Citaat van: KIM op 16-10-2010 15:01:49

Citaat van: The Saint op 16-10-2010 14:45:43

Citaat van: Marc O. op 16-10-2010 14:05:48
Maar toch niet als een kind nog geen 5 jaar oud is? Laat een kind lekker kind zijn. Als het onderpresteert op bepaalde vlakken dan zal dat bij ouders en leerkracht echt wel bekend zijn. Is geen test voor nodig.

Juist ook voor de leerkrachten lijkt het me een hulpmiddel om dit soort dingen op tijd in beeld te krijgen. Anders kom je er wellicht te laat achter en heb je een kans gemist om te helpen. Volgens mij is er niet per definitie iets mis met een test gehouden voor kinderen jonger dan 5. Als het spelenderwijs gaat, heb je wél informatie, en géén stress.

Ik verwacht van leerkrachten dat zij dit zelf heel goed kunnen inschatten. Een hulpmiddel als Cito heb ik altijd als overbodig gezien.

Trouwens, bij ons is het toch ook gelukt? Ik heb wel in de 6e klas Cito gehad, maar wist al voor die tijd wat mijn vervolgopleiding zou worden. De leerkracht had allang een advies uitgebracht.

Ik heb 3 kinderen en volg het redelijk op de basisschool.
Zoals ik al schreef is het -in ieder geval hier in het dorp- een stuk beter geregeld dan bij ons vroeger. Kinderen hebben tegenwoordig al jaarlijks een Cito-test en er is ook zonder dat behoorlijk veel aandacht voor het kind zelf, er is ruimte voor alvast verder leren en ook van extra begeleiding waar nodig. Ik was positief onder de indruk in ieder geval.
Zo is de middelste van ons al 2 klassen verder met rekentaken, maar krijgt extra oefening in het lezen. En bij de oudste waren grote problemen met rekenen tot men eens ging kijken en hij nu extra lastige extra sommen krijgt: nu is hij ook met veel plezier bezig met eindejaarssommen.

De Cito-toetsen worden uitvoerig besproken en aangevuld met de kennis en waarnemingen van de leerkracht én de mening van de ouders. Alles bij elkaar is het echt veel beter dan vroeger.

Citaat van: Marc O. op 16-10-2010 15:00:16

Citaat van: The Saint op 16-10-2010 14:45:43

Citaat van: Marc O. op 16-10-2010 14:05:48
Maar toch niet als een kind nog geen 5 jaar oud is? Laat een kind lekker kind zijn. Als het onderpresteert op bepaalde vlakken dan zal dat bij ouders en leerkracht echt wel bekend zijn. Is geen test voor nodig.

Juist ook voor de leerkrachten lijkt het me een hulpmiddel om dit soort dingen op tijd in beeld te krijgen. Anders kom je er wellicht te laat achter en heb je een kans gemist om te helpen. Volgens mij is er niet per definitie iets mis met een test gehouden voor kinderen jonger dan 5. Als het spelenderwijs gaat, heb je wél informatie, en géén stress.

IK zou het beter vinden om leerkrachten te trainen om belangrijke "afwijkingen" op tijd te kunnen signaleren, maar verder vind ik vooral dat kinderen kind moeten kunnen zijn, zonder getest en in een hokje geplaatst te worden met een stempel op hun hoofd.

Jullie vergeten een heel belangrijk punt..DE OUDERS...

Mijn zoon zit in het onderwijs, en een van de grootste problemen zijn de ouders..
Wat was er mis met "onze " opleidingen, we zaten met 45 kinderen in de klas, je volgde allemaal dezelfde stof, was je lastig had je geen ADHD, maar moest je vooraan zitten, was je goed haalde je 8en en 9ens, was je slecht 4en en 5en, je moest gewoon meer je best doen, of je kon niet meekomen en bleef je zitten , en moest je een jaar overdoen.
Uiteindelijk ging je na 6 jaar naar het voortgezet onderwijs, en de leraren wisten over het algemeen wat goed voor je was, en wat je aankon...

Nu zijn lastige kinderen ADHD-ers, krijgen meer aandacht , ieder kind haalt voldoendes op hun "eigen "niveau,  geen kind weet meer waar de oeral of de appenijnen ligt, een staartdeling of worteltrekken kan ook niemand meer, d-dt-t is een verdelgingsmiddel, en als de leraar tegenwoordig daar iets aan probeert te doen, heb je de ouders in de nek hangen.
Ze geven hun kinderen nog liever een etiket als ADHD, dyslexie of wat dan ook, dan er voor uitkomen dat ze niet mee kunnen komen, en geloof me als de ouders zich er mee gaan bemoeien, dan berg je maar...

Ik ben zelf jeugdtrainer geweest, en elk jaar kreeg ik wel "moeilijk"  gevallen tussen de telgen, en binnen 4 lessen liepen ze allemaal in het gareel, 't was kiezen of delen, meedoen of er buiten vallen, en ik heb diverse kinderen in de nederlandse selectie gebracht, en op het EK, ging altijd goed, totdat er een nieuw bestuur kwam dat gevoelig was voor de argumenten van de ouders, toen was voor mij de maat vol...gewoon gekapt midden in het seizoen....
En weet je wat het leukste is: de meest "moeilijke" kinderen vragen me nog steeds wanneer ik terug kom, of vliegen me om de nek als ze me zien, maar ik laat me niet dwingen door een stelletje geitenwollensokken, en ben niet  van plan een sociale opvang te zijn, topsport en topleerlingen krijg je via topopleidingen, niet via "kom laten we er eens over praten......" 

Citaat van: joebar op 16-10-2010 18:39:39

Citaat van: Marc O. op 16-10-2010 15:00:16

Citaat van: The Saint op 16-10-2010 14:45:43

Citaat van: Marc O. op 16-10-2010 14:05:48
Maar toch niet als een kind nog geen 5 jaar oud is? Laat een kind lekker kind zijn. Als het onderpresteert op bepaalde vlakken dan zal dat bij ouders en leerkracht echt wel bekend zijn. Is geen test voor nodig.

Juist ook voor de leerkrachten lijkt het me een hulpmiddel om dit soort dingen op tijd in beeld te krijgen. Anders kom je er wellicht te laat achter en heb je een kans gemist om te helpen. Volgens mij is er niet per definitie iets mis met een test gehouden voor kinderen jonger dan 5. Als het spelenderwijs gaat, heb je wél informatie, en géén stress.

IK zou het beter vinden om leerkrachten te trainen om belangrijke "afwijkingen" op tijd te kunnen signaleren, maar verder vind ik vooral dat kinderen kind moeten kunnen zijn, zonder getest en in een hokje geplaatst te worden met een stempel op hun hoofd.

Jullie vergeten een heel belangrijk punt..DE OUDERS...

Mijn zoon zit in het onderwijs, en een van de grootste problemen zijn de ouders..
Wat was er mis met "onze " opleidingen, we zaten met 45 kinderen in de klas, je volgde allemaal dezelfde stof, was je lastig had je geen ADHD, maar moest je vooraan zitten, was je goed haalde je 8en en 9ens, was je slecht 4en en 5en, je moest gewoon meer je best doen, of je kon niet meekomen en bleef je zitten , en moest je een jaar overdoen.
Uiteindelijk ging je na 6 jaar naar het voortgezet onderwijs, en de leraren wisten over het algemeen wat goed voor je was, en wat je aankon...

Nu zijn lastige kinderen ADHD-ers, krijgen meer aandacht , ieder kind haalt voldoendes op hun "eigen "niveau,  geen kind weet meer waar de oeral of de appenijnen ligt, een staartdeling of worteltrekken kan ook niemand meer, d-dt-t is een verdelgingsmiddel, en als de leraar tegenwoordig daar iets aan probeert te doen, heb je de ouders in de nek hangen.
Ze geven hun kinderen nog liever een etiket als ADHD, dyslexie of wat dan ook, dan er voor uitkomen dat ze niet mee kunnen komen, en geloof me als de ouders zich er mee gaan bemoeien, dan berg je maar...

Ik ben zelf jeugdtrainer geweest, en elk jaar kreeg ik wel "moeilijk"  gevallen tussen de telgen, en binnen 4 lessen liepen ze allemaal in het gareel, 't was kiezen of delen, meedoen of er buiten vallen, en ik heb diverse kinderen in de nederlandse selectie gebracht, en op het EK, ging altijd goed, totdat er een nieuw bestuur kwam dat gevoelig was voor de argumenten van de ouders, toen was voor mij de maat vol...gewoon gekapt midden in het seizoen....
En weet je wat het leukste is: de meest "moeilijke" kinderen vragen me nog steeds wanneer ik terug kom, of vliegen me om de nek als ze me zien, maar ik laat me niet dwingen door een stelletje geitenwollensokken, en ben niet  van plan een sociale opvang te zijn, topsport en topleerlingen krijg je via topopleidingen, niet via "kom laten we er eens over praten......" 

Van a tot z mee eens, mmm heb ik zelden 

Is allemaal leuk en aardig,maar de echte ''probleemkinderen'' worden hierdoor dus niet meer serieus genomen....

Citaat van: animalT5R op 16-10-2010 21:50:16
Is allemaal leuk en aardig,maar de echte ''probleemkinderen'' worden hierdoor dus niet meer serieus genomen....

Goed dus alles en iedereen moet dus maar middelmatig worden, zodat we alle aandacht aan de "probleemkinderen" kunnen geven.....Daar had je de lom scholen voor en de internaten, niks tere kinderzieltjes
Die zullen nooit nederland gaan regeren, Philips gaan leiden, of de olympische spelen halen....
Tis heel jammer, maar that's life... hup en weer verder , ontwikkelen wat er te redden is, die gaan jouw en mijn oude dag betalen...

Citaat van: joebar op 16-10-2010 21:56:22

Citaat van: animalT5R op 16-10-2010 21:50:16
Is allemaal leuk en aardig,maar de echte ''probleemkinderen'' worden hierdoor dus niet meer serieus genomen....

Goed dus alles en iedereen moet dus maar middelmatig worden, zodat we alle aandacht aan de "probleemkinderen" kunnen geven.....Daar had je de lom scholen voor en de internaten, niks tere kinderzieltjes
Die zullen nooit nederland gaan regeren, Philips gaan leiden, of de olympische spelen halen....
Tis heel jammer, maar that's life... hup en weer verder , ontwikkelen wat er te redden is, die gaan jouw en mijn oude dag betalen...

Gelukkig weet je niet dat ik hier een zoon heb die A autistisch is en B motorische problemen heeft en geclassificeerd word als[zoals jij ze noemt] Probleem kind.....
Als je ziet tegen hoeveel muren en door hoeveel raderen van de molen je moet om hier ook maar iets voor elkaar te krijgen..en dan zeg jij ''Tis heel jammer....maar that's life'' is maar goed dat je niet hier in de buurt woont,want dit vind ik behoorlijk persoonlijk en als ik ergenst niet tegen ken,is dat iemand dit over me zoon zegt.

Citaat van: animalT5R op 16-10-2010 22:00:13

Citaat van: joebar op 16-10-2010 21:56:22

Citaat van: animalT5R op 16-10-2010 21:50:16
Is allemaal leuk en aardig,maar de echte ''probleemkinderen'' worden hierdoor dus niet meer serieus genomen....

Goed dus alles en iedereen moet dus maar middelmatig worden, zodat we alle aandacht aan de "probleemkinderen" kunnen geven.....Daar had je de lom scholen voor en de internaten, niks tere kinderzieltjes
Die zullen nooit nederland gaan regeren, Philips gaan leiden, of de olympische spelen halen....
Tis heel jammer, maar that's life... hup en weer verder , ontwikkelen wat er te redden is, die gaan jouw en mijn oude dag betalen...

