Wéér in de kreukels

[Taranis]

Een aantal van jullie wist het al, maar ik ben dus afgelopen zaterdagnacht aangereden. Wat is er gebeurd? Ik was m'n ouders op wezen halen van Schiphol, die waren een weekje naar Noorwegen geweest. Sinds vorige week dinsdag liep ik eindelijk zonder krukken dus ik zonder krukken naar Schiphol. Ik ben namelijk 22 februari in Antwerpen geopereerd aan mijn linkerbeen (daarom kon ik niet mee naar Vomac), daar hebben ze in Goes na een motorongeval in augustus 2004 een pen in het scheenbeen gezet, maar die pen was te lang waardoor m'n kniepees ging rafelen over het randje van die pen. Verder werd een compartimentssyndroom over het hoofd gezien, waardoor mijn been bijna afgezet moest worden. Gelukkige zijn er ook verpleegster die voet bij stuk houden dat er iets niet goed zit... daarna intensief gerevalideerd en looptherapie gevolgd en half januari 2005 kon ik weer lopen, maar die te lange pen drukte nog steeds in m'n knie en vormde daardoor een beperking. De arts in Goes ontkende alles maar daar had ik ook totaal geen vertrouwen meer in waardoor ik voor een second opinion naar Antwerpen gegaan ben en werkelijk keurig geholpen ben.

Maar dat verhaal was dus afgesloten, ik liep zonder krukken! M'n ouders helemaal blij en trots, het was voor hen ook gewoon vreemd maar wel heel leuk om me zonder krukken te zien. Nadat ik m'n ouders thuis afgezet had ben ik voor het eerst in meer dan 2 maanden weer eens op de fiets in plaats van met de auto naar het café geweest. Samen met een neef eigenlijk best wel een gezellige avond gehad maar om 2 uur was ik echt kapot en ben naar huis gegaan. Ik weet nog dat ik m'n fiets bij de bieb voor in Goes van slot heb gehaald, en daarna herinner ik me pas weer dat ik net buiten Kloetinge op de kruising van de Schimmelpenninckstraat en de Tervaetenseweg (niet op het oranjepad zoals gemeld door de politie, en om half 3 ipv 3 uur) vanachter geschept wordt door een auto. Je mag er 30 maar gezien de klap moet de auto flink harder gereden hebben. Ik heb de auto nog kort gezien en ben toen out gegaan, de auto is niet gestopt. Die avond was het grote drankcontrole in Goes, en hoogstwaarschijnlijk had de bestuurder dus teveel gedronken en wilde de controle ontlopen en nam zodoende de fietsroute. Je mag er wel met de auto komen maar er rijden vrijwel uitsluitend fietsers richting Kapelle/Yerseke. Het is er verlicht door middel van lantaarnpalen, en ik had ook verlichting op. Volgens de politie was dat niet waar maar m'n ouders hebben de volgende dag de resten van de verlichting en een deel van een knipperlicht van een auto op de locatie teruggevonden.
Waarschijnlijk ben ik zo'n 20 minuten bewusteloos geweest (er fietst rond die tijd nooit iemand) en daarna bij kennis gekomen en heb ik blijkbaar iedereen gebeld van wie ik wist dat die nog in de stad waren. Verder schijn ik ook nog een paar 100 meter m'n fiets gezeuld te hebben (is kapot), alvorens de politie gebeld te hebben (hoezo overlevingsinstinct). Pas vanaf dat moment kan ik me weer flarden herinneren. De politie vond het niet nodig een ambulance te laten komen (horen ze nog van) maar heeft me met de bus naar de huisartsenpost gebracht. Daar hebben ze me meteen doorverwezen naar de EHBO en daar heb ik ook m'n ouders gebeld die terplekke waren toen de eerste foto's genomen werden.
Op dat moment leek de schade mee te vallen. Een gebroken duim rechts, gebroken sleutelbeen links, zwaar gekneusde knie links (yep, weer diezelfde knie) en een hersenschudding. De hersenschudding moest met rust genezen, sleutelbeen dmv een mitella, knie ook dmv rust en mn duim zou geopereerd worden. Dit zou echter door dezelfde orthopeed gebeuren die vorige keer een te lange pen in m'n been gezet heeft en die kwam me toen vertellen dat hij gezien de voorgeschiedenis afzag van de operatie en het geheel bij een collega neerlegde. Blijkbaar heeft het indruk gemaakt dat ik de beste man een x flink de waarheid heb gezegd ongeveer een jaar geleden.

