Humor!

[Thys]

K*tzalf?

[Vulk]

West-Vlaams. 

[Snellebaksteen]

Bovenste 2 reviews:
http://www.amazon.co.uk/product-reviews/B000KKNQBK/ref

[V70 classic]

Bovenste 2 reviews:
http://www.amazon.co.uk/product-reviews/B000KKNQBK/ref

[Reitse]

Bovenste 2 reviews:
http://www.amazon.co.uk/product-reviews/B000KKNQBK/ref

Meer dan de eerste twee

[Bigjelmo]

[elianmars]

http://i50.photobucket.com/albums/f331/bigjelmo/541166_396747283691344_100000682276808_1181341_1629421980_n.jpg

[Thys]

[Taranis]

Na bijna twee jaar vakken vullen in een supermarkt kon ik mijn autorijbewijs betalen. Dat ging toen ietwat makkelijker als nu en had ik warempel nog wat geld over ook om een autootje te kopen. 't Moest geen al te dure zijn, dat dan weer wel.
Toendertijd was er geen internet, we moesten het doen met advertenties in de krant. Allemaal niet aan mij besteed, ik moest en zou een auto hebben en wel direct (iemand denkt nu van, ah zie je wel van hem dus...) Op de fiets gesprongen en naar een garage gefietst. Bij de eerste dealer aangekomen stond ie daar te glimmen in de showroom. Elke vorm van gezond verstand verliet me op dat moment, ik wist niet wat ie kostte of hoe hij reed maar wist wel al dat ik met díe auto naar huis zou gaan. Vanzelfsprekend had de verkoper geen kind aan me, ik heb geen proefrit gemaakt en niet afgedongen. Het bloed ruiste in m'n oren en ik leek twee centimeter boven de betonnen vloer te zweven. De volgende dag al kon ik de auto komen ophalen, hij zou een beurtje krijgen. Gratis en voor niks. Op een roze wolk naar huis gelopen, en daarna weer terug om de fiets op te halen.
Na een slapeloze nacht stond ik de volgende ochtend om half zes met bloeddoorlopen ogen klaar om mijn Alfa Romeo Sud op te halen. Alleen stond ie niet meer in de showroom. Hij stond in de garage op een brug met alle deuren en de motorkap open, twee monteurs vloekend onder het Italiaanse wonder. De verkoper loodste me volleerd weg bij het malheur, geen probleem fikste ze wel eventjes of ik nog één dagje kon wachten. Tuurlijk kon ik dat, ik naar huis om wat bij te slapen.
De volgende ochtend stond ik weer trappelend paraat, nu wel wat minder vroeg. Het was een mooie lenteochtend, het zonnetje scheen de vogels floten geen wolkje aan de lucht. Nu stond de Alfa Sud nog steeds binnen maar tenminste niet meer op de brug. De verkoper maande de monteurs het autootje buiten te zetten, dat deden ze na een inspecterende blik op de lucht te hebben geslagen. De verkoper hield elegant de deur voor me open en liet al zijn tanden zien in een poging me gemoedelijk toe te lachen. Ik ging als in een droom zitten en pakte voorzichtig het stuurwiel beet, hij was nu écht van mij. Zachtjes werd de deur dichtgedaan.
Afijn, dat was het begin van een berg met ellende dat wil je niet weten.
Na vijf keer proberen te starten sloeg het Italiaantje eindelijk aan. De verkoper (nog steeds krampachtig die grijns op z'n rotsmoel gebeiteld) mompelde, 'tsja, lang binnen gestaan hè'. Het starten bleef altijd een probleem. Als het bewolkt was of regende kon ik het wel vergeten, dan ging ie niet starten. Wanneer ik reed en de bewolking nam toe begon het motortje in te houden en te sputteren. Regende het dan stopte hij er doodgewoon mee en kon ik gaan lopen, wachtend op minstens een week aaneengesloten droog en zonnig weer.
Het Italiaanse staal was van inferieure kwaliteit, en dan druk ik me voorzichtig uit. Als je stil in het Sudje zat kon je horen dat de roest knisperend zijn werk aan het doen was. Bij de eerste keer wassen poetste ik er hele stukken lak af, deuren die te hard dichtgeslagen werden hadden tot resultaat dat er hele stukken deur op de grond vielen. De auto op de krik zetten lukte ook niet, tot mijn grote afgrijzen zag ik dat ik druk doende was de achterbank tegen het dak aan te frommelen. Ooit een keer geprobeerd een kek spoilertje op de achterklep te monteren. De zes millimeter gaatjes lubberde uit tot kraters van zo'n vijftig centimeter in doorsnede. Waarom er een emmertje in de auto lag kwam ik al snel achter bij het eerste regenbuitje dat het kreng wél startte. Hij maakte ook nog eens water, na vijf kilometer zat je met je voeten op een soppend vloerkleedje. Thuisgekomen werd er noodgedwongen eerst gehoosd. Verder had ik het geluk een Sudje te hebben aangeschaft die op een bijzonder slechte maandagochtend in elkaar gezet was. Drie dronken Italianen hadden vast erg hun best gedaan maar het resultaat was hemeltergend. De ramen konden niet verder open dan vijf centimeter als je het geluk het dat de slingers bleven zitten. Ik was de enige die naar de derde versnelling kon schakelen, de rest van de wereld was genoodzaakt deze over te slaan. Het 1500cc aluminium blokje met dubbele Weber carburateurs diende minimaal 800 kilometer warm gereden te worden aleer het gas er vol op kon. En ging ie stuk dan was je drie uur bezig de motorkap open te wurmen, het lipje was allang afgebroken veroorzaakt door metaalmoeheid. Na nog geen jaar gebeurde het onvermijdelijke, mijn Sudje gaf voorgoed de geest. Met tranen in de ogen stond ik erbij toen de firma Netten resoluut een grijper in het dak zette en mijn prima Donna op de vrachtwagen slingerde. Nog weken daarna me in slaap gehuild. Tot ik de oplossing vond voor mijn verdriet, nog een Alfa Romeo Sud die ergens anders stond te glimmen in de showroom, roestbruin van kleur. Zonder me te bedenken heb ik die toen gekocht.

