Vandaag de "kijkdag" gehad, letterlijk want er kwam een stel langs wat wij en de rest van de familie niet kende en toen die in de kist keken merkte ze op: "Ja hij is het echt."
Maar ook niet de moeite nemen om zich voor te stellen, zelfs niet nadat Thea zich had voorgesteld als zijn dochter, lijkenkijkers dus.
Later bleek het een achter, achter, achternicht te zijn.

Mijn beste vriend kwam ook langs en had gelijk weer door dat er meer door mijn koppie gaat dan dat ik laat blijken, de rustige eend aan de oppervlakte maar onder water gaan de pootjes als een malle te keer om te blijven drijven.

Na afloop hebben Thea en ik samen de kist gesloten zodat hij nu rust heeft tot aan dinsdag als de Kerkdienst en begrafenis zullen plaatsvinden.

Er gaat zoveel in mij om dat ik het niet eens onder woorden kan brengen, hartverwarmend zijn de verhalen over hem van familie, vrienden en zijn oud-collega's zelfs.
Zijn humor staat daarin wel centraal.
Zoals op vakantie gaan naar Italië met Thea en gewoon een week later dan bedoeld terugkomen.
Zijn chef over de rooie en hij deed net of er niets aan de hand was.

Of zijn groene PTT auto in het Spaarne laten rollen (handrem vergeten) en dan de chef bellen:
Ferry: "Mijn auto is groen."
Chef: "Maar dat was hij toch al?"
Ferry: "Ja, maar nu van het kroost!"

Sorry, dat ik jullie hiermee verveel, maar ik moet mijn verhaal ook soms even kwijt zodat ik er voor mijn Theetje kan zijn.

Groet,
The Demon.

Ik hoor graag zulke verhalen. Ga gerust je gang. 

Walter, je weet mij te vinden hé..... Net zo zoals ik jou kon vinden

Citaat van: BBS op 15-02-2014 19:21:47
Walter, je weet mij te vinden hé..... Net zo zoals ik jou kon vinden

Komt goed B-J, ik weet jullie te vinden en zal er zeker gebruik van maken.

Gelukkig ben ik zowiezo tot aankomende vrijdag thuis en kunnen Thea en ik elkaar steunen.

De grote klap komt nog, ik weet het want ik heb het al eerder meegemaakt helaas.

Groet,
The Demon.

Neem je tijd, dat geld natuurlijk ook voor Thea.

Was vorig jaar ook aan de beurt. In mei overleed mijn vader, daarna "gewoon" weer gaan werken en vakantie gehouden. Tot na de zomervakantieperiode. De drukte op t werk viel weg en daar ging ik. Helemaal van de kaart. Kort aangebonden, uitflippen tegen de kids . Ziekgemeld en 2maanden thuis geweest. Psycholoog en bedrijfsarts, de hele santekraam. Gelukkig een werkgever die redelijk coulant was.

Je lichaam(geest) geeft zelf aan of 't goed gaat of niet. Luister er naar!

Heel veel sterkte de komende periode maar ook na die eerste periode, als de eerste aandachtsgolf weg is.

Walter, ik lees het nu pas... Gecondoleerd met het verlies en heel veel sterkte gewenst samen om dit verlies te dragen.

Heel veel sterkte Walter en Thea !

Vandaag ben ik met Olijfje even bij cornelis-b langs geweest voor een klein poetsbeurtje.
Olijfje straalt en zo kunnen we morgen waardig achter Ferry aanrijden van de kerk naar de begraafplaats.

Henk en Anton, nogmaals ontzettend bedankt 

Was tevens de eerste keer dat ik Thea alleen heb gelaten sinds zijn overlijden, dat was wel even spannend want hoe zou ze zich houden?
Nou, redelijk goed want de telefoon heeft niet stilgestaan en als die wel stil was had ze via mail of Facebook wel weer contact met vrienden of familie.
Ontzettend fijn al die steun en wij waarderen het echt heel erg, ook de steun en lieve woorden die hier van het forum komen.

Zo meteen met Thea lekker even door de stad banjeren en een puntzak vlaamse frieten halen, dat wilde we van de week al doen maar toen begon het te regenen, maar ik heb het beloofd dus gaan we het doen.
Ik zal wel eerst nog even kijken of ik nog een paar nette schoenen heb want die van mijn trouwen zijn vorig jaar gesneuveld bij de uitvaart van de broer van Ferry.
Ik kan beter nu even kijken dan dat ik morgen mijn klompen onder mijn pak aan moet, dat is een echte No-Go en tijd om nieuwe te kopen is er dan ook niet.

Groet,
The Demon.

Walter en Thea, heel veel sterkte de komende tijd.

Thea en Walter we hebben het graag gedaan, Olijfje glimt weer als een spiegeltje.

Citaat van: The Demon op 17-02-2014 16:32:05
Vandaag ben ik met Olijfje even bij cornelis-b langs geweest voor een klein poetsbeurtje.
Olijfje straalt en zo kunnen we morgen waardig achter Ferry aanrijden van de kerk naar de begraafplaats.

Henk en Anton, nogmaals ontzettend bedankt 

Was tevens de eerste keer dat ik Thea alleen heb gelaten sinds zijn overlijden, dat was wel even spannend want hoe zou ze zich houden?
Nou, redelijk goed want de telefoon heeft niet stilgestaan en als die wel stil was had ze via mail of Facebook wel weer contact met vrienden of familie.
Ontzettend fijn al die steun en wij waarderen het echt heel erg, ook de steun en lieve woorden die hier van het forum komen.

