Humor!

[animalT5R]

Humor op een Volvo forum... Om te janken.

Sorry, ik wilde je niet beledigen...

jullie beledigen jezelf al met die waardeloze humor hier.

Jou foto's zijn vaak wel humor.....  

[Vulva89]

Nog maar een paar dan.  

[animalT5R]

 
Er zitten hele goeie tussen 

[Laserblue]

http://www.spitsnieuws.nl/archives/raar/2010/07/gratis_pijpen_als_oranje_wint.html

[t5karel]

http://www.spitsnieuws.nl/archives/raar/2010/07/gratis_pijpen_als_oranje_wint.html

     

[UserID6342]

http://www.spitsnieuws.nl/archives/raar/2010/07/gratis_pijpen_als_oranje_wint.html

Hahahaha, ik had al zoiets verwacht van der   Gekke muts, maar wel een schatje

[Laserblue]

http://www.spitsnieuws.nl/archives/raar/2010/07/gratis_pijpen_als_oranje_wint.html

Hahahaha, ik had al zoiets verwacht van der   Gekke muts, maar wel een schatje

ehhh

[elmarconi]

Een Duitse familie gaat winkelen:
Tijdens hun bezoek aan een sportzaak, pakt de zoon een Oranjeshirt van het Nederland elftal uit het rek. Dan zegt hij tegen zijn zus: "Ik heb besloten dat ik Oranjefan ga worden en zou graag dit mooie oranje shirt voor mijn verjaardag willen hebben."
De grote zus reageert geïrriteerd en geeft hem een draai om z'n oren : "Ben je gek geworden? Ga dit maar eens met je moeder bespreken" 
Dus, het kleine jongetje met het oranje T-shirt naar zijn moeder en zegt: "Ik besloten dat ik Oranjefan ga worden en zou graag dit mooie oranje shirt voor mijn verjaardag willen hebben."
De moeder reageert woedend en geeft hem twee tikken om z'n oren: "Ben je helemaal van lotje getikt? Scheer je weg en vraag je vader maar eens hoe hij er over denkt."
Dus de jongen gaat naar zijn vader en zegt: Ik heb besloten Oranjefan te gaan worden en zou graag dit mooie oranje shirt voor mijn verjaardag willen hebben."
De vader wordt helemaal gek en slaat zijn zoon ter plekke ontoelaatbaar hard in zijn gezicht: "Geen zoon van mij zal in een dergelijk shirt rondlopen!"
Ongeveer een half uur later zit de hele familie in de auto en is op weg naar huis. De vader keert zich tot zijn zoon en zegt: "Zoon, ik hoop dat je er iets van hebt geleerd vandaag"
Zoon: "Ja Vader, dat heb ik."
Vader: "Nou zoon, en dat is?" 
Zoon: "Ik ben nog maar een uur Oranjefan en ik heb nu al een hekel aan de Duitsers!"

[fredtref]

Lieve Heer, u heeft de afgelopen tijd mijn favoriete zanger Michael Jackson, mijn favoriete acteur Patrick Swayze, mijn favoriete actrice Farah Fawcett, en mijn favoriete entertainer Ramses Shaffy tot u genomen .................... ik wil u alleen nog even laten weten dat mijn favoriete elftal Duitsland is. Dank U!

[heutink]

 
hoort dit niet in het voetbal-topic

[animalT5R]

Lieve Heer, u heeft de afgelopen tijd mijn favoriete zanger Michael Jackson, mijn favoriete acteur Patrick Swayze, mijn favoriete actrice Farah Fawcett, en mijn favoriete entertainer Ramses Shaffy tot u genomen .................... ik wil u alleen nog even laten weten dat mijn favoriete elftal Duitsland is. Dank U!

RRRRRRRRRRRRRRRRRepost 

[Laserblue]

http://www.renevandergijp.com/

kun je stemmen of ie bondscoach moet worden 

[FRANQ]

Geweldig:


Ik had het stiekem altijd al gehoopt. Gehoorschade. Liefst veel. En ziedaar: ik heb gekregen wat ik wilde. Door Thijs Zonneveld


© ANP
Het besef overviel me tijdens de tweede helft van het oefenpotje Oekraïne – Nederland. Ik miste iets.
Eerst dacht ik dat het gewoon Wesley Sneijder was. Of Arjen Robben. Of tackles op borsthoogte.
Maar dat was het niet.
Toen ik meneer Bert met zijn handen om zijn mond iets zag roepen, wist ik het ineens.
Ik miste de Oostblok-tuut. Die twee keer vijfenveertig minuten durende tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut die tijdens een Europacupavondje vanuit je televisie de huiskamer inrolt vanaf de tribunes van – pak 'm beet – Spartak Moskou, Metallurg Donetsk of Dnjepr Dnjepropetrovsk.
Die tuut die door een handige Zuid-Afrikaanse zakenman is gepimpt, in een kek toeterjasje is gegoten en met miljoenen tegelijk is verkocht aan voetbalfans over de hele wereld. Die tuut dus. Hoe hard ik mijn tv ook zette: ik hoorde 'm niet.
Vuvuzela
Eerst was ik in paniek. Ik heb met mijn vingers in mijn oren gepeurd. Ik heb de instellingen van mijn tv veranderd. Ik heb de speakers aan en uit gezet. Nog steeds geen tuut. Daarna ben ik naar zolder gerend en heb alles overhoop gehaald, op zoek naar de vuvuzela waar ik de hele zomer op heb geblazen. Hoe hard ik ook blies: ik hoorde niets. Ik heb mijn oor bovenop de centrifugerende wasmachine gelegd. Niks. Ik ben in mijn auto gaan zitten en heb op de claxon geramd. Niks. Nakkes. Nada.
Het rare is dat ik verder gewoon alles hoor. Gesprekken, muziek: no problem. Alleen de irritante geluiden ben ik kwijt. Tetters, toeters, Gerard Joling, dweilorkesten: het is verdwenen.
Volgens de dokter is er niets mis met mijn trommelvliezen: hij zegt dat het tússen mijn oren zit. Onzin natuurlijk. Ik denk zelf dat ik ziek ben. Ik heb vuvuzelititis. Een zomertje WK in Zuid-Afrika hebben mijn oren doof gemaakt voor getetter. Mijn trommelvliezen halen octaaf tuut niet meer.
Irritante fluitjes
Na de eerste paniek begin ik de voordelen van vuvuzelititis in te zien. Deze gehoorschade is precies waar ik mijn hele leven al op gehoopt heb. Gisteren heb ik de hele middag naar zwemmen gekeken. Geen toeter te horen, maar ook die irritante fluitjes waren ineens weg. Wat een verademing.
Vroeger kon ik nog geen baantje fiéééét- fiéééét- fiéééét- fiéééét-schoolslag kijken zonder kortsluiting in mijn frontale voorhoofdskwab, tegenwoordig hoor ik alleen nog maar lieflijk gespetter.
De komende weken spelen Ajax, PSV en AZ allemaal ergens diep in Toeterland, tegen Dinamo Kiev (tuuuuuut), Sibir Novosibirsk (tuuuuuut) en FC Aktobe (tuuuuut). Dat staat garant voor uren toetermania, maar het zal aan mij voorbij gaan dankzij mijn vuvuzelititis.
Terwijl ik dit schrijf, loopt mijn vriendin de trap op. Zo ongeveer nú zal ze de chaos op zolder zien. Ze tettert vast naar beneden dat ik mijn zooi moet opruimen. En dat ik de was moet ophangen. Maar ik hoor niets. Want ik ben ontzettend hartstikke enorm heerlijk ziek.

[Quota]

En daarom zitten wij in een crisis...

Een bankier loopt over straat en ziet een briefje van 50 Euro liggen. Blij met zijn vondst, stopt hij het biljet in zijn portemonnee, waarin zich ook een briefje van 100 euro bevindt.
"Ha! Ik had 100 euro, toen vond ik 50 euro, dus mijn bezit is met maar liefst 50% toegenomen."

Thuis aangekomen wil hij net zijn vrouw het goede nieuws vertellen, als hij er achter komt dat er een gat in zijn portemonnee zit. Helaas, het 50 euro biljet is alweer verdwenen.
"Ik had 150 euro, ik ben 50 euro kwijtgeraakt, dat is een verlies van 33%", denkt de bankier.
"Oh, nou ja, ben ik er toch nog 17% op vooruit gegaan."

[FRANQ]

Je vind wel eens wat op internet, en deze wilde ik jullie echt niet onthouden.




De smeerput.

Ik ben altijd een grappenmaker geweest.
Er zijn veel mensen die anderen voor de gek houden, maar er zelf niet tegen kunnen als zij zelf beetgenomen worden. Ik kan dat wel.

Mijn overbuurvrouw Ann was van het eerste type. Zij was erom bekend dat zij allerlei fratsen uithaalde, maar zelf kon zij niets verdragen.

Zij had mijn vrouw al enkele keren te pakken gehad en ik vond dat het stilaan tijd werd dat ook zij eens,'van Jan kreeg', dat is een oude, Antwerpse uitdrukking.