Bron

[Arjanestate]

Haha, mooi verhaal 

Ik ken die Sud`s totaal niet, ik heb er volgens mij nog nooit één gezien in het wild, hele slechte auto`s dus... Wel leuke auto`s om te zien

[Ben]

Sudjes roestten al in de folder.

[Domaso]

Déjà vu!
Welliswaar was de mijne niet zo heel slecht toch is er wel herkenning. De mijne kon er op een gegeven moment niet tegen dat ik bij ong. 80km/u van de 2 naar de 1 schakelde ipv naar de 3. 

[Hans Duiven]

Er zijn Alfasud's van een jaar oud geweest waarbij de achterruit naar binnen viel,
omdat de felsrand was weggerot.

Ik heb er ook twee gehad: een 1.5 Ti en een 1.5 Ti QV, maar ik ben dergelijke zaken niet tegen gekomen.



Wel het bekende gedonder met het afstellen van de schijfremmen aan de voorzijde naast de versnellingsbak.
Hij ging tijdens de proefrit steeds trager lopen... totdat ik stopte en een paar hele hete schijven zag  
De versnellingspook was ook meer een soort van soeplepel waarbij je maar moest gokken of je in de goede
versnelling zat.

Desalniettemin: Als je een goede had, dan reed ie ook als een groot uitgevallen go-kart


Enfin, ik zit net nog ff op Google te kijken maar ik vind de Alfasud Sprint nog wel heel mooi eerlijk gezegd.
En dan met name het 'kontje'

[Snellebaksteen]

Ik heb ook een Sud Ti Qv gehad. Een zwarte. Wel 3 weken. Was heel leuk en heel duur.

[UserID6342]

Die nieuwere dingetjes waren ook zo slecht nog niet en het liep heel erg leuk, bij deze moest je echt met een grote boog omheen want die vielen al uitelkaar als je er naar keek, brrrr: