auto kopen

[Hilbrand]

Het verhaal hoe ik mijn Roffel gekocht heb. Ik weet niet of het hier hoort, maar als nieuweling op dit forum laat ik me graag verbeteren.

Het kopen van een auto is een ritueel. Iedereen die ik ken weet hoe het hoort. Mannen kopen auto's, vrouwen kunnen dat niet. Mannen onderhandelen, dealen met verkopers, vrouwen mogen hooguit de kleur kiezen. Mannen gaan liever alleen op autojacht, of nemen een autokennend vriendje mee. Als je als koper een garage binnenkomt loop je met een uitgestreken smoel enigszins afkeurend te kijken naar het hoopje schroot dat deze dealer durft te presenteren. Het is allemaal niks, het zal ook nooit wat worden en geen verkoper die jou hier een auto verkoopt. Ook niet die supermooie, strakke bolide die je op marktplaats hebt gevonden en die toevallig de enige reden is dat je hier bent. "Nee", zeg je tegen de verkoper, "ik kijk alleen maar even rond. Je hebt er niets bijstaan dat mij zou passen. Nou ja, hooguit die." En je wijst op de door jou geadoreerde auto, nog steeds zo misprijzend mogelijk kijkend. "Wat kost nou zo'n auto?" wil je laconiek weten. Natuurlijk ontspint zich een heel gesprek en worden allerlei zaken besproken als inruil, accesoires, toeters en bellen, motorinhoud, paardenkrachten, het hele scale waardoor de verkoper weet dat je er verstand van hebt. Er wordt een proefrit gemaakt, het vriendje gaat op handen en voeten onder de auto door, tikt op de bodem, laat de auto veren, vraagt zich hardop af hoe lang de uitlaat het nog uit zal houden en voegt zich vervolgens bedenkelijk bij je. "'K zou het niet doen", zegt hij zijn ingestudeerd zinnetje en hij noemt allerlei gebreken die de auto heeft of binnenkort zal krijgen. De verkoper informeert eens of iemand nog een kopje koffie wil en er wordt aan een tafeltje gezeten en de deal wordt gemaakt, terwijl de verkoper beweert niet met koehandel bezig te zijn en de klant dit nou juist van hem verwacht en ook weet dat het wel zo is. Over de prijs worden ze het eens, de verkoper doet er iets af zodat de klant tegenover collega's kan zeggen dat hij door keihard onderhandelen er nog zoveel heeft afgekregen, dat de inruil boven verwachting goed was en dat hij er nog een gratis radio bij kreeg ook nog. Een keiharde onderhandelaar dus. De verkoper is blij dat hij van het ding af is, strijkt zijn bonus op en trekt een andere klant een poot uit. Hoe anders koop ik een auto. Ik zoek een auto uit, liefst via Internet, bel op en zeg dat ze er zo snel mogelijk een APK op moeten gooien, bel de verzekering, haal geld uit de muur, betaal het ding en rijd naar huis. Geen proefrit, geen vriendje die er onderdoor kruipt. Vertrouwen, daar gaat het om en anders weet ik wel waar de verkoper woont.

[big ben]

.............je had schrijver moeten worden


grt 

[MartijnHS]

Goed verhaal,je doet het een stuk beter dan menig autokoper dan !

Martijn 

[hathü]

 Welkom, doe je ons nog een foto van de auto die telefonisch hebt gekocht.

[Hilbrand]

Ik heb me al voorgesteld met foto. Kijk op http://www.volvo850forum.nl/index.php/topic,37356.0.html

[hathü]

Mooie kleur.

[UserID6342]

Leuk verhaal en hoe herkenbaar