Wat kun je toch mooi schrijven Yits. Mooi dat je dit deelt met anderen. Succes met het klimmen uit het dal, gaat je lukken.

En wat zul je dan genieten erna.

Dat schrijven vertelt ook perfect waar jij je bevindt in het genezingsproces. Het (h)erkennen van de oorzaak is de belangrijkste stap naar genezing.
Meer aan jezelf denken is een 2e belangrijke stap.

Sterkte Yits!

Goede stap gezet Yits!

Mooi begin van 2016 Yits,

Geen dal zo diep of de mens kan er weer uitkomen, ga zo door.


"Komt wel weer goed schatje." 

respect.

Citaat van: Claudia op 05-01-2016 15:45:05
Fijn dat je de toekomst weer zonnig tegemoet ziet, Yits.
Sterker....fijn dat je überhaupt weer een toekomst ziet.
En dit alles kwam vóór/tijdens of na Champix?

Als ik zo terug kijk was ik al overspannen voor de Champix.
Tijdens de Champix kreeg ik rare angst aanvallen. Die verdwenen toen ik met dat middel stopte.
Maar kwamen weer terug toen ik instortte.

Moeilijk hier een eerlijk beeld van te geven.

RESPECT!
Het herkennen is al moeilijk, het erkennen nog moeilijker maar noodzakelijk om er uit te komen.

Goed te lezen dat je het voor jezelf "inzichtelijk" hebt gemaakt en zijn al mooie stappen de juiste richting op..
Als vele lotgenoten dit op dezelfde manier zouden kunnen dan zou het hele proces een stuk aangenamer worden
Klasse Yits!!

TOP Yits dat je de overspannenheid op deze manier te lijf gaat

En nog veel mooier is het dat het nu weer veel beter met je gaat

Goed om je weer eens live te hebben gezien en gesproken vandaag vriend.

Alles komt uiteraard weer goed !
Been there, done that, got the t-shirt. En ben er beter uitgekomen dat dat ik er in ging hoor.

En sterk dat je toch niet weer bent gaan roken !
Ook leuk om weer eens geroffeld te hebben, dat is lang terug.

Hey Misha, je wist het wachtwoord nog 

Geheel wederzijds Misha.
Het was erg gezellig je weer te spreken en leuk je nieuwe auto te zien.

-edit- De goodies hebben een goede bestemming gevonden!

Nog een tipje voor de overspannenen: Maak je denk vijver niet te klein.

Zie die vijver als een cirkel waarbinnen je gedachten zich begeven. Je gooit daar een steentje in. Die geeft een rimpel.
Dat is je overspanning. Die rimpel gaat naar de rand van de vijver en kaatst weer terug als de vijver te klein is en komt weer bij je aan.

Die vijver is zo klein omdat je aan niets anders dan je problemen denkt.

Maak je die vijver nou groter en dwing je je zelf aan andere zaken te denken, met vrienden te praten, te lopen te sporten, dan zal dat rimpeltje van dat steentje niet meer bij je terug komen.

Wees voorzichtig en ga niet te ver voorbij de grens. Iedere dag je grenzen wat verleggen bij het aansterken kan wel weer.

Ik haalde uit een paar zaken veel ontspanning: Een bezoek aan of van vrienden, al houd ik langer dan een paar uur converseren nog steeds niet vol.

Wat me nog het meeste bevrijdde was het doorhakken van de knoop: Het verbreken van de zakelijke relatie met mijn zakelijke partner.
Daarnaast haal ik vreugde uit rare zaken: De aanschaf van een crediteuren/debiteuren pakket bijvoorbeeld. Net begonnen met de aanmaak van een administratie. Leuk. Ik ben wat nieuws voor me zelf vorm aan het geven. Geen overleg met een ander, maar zoals ik het wil.

Ik heb nog een weg te gaan maar krabbel er iedere dag weer wat meer bovenop.

Waar je als overspannene ook heel veel aan hebt is het verhaal van een ander die ooit overspannen is geweest en hoe die uit het dal kwam.
Én: heb geen haast! Werkt simpelweg niet.

Ik heb een Erdinger verdiend,

Proost!
-edit- En voel je vooral niet schuldig!

Proost.

Salut.

Moedig en sterk zoals je je probleem beschrijft.
Ik heb zelf jaren geleden ook zo'n inktzwarte periode meegemaakt, samen met een verschrikkelijke bult andere ellende.
Ik wens je veel kracht toe, zo te lezen heb je dat ook.