[Taranis]

Op maandag werd ik plotseling een aantal maal niet goed en moest 1x braken. Een CT-scan wees uit dat mijn schedel gebarsten is en dat ik een bloeding in m'n hoofd had. Sinds die tijd mag ik niet meer overeind alsbehalve voor toiletbezoek, verder moet ik zoveel mogelijk plat. Indien het mis zou gaan, zou ik naar Rotterdam vervoerd worden, daar was namelijk de expertise aanwezig om mij te opereren. Op dinsdagavond ging het dus mis en duurde het in Goes een uur (!) voordat er een arts ter plaatse was en pas 3 uur na het begin van de ellende kreeg ik iets (morfine) tegen de pijn. Dit was voor mij en mijn ouders reden om transport naar Rotterdam te regelen, er ging nu teveel kostbare tijd verloren. Diezelfde nacht ben ik met een ambulance naar Rotterdam vervoerd.
Ik mag van geluk spreken dat ik toen nog niet aan duim geopereerd was maar slechts ingegipst, een narcose zou in die conditie letterlijk levensgevaarlijk geweest zijn. Die duim wordt dus ook niet meer geopereerd.
De barst in m'n schedel wilde men in het begin opereren en repareren, omdat er vlak onder een belangrijk bloedvat loopt. Beschadigt dat, krijg ik weer een bloeding met kans op blijvend hersenletsel. Echter bestaat die kans ook tijdens de operatie en daarom is er voor gekozen om niet te opereren.
Ik had eigenlijk tot volgende week in het ziekenhuis moeten blijven maar hield het er niet langer uit. Ik heb absolute rust aan m'n kop nodig want ik verga gewoon van de koppijn, en het was daar gewoon veel te druk. Gisteren waren m'n hersenen maximaal opgezwollen maar ik vertoonde geen rare symptomen dus mocht ik voor weekendverlof naar huis omdat het hier gewoon veel rustiger is. Indien het weekendverlof goed verloopt, hoef ik niet meer terug en moet ik donderdag langs voor een nieuwe CT-scan om te zien hoe het met de bloeding staat. Het is wel een heel benauwend idee dat je in feite met een tikkende tijdbom in je hoofd rondloopt, waarvan je niet weet of ie af zal gaan en zo ja, wanneer.
De komende weken zal ik heel veel rust moeten houden totdat de zwelling van m'n hersenen voorbij is en daarmee ook de koppijn. Als het goed is heb ik dan ook m'n gehoor aan de linkerkant terug, want dat ontbreekt dus ook sinds die bloeding.

Al met al een enorme tegenvaller. Ik was weer plannen aan het maken om een motor aan te schaffen, om te gaan mountainbiken in de Ardennen en Duitsland en was blij eindelijk zonder krukken te zijn. Het mocht niet zo zijn blijkbaar. Ik hoop dat ik mijn portie pech, botbreuken en ziekenhuizen voorlopig gehad heb eigenlijk en m'n leven binnen niet al te lange tijd weer een beetje op de rails heb. Vooral school kon nog wel eens een probleempje worden, maar m'n gezondheid gaat absoluut voor dus die rust zal ik zeker respecteren.

Rest mij nog de verantwoordelijken te bedanken voor alle kaarten, sms-jes, bloemen, bezoeken, cadeautjes, e-mails die vooral de laatste 2-3 dagen binnenstromen. De postbode had gisteren een aparte zak speciaal met kaarten voor mij... ontzettend bedankt!