Gelukkig weet je niet dat ik hier een zoon heb die A autistisch is en B motorische problemen heeft en geclassificeerd word als[zoals jij ze noemt] Probleem kind.....
Als je ziet tegen hoeveel muren en door hoeveel raderen van de molen je moet om hier ook maar iets voor elkaar te krijgen..en dan zeg jij ''Tis heel jammer....maar that's life'' is maar goed dat je niet hier in de buurt woont,want dit vind ik behoorlijk persoonlijk en als ik ergenst niet tegen ken,is dat iemand dit over me zoon zegt.

Heel vervelend voor je dat meen ik echt, maar  ik ( en dat weet je zelf ook wel) bedoel met probleemkinderen iets heel anders, en alle "raderen die jij door moet zit momenteel elke nederlander mee, er zit een hoop scheef, omdat het vaak makkelijker is om kinderen te laten diagnoseren dan toegeven dat je gefaald hebt in de opvoeding. En dit gaat net als in de klas weer gepaard met een overbelasting van het systeem wat daardoor niet meer normaal kan functioneren

Citaat van: joebar op 16-10-2010 22:46:15

Citaat van: animalT5R op 16-10-2010 22:00:13

Citaat van: joebar op 16-10-2010 21:56:22

Citaat van: animalT5R op 16-10-2010 21:50:16
Is allemaal leuk en aardig,maar de echte ''probleemkinderen'' worden hierdoor dus niet meer serieus genomen....

Goed dus alles en iedereen moet dus maar middelmatig worden, zodat we alle aandacht aan de "probleemkinderen" kunnen geven.....Daar had je de lom scholen voor en de internaten, niks tere kinderzieltjes
Die zullen nooit nederland gaan regeren, Philips gaan leiden, of de olympische spelen halen....
Tis heel jammer, maar that's life... hup en weer verder , ontwikkelen wat er te redden is, die gaan jouw en mijn oude dag betalen...

Gelukkig weet je niet dat ik hier een zoon heb die A autistisch is en B motorische problemen heeft en geclassificeerd word als[zoals jij ze noemt] Probleem kind.....
Als je ziet tegen hoeveel muren en door hoeveel raderen van de molen je moet om hier ook maar iets voor elkaar te krijgen..en dan zeg jij ''Tis heel jammer....maar that's life'' is maar goed dat je niet hier in de buurt woont,want dit vind ik behoorlijk persoonlijk en als ik ergenst niet tegen ken,is dat iemand dit over me zoon zegt.

Heel vervelend voor je dat meen ik echt, maar  ik ( en dat weet je zelf ook wel) bedoel met probleemkinderen iets heel anders, en alle "raderen die jij door moet zit momenteel elke nederlander mee, er zit een hoop scheef, omdat het vaak makkelijker is om kinderen te laten diagnoseren dan toegeven dat je gefaald hebt in de opvoeding. En dit gaat net als in de klas weer gepaard met een overbelasting van het systeem wat daardoor niet meer normaal kan functioneren

Het komt er wat bot uit maar snap wel wat je bedoeld. We zullen moeten accepteren dat er verschil zit in het niveau van kinderen en wat ze aankunnen. Neemt niet weg dat ze allemaal dezelfde mogelijkheden moeten hebben, op hun eigen niveau.

De kinderen die echt extra begeleiding nodig hebben moeten het vaak met minder doen omdat de gediagnostiseerde kinderen van gefaalde ouders in de opvoeding heel veel van deze begeleiding opeisen. Deze kinderen worden er over het algemeen vrij snel uitgepikt en kunnen het op de basisschool prima af met een rugzakje.
Ik kan animal dus heel goed snappen en ken de problemen die hij omschrijft, met name de lange wachtlijsten zijn enorm frustrerend en slopen de rekbaarheid van ouders....
Dat het vroeger anders ging dat weet ik, kom ook uit een klas met 45 kinderen. De kinderen die adhd of iets dergelijks hadden wat voorkomt in het autisme spectrum waren er toen ook al. Gelukkig krijgen deze kinderen tegenwoordig meer kansen.
Als je niet bekend bent met deze stoornis/beperking wordt er al heel snel geroepen dat bijv. adhd een "ziekte" is van de laatste tijd en dat het allemaal wel meevalt...........
Geloof mij maar dat ik met grote regelmaat zeer schrijnende gevallen tegenkom waarbij ouders volkomen leeg zijn en zich geen raad meer weten met hun zoon (komt bij meisjes in slechts enkele gevallen voor).
Een beetje genuanceerder zou dus wel op z'n plaats zijn