Zo meteen met Thea lekker even door de stad banjeren en een puntzak vlaamse frieten halen, dat wilde we van de week al doen maar toen begon het te regenen, maar ik heb het beloofd dus gaan we het doen.
Ik zal wel eerst nog even kijken of ik nog een paar nette schoenen heb want die van mijn trouwen zijn vorig jaar gesneuveld bij de uitvaart van de broer van Ferry.
Ik kan beter nu even kijken dan dat ik morgen mijn klompen onder mijn pak aan moet, dat is een echte No-Go en tijd om nieuwe te kopen is er dan ook niet.

Groet,
The Demon.

Waar moeten we zijn?


Mooi man dat je alles bijna op de rit hebt voor morgen, ondanks dat het minder mooi is waarvoor.
Spreek je vanavond op FB wel even, en anders weet je de andere kanalen ook wel

Sterkte Walter en Thea.

De tijd kunnen we niet terugdraaien.
Het orgel van Ferry zal nooit meer klinken.
Zijn klokken staan stil.
Maar in onze harten zal hij altijd blijven.

Afgelopen dinsdag was een mooie dag ondanks het verdriet.
Ferry was weer eens de eerste, net als dat hij de eerste ISDN monteur van KPN in Haarlem was, de eerste die een glasvezellas in Haarlem maakte, zo was hij nu de eerste die in de kerk stond tijdens de uitvaartdienst.
Ook was hij de eerste die het voor elkaar heeft gekregen dat ik een hele dienst in de kerk heb uitgezeten en nog wel vooraan ook.

Trots kan hij ook zijn op het feit dat hij de kerk tot de nok toe gevuld heeft, normaal zitten er 3 ezels en een paardenkop maar nu moesten er stoelen bij geplaatst worden en hebben er zelfs mensen de dienst staand moeten bijwonen.

Het vertrek naar de begraafplaats zorgde nog voor een klein verkeersinfarct maar wonder boven wonder waren er geen toeterende auto's en ging het heel gemoedelijk.

In de aula van de begraafplaats was het weer druk, zeg maar rustig dat het weer nokkievol zat.
Ook hier was er weer een unicum, een lied gezongen door Thea en Michéle dat officieel nog niet ten gehore mag worden gebracht, maar Ferry was zo trots dat die twee eindelijk iets samen gingen doen dat we dat gewoon moesten draaien.

Daarna hebben we hem naar zijn laatste rustplaats gebracht, een triest maar toch ook mooi moment.
Thea's zus, Sonja, zat vanuit haar rolstoel te zwaaien en zei: "Dag, papa!" toen de kist zakte.
Dat was zo vertederend en ik kon mijn tranen niet bedwingen.
Sonja is 35 maar geestelijk gehandicapt en heeft het verstand van een kind van 8/9 jaar, en toch ben ik trots op haar, vooral de manier waarop ze ermee omgaat.

Ondertussen zijn we een paar dagen verder en, zoals ik al eerder schreef, komen de aasgieren tevoorschijn.
In dit geval 1, en dat is mijn schoonmoeder die 30 jaar geleden van Ferry gescheiden is maar dus wel een kind met hem heeft, Sonja.
Ferry is niet Thea's biologische vader maar heeft haar wel vanaf haar 5de jaar opgevoed tot de fantastische vrouw die ze nu is.
Jullie snappen het nog?
Officieel heeft Thea dus nergens recht op en valt de hele erfenis naar Sonja.
Nu is er alleen maar een machtiging van Sonja nodig om het huis leeg te kunnen halen en alles op te zeggen en zo, maar daar komt mijn schoonmoeder dus om de hoek kijken want die denkt dat er wat te halen valt en wil inzage in de rekeningen en in het huis.
Daar heeft zij geen recht toe alleen Sonja, dus dat gaat niet gebeuren.
Even voor de duidelijkheid Sonja is voor de wet volwassen en staat niet onder bewind, haar moeder verzorgt haar alleen maar.

Kortom, het is nog niet klaar allemaal.
Maar wij hebben vandaag besloten dat als mijn schoonmoeder dwars blijft liggen, we onze handen er vanaf trekken en dat dan dus alles op Sonja's nek komt en dat mag mijn schoonmoeder dan lekker oplossen.
Maar ze moet dan ook niet komen miepen want we hebben de makkelijke weg gewezen en als jij die niet wil bewandelen, zoek je het maar uit.
Het is hard maar Thea is dan niet alleen haar papa kwijt maar ook haar zus en moeder, en voor die laatste twee geldt het omgekeerde, die zijn Thea kwijt.
En waarom? Omdat mijn schoonmoeder denkt dat er geld is!
En dat is er niet, de rekeningen die er nog zijn komen, tot nu toe, op € 2500,-- en dat moet eerst betaald worden.
Wij hebben gezegd dat we dat op ons willen nemen, net als de uitvaart, maar als ze zo halsstarrig blijft gaan die rekeningen naar Sonja op de uitvaart na dan want daar hebben wij opdracht toe gegeven en die kosten dragen wij graag.

Goed ik ben het even weer kwijt en hoop dat ik jullie niet teveel ermee lastig val, als wel, dan mijn excuses.

Vanaf nu gaan we alleen maar vooruit kijken en is het Thea en ik tegen de rest van de wereld, en wij gaan winnen, alleen weet de rest van de wereld dat nog niet  

Groet,
The Demon.

No problem Walter, gewoon van je af schrijven als dat voor jou werkt. 

Zo te lezen een verdrietige maar toch mooie dag geweest......

Ik ken dat soort situaties in verschillende vormen Walter.
Het is verbijsterend hoe mensen zich kunnen gedragen. En hoe onproductief dat werkt.

Doe wat je moet doen en houd afstand. Dat laatste is het lastigste.