Op 1 april zou ik toeslaan.
Ik had mij zorgvuldig voorbereid. Ann's nevenbuur was op de hoogte gesteld, en die was gereed om mee te werken.

Die dag, vroeg in de morgen, stapte ik naar buiten met twee paaltjes, een rood met wit plastiek lint - dat ik van een vriend straatwerker, gekregen had – en een hamer.

Ik haalde mijn auto uit de garage en zette die een heel eind verder in de straat. Daarna begon ik de paaltjes aan beide kanten voor mijn oprit in de grond te drijven.
Ik zag dat Anneke vanachter de gordijnen mijn eigenaardig gedoe met enorme belangstelling volgde.

Ik had ook niet anders verwacht, want Anneke was altijd zeer graag op de hoogte over wat er in onze straat gebeurde.

Ik spande het lint van de ene paal naar de andere en haalde een schop en een houweel uit de garage.
Anneke plakte tegen het raam.

Ik haalde één plavuis van tussen de betegeling.

Dat werd Anneke teveel. Zij kwam naar buiten en moest uitleg weten.

" Wat ga je doen Roger?" vroeg zij nieuwsgierig.

"Ik ga een smeerput maken Anneke."

"Waar?"

"Ha, hier."

"Zomaar op de straat Roger?"

"Het is toch mijn garage en mijn oprit Anneke, wie zou er wat op tegen hebben. Jij toch niet?"

"Neen, neen Roger, dat niet."

Anneke wist dat ik een rare vogel was, maar dat had ze toch niet verwacht.

"Het is toch gevaarlijk zo'n smeerput, zomaar op straat. Heb je er al eens aan gedacht dat er mensen kunnen invallen, vooral 's nachts."

"O ja, maar dat heb ik voorzien Anneke. Ik ga er een grote houten plaat over leggen als ik de smeerput niet gebruik."

"Ik vind het toch maar raar hoor Roger. Ik denk niet dat het mag van de gemeente."

"Niet aantrekken meisje. Als de put klaar is, mag Fernand zijn wagen ook bij mij komen smeren. Dat spaart jullie toch ook weer geld uit, nietwaar."

Daar was ze het mee eens, maar zij bleef het een vreemde bedoening vinden.

Anneke ging terug naar huis, vanachter het raam gluren naar mijn werkzaamheden.

Ik bleef wat lummelen met mijn schop en houweel en deed net of het niet lukte.

Plots ging ik naar binnen en kwam terug buiten met vijf staven dynamiet.

De dag tevoren had ik een bezemsteel netjes in vijf stukken gezaagd, ze daarna bij elkaar geplakt met drie strippen rode tape, in het midden had ik een dikke witte veter bevestigd, die sterk op een lont leek.

Met het zo gezegde springtuig stak ik de straat over.

Ik liep regelrecht naar de buurman naast Anneke.

Waarna die in zijn wagen stapte en die een heel eind verder ging plaatsen.

Dan ging ik met de springstof in mijn handen bij Anneke aanbellen.

Met de angst in haar ogen keek zij naar de gezaagde bezemstelen.

"wat is dat?" vroeg zij bang.

"Dynamiet," zei ik.

"Waarom?"

"Ach Ann, ik heb geen zin om mij krom te werken aan die put. Eén ontploffing en alles is kant-en-klaar."

"Ben jij gek geworden Roger?"

"Hoezo, Je moet geen schrik hebben hoor, ik heb alles feilloos berekend. Ik kwam enkel vragen of je even de rolluiken wilde aflaten, het is maar voor je ruiten. En Anneke je kunt best onder je tafel kruipen tot het voorbij is, je kan nooit weten."

" Gadverdamme, Roger, jij bent een gevaarlijke zot." vloekte zij."

Voor zij verder nog wat kon inbrengen, stapte ik naar de overkant en legde de dynamietstaven in het midden van mijn oprit.

Ann's blinden zakten razendsnel.

Ik had voor de gelegenheid een kartonnen vis uitgesneden en hing die voor Ann's deur.

Ik wachtte vijf minuten, tien, een halfuur, toen werd ik ongerust en begon op de ruit te kloppen.

Een verschrikte Anneke opende uiteindelijk de deur op een kier.

"Is het gedaan?"vroeg ze. "Ik heb geen knal gehoord."
Zij had heel die tijd plat op haar buik onder de tafel gelegen wachtende op de ontploffing.

Nadien, heeft Anneke maanden lang geen woord meer tegen mij gesproken.