Citaat van: henry classic v70 op 17-10-2010 10:33:08
Als je niet bekend bent met deze stoornis/beperking wordt er al heel snel geroepen dat bijv. adhd een "ziekte" is van de laatste tijd en dat het allemaal wel meevalt...........
Geloof mij maar dat ik met grote regelmaat zeer schrijnende gevallen tegenkom waarbij ouders volkomen leeg zijn en zich geen raad meer weten met hun zoon (komt bij meisjes in slechts enkele gevallen voor).
Een beetje genuanceerder zou dus wel op z'n plaats zijn

Ik geloof zéker dat er echte ADHD bestaat, begrijp me goed.
Maar ik zie ook veel kinderen bij de jongens op school die het hebben waar ik toch twijfel. Echte ADHD lijkt me een drama en slopend voor gezin en kind zelf.

Hier gaat het om matig drukke kinderen, die dan vervolgens op geen enkele sport zitten maar alleen de hele dag achter de PC, Wii, playstation zitten, de hele dag volgegooid worden met cola, chips en snoep en dan rond 22.00 naar bed gaan op de doordeweekse dagen terwijl ze net 11 jaar zijn.

Ben dus bang dat dat voor de meesten van ons erg beeldbepalend is voor ADHD en de echte gevallen zo naar de achtergrond verschuiven.

Wat ik bedoel te zeggen is dat je deze kinderen niet over 1 kam mag scheren wat een paar posts geleden gebeurde......
Dat er al snel een diagnose volgt na een paar onderzoeken vinden wij in de jeugdhulpverlening ook erg vreemd en komen dus ook de kinderen tegen die helemaal niet thuis horen in een instelling. Ouders worden op zo'n moment dan ook meegenomen in de "behandeling" en vaak zonder dat ze het zelf doorhebben leren ze de juiste manier van aanpak/opvoeding.
De duur van het verblijf in een instelling is dan vaak ook niet zo lang   

Miste nog een punt in het voorliggende relaas, waar ik me overigens in veel gevallen prima in kan vinden.

In ons geval hebben we te maken gekregen met een hele riedel aan oorzaakplakkers
(die daar blijkbaar voorbedrukt in de la lagen op die basisschool)
Na heel veel vijven en zessen en een hoop onderzoek en scholen later bleek bij het zoveelste onderzoek dat een groot deel
van de problemen veroorzaakt werd door een overschot aan IQ, met daarnaast een snufje Asperger.
Nu gaat het de laatste tijd eigenlijk best goed, op een zogenaamde cluster4 school, of hij daar nu echt hoort
betwijfel ik nog steeds, maar er bestaat geen onderwijs voor positieve afwijkingen hier in de regio..

Wat ik wel waarneem is dat er heel erg vaak naar de pillenpot wordt gegrepen en een kind onder de ritalin
of andere "zware verdovende middelen" wordt gestopt.  Makkelijk voor de ouders maar t lost niks op.

Wij hebben dat consequent geweigerd, was soms wel een verzoeking, maar zijn nu op een punt wat we
met medicijnen waarschijnlijk nooit bereikt hadden kunnen hebben, mening die zowel de begeleiders als artsen
ons meermalen hebben medegedeeld.

En beperkingen, prikkelarm, alles voorgekauwd en of in picto's of schemas aangekondigd "vertier" ??

Dacht het niet, confronteren, kort corrigeren, weer aankijken en strak begeleiden werkt ook prima ,
Maar voelt soms net gelijk aan een traning van Cesar Millan ghe ghe


Maar t kost je als ouder wel een vreselijke hoop energie, potje ritalin is veul makkelijker ..  

my 2 cts..

