr

Na aan boord te zijn gegaan en de spullen in de hut te hebben gezet, begeven we ons naar het bovendek. Ook hier smaakt de Zweedse halve liter weer prima, en onder het genot van een prima zonnetje en dito blauwe lucht varen we de haven uit richting Kiel, waar we de volgende ochtend om 9.00 uur zullen arriveren.

We varen de haven van Göteborg uit.
DSC_0203 by Marc Onrust, on Flickr


Het laatste stukje Zweden.
DSC_0263 by Marc Onrust, on Flickr

Rond 21.00 uur kunnen we in het restaurant aanschuiven voor het diner, waar we - na onze VOMAC reis - erg goede herinneringen aan hadden. Zoals gehoopt smaakt het wederom prima. Niet vreemd als je al visliefhebber de keuze hebt uit gerookte zalm, gemarineerde zalm, haring in 3 verschillende soorten sauzen, diverse soorten en maten garnalen, krab, makreel etc etc etc.  

Nadien bekijken we het einde van de wedstrijd van Duitsland tegen Uruguay en drinken we nog wat in een bar op het schip. Om ca. 24.00 zoeken we de hut weer op, alwaar het slapen wat minder comfortabel is dan de vorige keer. Vanwege de warmte staat de airco vol aan, waardoor er een koude tocht op je neervalt en er continu geluiden te horen zijn van die koelinstallatie.

Om 9 uur arriveren we in Kiel. Het verloop van de reis door Duitsland en Nederland is verder weinig bijzonder. Het is er extreem veel drukker dan in Zweden, het relaxte verkeer dat we in Zweden hadden, is in D en NL totaal afwezig.

Om ca. 4 uur 's middags zet ik Kornelis thuis af en rij ik door naar Tilburg, alwaar vrouw- en zoonlief me al staan op te wachten. Het resultaat van drie dagen rijden in een 740 is een mooi gevulde oprit:

DSC_0278 by Marc Onrust, on Flickr

Al met al is de hele reis me enorm mee gevallen. Ik had wat meer problemen verwacht met een 25 jaar oude auto, maar hij heeft (afgezien van het kortstondig pingelen) geen krimp gegeven

Zoals eerder aangegeven: Maandag 26 juli wordt de auto formeel geïmporteerd.

Conclusie: 2500km en 3 dagen rijden in een 740 is minder vermoeiend voor mijn ruim 2 meter lange lichaam dan 2 uur in een B737-800  

Mooi verslag weer!

Veel plezier met de Zweed. Volgende Vomac per 740 dus?