Onze weervolf... en andere parasieten

[Tiago]

Wil diegene die mij tevergeefs om hulp gevraagd heeft NU opstaan?
Dat bedoel ik!

Okay, ik had misschien wat meer voorwaarden moeten stellen vooraf, behalve alleen "Niet roken binnenshuis!" Maar mijn grootste fout is nu eenmaal dat ik er voetstoots vanuit ga dat iedereen van goede wil is...
Inderdaad ja, daar kom ik nu ook achter...
Niet voor de eerste keer, nee!
Maar... dat is wel mijn eigen schuld en dus, voor mij geen reden om een uitgestoken hand halverwege terug te trekken. Noem me principieel of ouderwets, of een naïeve klootzak desnoods! Je wilt niet weten hoe dikwijls ik mezelf zo noem... haha!
Trouwens, ik heb uit goede bron, dat diegenen die om het hardste roepen dat ik iemand "de hut uit" zou moeten schoppen, zelf uit hetzelfde hout gesneden zijn.

En - last but not least - dat de schaarse lezer "zich rot moet lachen" om mijn "leed", maakt mijn dag weer helemaal goed.

[UserID6342]

.  Je hebt gelijk Tiago, geloof me...  Ook ik ben pas van het 'eruit schoppen' na de ene laatste keer.  Je kent het allemaal wel, de beruchte ezel, steen, enzo. Vanaf de ene laatste keer dat ik iemand ook daadwerkelijk hier de hut uitgooide gaf dat wel een bevrijdend gevoel.  En met de laatste was ik nog sneller klaar, die had voor der zelf het gouden idee opgevat om mijn huis op beider naam te gaan zetten onder het mom van 'als der iets gebeurt'.

Niet dus en dat was meteen de laatste die hier voor een relatie binnenkwam .

[Tiago]

Wil je met me trouwen?

[UserID6342]

 

Ik heb het al vaker gezegd Tiago;

Die l*l i me reet kan ik nog wel overheen komen, maar ik zal nooit wennen aan dat gehijg in me nek

[Broabander]

HAHAHAHAHA


Ik vind 't allebei niet echt wat

[Tiago]

69?
Of houd je ook niet van gehijg in je reet?

[)()()sT]

 

[UserID6342]

Whoehahahahaha

[The Demon]

  Niet in plaatjes denken, Niet in plaatjes denken

[Tiago]

... of niet van gelul in je nek?
Uit je nek?

[razorx]

Proest!

Ik dacht even op het verkeerde forum te zitten.

[mehn]

Ik dacht even op het verkeerde forum te zitten.

Dat gevoel heb ik dagelijks...

[Tiago]

Ik had mijn matineuze Vuelta de España erop zitten en wilde net aanschuiven aan tafel, toen de koffie me bijna tegemoet kwam...
Of ik het aroma bedoel, vraagt u?
Neen, de koffie zèlf! Een ontploffing... dat wil je niet weten!!!
Zelfs onze dochter kwam haar bed uit...
Op dat uur, ja! Onvoorstelbaar! Kun je nagaan... wat een ontploffing!
Buiten gekomen zagen we een enorme zwarte paddestoelwolk boven het huis van de dikke Duitser en zijn vrouw uitstijgen. Ik begreep terstond wat er gebeurd was...
Mijn vrouw en ik waren uitgenodigd, die avond te komen dikkedakken bij hen op het terras.
Oh, bolle Benni probeert zijn barbecue even uit, trok ik 1 en 2 bliksemsnel van elkaar af...
Wat zegt u?
Och, het is een gave, hė. In geval van nood moet er íemand zijn die de kop helder houdt en de situatie adekwaat inschat.

Ik wilde al naar mijn koffie terug, toen bleek dat mijn vrouw zich niet wilde neerleggen bij mijn wetenschappelijke analyse.
Om de dooie dood niet, trilde ze, er is wat ergs gebeurd! Ga onmiddellijk kijken!
Nou ben ik één van die free spirits die zich toevallig door niemand laat vertellen wat ie moet doen...
Goed, vrouw, ik ga al!
Ik sprintte met frisse tegenzin naar beneden... weinig trek als ik erin had om een dikke Duitser op mijn schouders een brandend pand uit te dragen. Brandend pand berooft me bijna van 't verstand...!
Dus ik bad dat iemand me voor was geweest...

Heidi trof juist maatregelen: Allemaal naar binnen, mannen en honden eerst!
Net voordat ze de deur wilde barricaderen, slaagde ik erin om haar weer naar buiten te lokroepen...
Ach, Tiago, es ist ganz schrecklich.... ich fürchte der Mann im Wasser ist tod...

En toen zag ik 't ook...
Middenop de kade, welke zich een meter of tien onder de balustrade van hun terras bevindt, stond zo'n acht meter lange "lancha", zo'n supersnelle rubberboot (van het soort waarvan ook de Polícia Marítima zich bedient) op een trailer bovenaan de boothelling te branden als een fakkel. Er waren een man of drie in de weer om hun schijndode kameraad uit het water te slepen, dus... mijn hulp was niet meer nodig, vond ik. Dat besluit kreeg nog vastere vorm toen zich op dat moment nog een tweetal explosies voordeed. Bovendien zou ik een stuk om moeten lopen om beneden op de kade te geraken...
Het belangrijkste was, maakte ik mezelf wijs, dat bolle Benni en zijn Heidi niks mankeerde.

Echter, daarmee had ik buiten de waard zelf gerekend...
Benni himself kwam uit zijn veilige schuilplaats gewaggeld en keek me ziedend aan. Als ie mes en vork binnen handbereik had gehad, had ie me ter plekke leeggelepeld. Hij zwaaide woest met zijn mollige knuistje en spoog me in het gelaat: Gibt es denn keiner hier der einen Feuerlöscher hat!!?? Die Fischerbärke müssen doch so etwas am Bord haben, oder!!!???
Of woorden van gelijke strekking. Mijn Duits is niet echt... ehh, tadellos.

Tja, ieder reageert op zijn eigen manier op stresssituaties. Mijn manier is het hoofd koel houden, zoals u zojuist heeft kunnen zien; de zijne is kennelijk... woedend worden op voorbijgangers.
Ik vond het goed, keerde hem mijn rug toe en zag de ramptoeristen uit hun huisjes komen, groepjes vormen en elkaar op besliste toon vertellen wat er diende te gebeuren...
Gelukkig nam niemand daar notitie van.
De dorpswino elleboogde zich naar voren, een onbuigzame vastbeslotenheid op het grimmige gelaat, alsof er brand was.... eh, alsof ie zich hoogstpersoonlijk in de vuurzee wilde storten om de brand te overmeesteren. Vooraan aangekomen bleef ie staan, vouwde de armen over elkaar en begon superieur en met vlammend oog te spotknikken, alsof ie zeggen wilde: Jaha, dát had ik wel gedacht!

Een terreinwagen met Engels nummerbord met vier man erin stoof de helling omhoog vanaf de kade en maakte een haarspeldbocht teneinde ons vissersdorp zo snel mogelijk te verlaten, de brandende boot de brandende boot latend...
Die gaan hun gewonde kameraad naar het dichtstbijzijnde hospitaal brengen, kon ik die actie billijken.

Omdat ik voor mijn geestesoog mijn koffie koud voelde worden, beklom ik de trappen terug naar huis, om daar aangekomen tussen twee teugen door mijn beidende eega en dier dochter verslag uit te brengen en gerust te stellen omtrent het Duitse echtpaar.

Afijn, de officiële lezing in de pers is: geen slachtoffers.
De waarheid is evenwel, dat de vier vogels gevlogen zijn...
De toegesnelde GNR (Guarda Nacional Republicana) en PeJota (Polícia Judiciária) hebben vruchteloos alle ziekenhuizen in de omgeving afgebeld...
De officieuze aanname is dat de drie overlevenden hun kameraad op een willekeurige plek onder de grond hebben gestopt, teneinde buiten bereik van de korte arm der wet te blijven.
De politie vond vijf vijfentwintig liter-jerrycans tussen de asresten. Genoeg brandstof dus, om even naar Marokko... en terug.

Nog een geluk dat iemand van hen de tegenwoordigheid van geest had om de brandende boot uit het water de boothelling weer op te slepen.... omdat een collegadrugssmokkelaar te water was geraakt. Anders was het leed misschien niet te overzien geweest. Stel je eens voor dat brandende benzine zich bij windstil weer over het wateroppervlak van de rivier verspreid en de steigers met boten bereikt had!
Op één van de daar afgemeerde zeiljachten bevindt zich namelijk een met ons bevriend echtpaar uit Wales...
Holy smoke... on the water! And fire in the sky... ik moet er niet aan denken!

[Tiago]

Op feestjes vroeger hing ik er al een beetje bij...

De mannen hadden het altijd over auto's, over audio-/visuele apparatuur en over geld... stuk voor stuk zaken waarop ik hooguit met "aha...ahum..." kon antwoorden terwijl ik mijn onnozelheid met een rookgordijn aan al te kritische blikken trachtte te onttrekken door driftig aan mijn pijp te lurken, uiteraard ná vooraf geïnformeerd te hebben of het geen bezwaar was dat ik rookte. De gastvrouwe placht dan steevast te giechelen, met een lange vinger aan de vochtig geverfde lip: "Niet in het minst, hoor... ik ben dol op pijpen!"
Hét startschot voor de andere mannen, ook hun pijp op te steken en er stevig aan te gaan zitten trekken...
Hè?
Nee, niet die pijp, Dirk123! Mooie smeerpijp!

Maar wat ik zeggen wou...
Had ik destijds wat beter opgelet dan had ik nu waarschijnlijk geen Vol... ehh, dan had ik nu waarschijnlijk in een andere auto gereden, haha!

En dan had ik waarschijnlijk ook niet zoveel problemen gekend met mijn laptop welke sinds een week of wat na circa één minuut na het opstarten "vastloopt" met de melding "Windows - Uitgestelde  schrijfbewerkingen zijn mislukt".
Ja, dan weet deze audio-/videospecialist wel wat ie geacht wordt te doen... maar niet heus!

Afijn, moe van zinloze opstartpogingen en dito godslasteringen, heb ik de hand geslagen aan mijn langverbeide (doch, zoals u weet, inmiddels gearriveerde) iPad...
En warempel, mijn laatste bijdrage - ik noem haar gemakshalve maar even "Kauwen en kakken" - bewijst dat het daarmee ook lukt! Maar vraag niet hoe! Laten we zeggen dat ik te zijner tijd het een en ander uit te leggen heb, aan Petrus.

Ja, ik zeg nu wel "als ik destijds wat beter opgelet had", maar... de waarheid is natuurlijk dat mijn schaarse hersencellen niet gebouwd zijn voor het opslaan van specialistische informatie.
Ofschoon ik tóch een aangeboren bewondering heb voor specialisten... voor mensen die een vak verstaan, bedoel ik!

Ik herinner me bijvoorbeeld een seminar waaraan ik eens deelnam...
Ik kan trouwens beter spreken van een "huilcursus", want de cursusleider werd geflankeerd door een psycholoog. Nou, dan weet je 't wel!
Afijn, naast me zat een computerprogrammeur, geweldige kerel... echt, helemaal in orde...
Ik kan me nog herinneren dat ik bij mezelf dacht: Wat een enorm geruststellend gevoel moet dat toch zijn, dat je een vák beheerst, zoals hij... dat je 's ochtends met het broodtrommeltje op de bagagedrager ten strijde trekt om je kunsten te vertonen en om vijf uur 's middags kunt zeggen: "Zo, nu ga ik een potje voetballen!" of "...een potje bier drinken!" of zoiets...
Hoezeer valt zoiets niet te verkiezen boven mijn eigen carrière! Nou ja, "carrière"...
Ik die met ruim veertig jaar nog steeds "zoekende" ben. Ik die ongeveer zeshonderdveertig seminars heb gevolgd en nog steeds niet weet wat ik wil. Ik die achter elke waan van de dag aanloop, zo van: Hee, wat interessant...
Focus!
Focus, dáár gaat 't om! Als ik maar focus had, dan... ja, dán kwam ik er wel!

Terwijl ik deze overpeinzingen (en vermoedelijk vele andere) zat te herkauwen, barstte mijn buurman plots in een onbedaarlijke huilbui uit...
Nee, hij was helemaal niet tevreden met zijn leven, snotterde hij tot mijn steile verbazing tegen het muisstille gehoor, hij wilde eigenlijk veel liever zijn als... Tiago!
Pardon? Als wíe? Als míj? Als iemand die van alles... níets weet?

Afijn, wat ik maar zeggen wil... of liever, wat ik geleerd heb van die ervaring is dat we allemaal(?) veel energie verspillen met iemand anders te willen zijn, dan wie we nu eenmaal zijn... La condition humaine?
Wat dies ook zij, besloot ik ter plekke, ik kan me er maar beter bij neerleggen dat ik een verstokte onnozelaar ben die sedert zijn tiende levensjaar niet bar veel meer heeft opgestoken. Immers, voor sommigen is zulks kennelijk heel benijdenswaardig. Haha!

Wablief?
Over geld heb ik het nog niet gehad?
Breek me de bek niet open!

Een poosje geleden kwam ik erachter dat ik bij Loyalis een soort levensverzekering had lopen...
Wist ik geeneens! Geldzaken liet ik destijds aan mijn vrouw over. Ik kreeg al vlekken in mijn nek als ik een formulier zag, laat staan een belastingformulier!

Afijn, ook die levensverzekering zal dus wel uit de koker van mijn ex gekomen zijn...
Leuk bedrag, vond ik in ieder geval, wil ik wel hebben!
En dat kón ook! Tussentijds afkopen, bedoel ik, mits ik genegen was €150 administratiekosten voor lief te nemen...
Haha, gáán met die banaan!

Edoch, wat blijkt achteraf?
Willen ze ruim 70% belastingen e.d. inhouden! Dát hadden ze er niet bij verteld, vooraf!
Wablief?
Dat had ik kunnen weten, zegt u?
Ongetwijfeld! Ik zei toch al dat ik vroeger beter had moeten opletten op feestjes?
Hè?
Nee, mijn ex geef ik hier de schuld niet van, nee. Die verzekering is afgesloten in een tijd dat iedereen (inclusief mijn ex) nog dacht dat overheid en financiële instellingen... bonafide waren...
Haha, wat een grap!

Foutje! Bedankt!

[UserID6342]

Whoehahahaha, weer (h)eerlijk om te lezen Tiago en wederom weer zo herkenbaar, zeker wat het geld aangaat .  Ikzelf zeg niet voor niets zo vaak, wou dat ik weer 18 was met het 'verstand' van nu