Als een kind echt chaos in z'n hoofd heeft dan heeft het hier zeker wel baat bij
Ritalin wordt overigens steeds minder gebruikt in de jeugdhulpverlening, doceringen zijn moeilijk aan te passen en de rebounds, als het middel uitgewerkt is, zijn vaak heftig.
Kinderen met een "lichte" vorm van adhd merken deze rebound veel minder
Maar inderdaad zonder medicatie kan het ook bij deze "lichte" adhd gevallen d.m.v. een gestructureerd dagritme en toegewijde ouders.......

Het verhaal van heer Wassink is mij uit het hart gegrepen.

Onze zoon (inmiddels 18) was op de basisschool moeilijk te handhaven. We zijn ook de molen ingegaan tot en met de kinderpsychiater. Na diverse onderzoeken werd Ritalin voorgeschreven. Naïef als we waren dat spul gegeven. Mijn zoon veranderde in zeer korte tijd in een apathisch kasplantje. Tegen de zin van de arts ben ik gestopt met toediening hiervan. Het advies van de kinderpsychiater: "onhandelbaar kind, kun je het beste uit huis plaatsen."

Omdat we merkten dat hij bovengemiddeld slim was hebben we zijn IQ laten testen. Ook het resultaat was bovengemiddeld. We zijn vervolgens met de basisschool gaan praten om te kijken of er een mogelijkheid bestond onze zoon met additionele lesstof extra te prikkelen. Nee, was het antwoord want "hij moet eerst maar eens iets aan zijn gedrag doen"    

We zijn blijven geloven in onze zoon en hebben een manier gevonden om er mee om te gaan, weliswaar met vallen en opstaan. Hij zit nu in de examenklas van het VWO en heeft zich ontwikkeld tot een warm en sociaal mens met een realistische kijk op de wereld.

We zijn blij dat we ons eigen gevoel zijn gevolgd en vertrouwen hebben gehouden in onze zoon.

 

Ik wil echt de mensen niet tegen het been schoppen die dat niet verdienen, maar zal even een van de vele voorbeelden geven die ik zo op kan noemen....
Beste vrienden van ons, zelfde tijd in de kleine kinderen, ging als volgt....
Wij zaten in een huurhuis, en konden van een salaris rondkomen, gewoon omdat we dat van te voren hadden afgesproken.. ALS er kinderen komen, voeden we ze zelf op.....
Dus na overleg zo ons werk ingedeeld dat we altijd een van de twee thuis was....
Dat betekend dus , oude auto, niet op vakantie, en zuinig leven, maar wel altijd weten waar je kinderen zijn, mee doen met leren, knutselen, maar vooral opvoeden en leren wat wel en niet mag....
Uiteindelijk allebei op HBO en universiteit, en vele complimenten altijd gehad over het gedrag van onze kinderen, ( ben daar altijd trots op geweest)

Vrienden...
Eigen huis kopen, ( wetend dat ze 10 jaar lang beide moeten werken) nieuwe auto, 2x per jaar op vakantie want dat verdienden ze met dat harde werken...Maar ook nog kinderen tussendoor, oma en oma en de dagopvang dan ging dat precies  hadden ze uitgerekend....
Als ze dan thuis waren, mochten ze alles, stereo, video, snoepen, alles kon en mocht, verbieden deden ze niet , ze zouden wel met ze praten als ze groter waren.....
Nou die kans hebben ze nooit meer gekregen....
Beide kinderen moesten naar het speciale onderwijs, want hadden ADHD, en weet ik het al niet meer, maar daar kwamen ze pas achter na het in huis halen van zieners, handopleggers, wichelroedelopers, die allemaal verkeerde aardstralen, energiebanen en weet ik niet wat in huis vonden, het lag werkelijk aan van alles, maar nooit aan het gebrek aan opvoeding....
Gewoon het zoveelste zand in de raderen van de hulpverlening, door het gebrek aan opvoeden, en daar moeten de echte probleemgevallen onder lijden