@ Johan (nee niet Animal  ) en Claudia: jullie ook heel erg bedankt allebei, heb erg gelachen toen ik las hoe veel moeite Claudia had gedaan om aan m'n adres te komen 

(moest het bericht ff in 2 postings delen, pastte niet in 1... best wel een verhaal, en dat met 1 arm in een mitella en de andere in het gips )

[Jeroentjuh]

Wow, veel sterke en beterschap!!

[animalT5R]

Fuck man,las eigenlijk alleen je eerste gedeelte van je BLOG en heb je toen een PB gestuurd.
Nu ik het 2e deel lees,komen de rillingen boven,gezien ik ook met bloeding in me kop in het ziekenhuis heb gelegen,man man,je heb echt al het geluk van de wereld(NOT)

Hoop voor je dat je ooit nog kan/mag gaan motorrijden,op deze manier word het wel behoorlijk uitgesteld.

Nogmaals heel veel sterkte toegewenst.

Gr Johan

[fearless]

Wow ben wel onder de indruk na het lezen van dit stuk, wat zijn er toch een klootzakken op de wereld om door te rijden na zo'n aanrijding. Zo iemand zou je toch.....

Jij in ieder geval heel veel beterschap, hoop dat het snel wat beter met je gaat.

[Reitse]

holy... veel sterkte man!!

[Esveldt]

Tjemig man wat een gebeurtenis!!!

Ik hoop echt dat je er weer helemaal bovenop komt.

Heel veel sterkte.

Paul

[Ben]

Jesses wat een gedoe allemaal. En dat je dat al allemaal kunt opschrijven! Knap hoor en handig voor later als er nog eens iets over gevraagd wordt.
Sterkte met het herstel.
En wat die motor betreft .................. daar zou ik nog meer even over nadenken.

[Geert-Jan]

over pech gesproken!

Heel veel sterkte man, hopelijk ben je weer snel de oude.

Groet,

Geert-Jan

(vlissingen)

[M a r c]

JOh....  wat een verhaal.  Maar ergens heb je toch nog wel een beschermengel zitten. Ook wel érg stom van die agenten om je met het busje naar de EHBO te brengen. Voor hetzelfde geld had je nek- of rugletsel. Bij zo'n aanrijding áltijd de ambulance laten komen. Maar goed, het zal met de beste bedoelingen zijn geweest. Heel veel sterkte en beterschap!

[elianmars]

Ow....... eerst dacht ik dat je wagen in de kreukels lag. Zou wel beter zijn geweest dan dat jij 't bent, maar ja.....

Doe alsjeblieft heel rustig aan en hopelijk is er snel herstel..... 

Ik hoop echt dat ze de dader kunnen vinden. 't Is toch erg dat zo'n ........ (ik zal het woord wat ik in m'n gedachten heb maar niet neerzetten) gewoon doorrijdt........ 

[Nunki]

Wat een heftig verhaal! Hoop zoiets nooit mee te hoeven maken...
Ik wens je erg veel sterkte!

Nunkidunki (ex Middelburger)

[fbm]

Zooo,dat is me een k#t ervaring die je de laatste tijd hebt doorgemaakt
Ik hoop dat je snel weer de oude bent, heel veel beterschap en neem de rust die je nodig hebt om te herstellen

gr FBM

[Geert-Jan]

(ex Middelburger)

Off Topic,
Zo zou ik het ook kunnen zeggen zo'n beetje heel mijn jeugd daar gewoond.

On Topic,

Ik wil wel een keer langs komen om je op te fleuren met een Roffel geluid van een 2 liter
Help vast een beetje de pijn te verlichten.

[LeRa]

Sjong jonge............. hoeveel ellende kun je hebben.

Veel sterkte met je herstel.
En doe vooral rustig aan tot je zeker weet dat alles goed is.