Onze weervolf... en andere parasieten

[leons850]

Meer dan briljant! 

[Tiago]

Dank, dank!
Ja, men maakt wat mee! Kwam net dit verhaal tegen van - precies - een jaar geleden...

Ik weet niet of 't ermee te maken heeft, maar sinds mijn vrouw aansneed dat onze jongste aanwinst eerdaags "geholpen" moest worden, maakte zich een lichte walging van mij meester – zo ongeveer zoals men zich voelt als men de vorige dag een ietsepietsje te diep in het glaasje gekeken heeft. Alsof dat nog niet voldoende was, werd mijn gedurige onwelzijn nog verergerd door een hevige jeuk aan mijn ballen – of, om precies te zijn, het scrotum...

Die jeuk werd zo hevig dat deze jongen zelfs eerder met de kloten voor de dokter zat dan onze kater. Terwijl laatstgenoemde nog nietsvermoedend achter de blote wijven aanjoeg, liet ondergetekende zich de bewonderende blikken van zijn heelmeesteres welgevallen. Nadat zij het getormenteerde lichaamsdeel van nabij met haar poezelige handjes bepoteld en behijgd had, schreef zij me met tevreden en voldaan blozende konen een zalfje voor.
Welnu, dat zalfje hielp geen kloten, laat staan... afijn...

Toen vandaag voor onze kater de grote dag aangebroken was, gingen wij, terwijl hij in de kliniek zijn roes uitsliep, een hapje eten in de stad met Nederlandse vrienden, een gewezen cipier en zijn vrouw. Hoe nadrukkelijker ik mijn eigen probleem – op een gegeven moment zelfs met béide handen – onder tafel trachtte te houden, des te sneller lag het open en bloot erbovenop. Mijn kameraad suggereerde, terwijl hij meelevend zijn tanden in een worstje zette, een speciale shampoo: "Dat product lieten wij destijds ook los op nieuwe gevangenen!"
Ik, zoals u weet, niet de snuggerste: "Maar denk je dat, als ik dat in mijn haar smeer, dat ene zak gaat helpen!?"

Afijn, om een lang verhaal kort te maken, we stonden een stief kwartiertje later bij de aanpalende apotheek...
Omdat de drie vrouwelijke collega's van de apotheker op steelse wijze meer belangstelling aan de dag leken te leggen voor mijn hakkelende productomschrijving dan voor hun eigen klanten die ze op dat moment geacht werden te helpen, besloot mijn vriend met een nonchalante uitdrukking op zijn uitgestreken tronie mijn verhaal met gorillagebarentaal te ondersteunen door met beide handen te krabben aan hoofdhaar en oksels, alsof dáár het probleem zat. Onze apotheker hield zijn gezicht in de plooi, maar zijn drie vrouwelijke collega's leken dwars door onze omtrekkende schijnbewegingen heen te kijken. Wat dies ook zij, mij bekroop het gevoel, dat als deze twee uit de kluiten gewassen, oer-Hollandse hetero's in de blote kont voor de balie gestaan hadden, er niet veel harder gegiecheld zou zijn...

U zal zich inmiddels – en terecht – afvragen: Wat hebben wij, op het Volvo850-forum, met deze exhibitionistische praatjes-voor-de-vaak te maken?
Welnu, deze inleiding valt in de categorie "functioneel naakt". Want, wat gebeurt ons op de terugweg naar huis, ongeveer halverwege Beja en Mértola, met onze ontklooide tijger achterin in zijn kooi?
KLOINK!!!
Alsof ik zojuist met 100km/u over een verkeersdrempel gejakkerd ben. Meteen geeft de boordcomputer de melding "Necessária revisão transmissão!"
Met de gebeurtenissen van – wat is 't? – twee jaar geleden nog vers in het geheugen roept het optimistje-in-mij meteen in mijn oor: "Ja hoor, de versnellingsbak weer naar de ratsmodee!"

Bij mijn vaste garagist in Mértola brandt nog licht – sterker nog, er wordt om half acht nog met volle bezetting gewerkt. Beginnen die gasten niet 's ochtends om acht uur al? Wat is dat voor rare calvinistische arbeidsmoraal in dit toch door-en-door roomse land?
Afijn, volgens Armando komen we er wel thuis mee, met het transmissieprobleem: "Kom één dezer dagen maar even langs, dan sluiten we de laptop aan op de boordcomputer teneinde het probleem te preciseren!"
Door 's mans bedaardheid toch enigszins opgelucht, zijg ik terug achter het stuurwiel en bij thuiskomst gaat mijn belangstelling zelfs alweer volop uit naar mijn edele delen...
Terwijl ik op het bidet de handel in de shampoo zet, wordt er opeens Groot Alarm geslagen; de tijger is ontsnapt! Dit terwijl hem een week bedrust voorgeschreven is door de behandelend veterinair...
"Hij zit op het dak", wijst mijn vrouw ontdaan.
Met het schuim op het schaam klautert deze nieuwbakken zakkenwasser over de klepperende pannen, teneinde de ontsnapte gevangene in zijn nekvel te grijpen. Dat lukt al bij de eerste poging, gelukkig!

Terug op de badkamer spoel en droog ik mijn power-tools grondig af. Op instigatie van mijn kameraad heb ik me hedenmiddag bij de apotheek ook nog een verkoelende gel aangeschaft. Ik knijp een flinke klodder in mijn handpalm en smeer het goedje kwistig op mijn neukende joten...
Verkoelend!? Niks verkoelend!! Mijn noten staan in de fik!!!
Met fakkelende fallus spat ik de voordeur uit en spring jodelend met gespreide beentjes vooruit in de nietsvermoedend voorbij rollende rivier...
Druipend en rillerig meld ik me een minuutje later voor het nabluswerk. Mijn vrouw opent de voordeur, richt een smalende smile op mijn smeulende smurf en vraagt belangstellend: "Jeukt 't nog!"
Wat zegt u?
Onze Volf?
Tja, die is nú met z'n kloten voor de dokter, hè! Is even afwachten...

[UserID6342]

Hahahahha, had 'm vorig jaar ook al gelezen maar het blijft een van je leukste stukjes ondanks de jeukende boel

[The Demon]

Zoals jij schrijft 

[razorx]

Ik proest het weer uit! Wat een vertelstijl. 

[Tiago]

Volgende week gaan mijn vrouw en ik weer een paar maanden house-sitten aan de andere kant van Portugal, aan de westkust...
Dat deden we vorig jaar ook. Toen had ik ook weer een akkefietje waarover ik op dit Volvo850forum een verslag schreef, dat bij het zetten van de laatste punt voorgoed van het scherm verdween. Het zal nu ter hoogte van Pluto zijn, vermoed ik.
Afijn, een nieuwe poging...

Die vrienden, op wier huis en levende have wij passen in de zomermaanden wijl zij zelf ergens boven de poolcirkel vis aan de haak slaan, hebben dan misschien fish fingers, maar beslist geen groene vingers. En dat is een understatement!
Nu heb ik zelf ook niet echt tuinaanleg, maar mijn vrouw heeft dat wel. Dus die stond, toen de achterkant van de sleurhut van de vakantiegangers nog niet eens uit het zicht verdwenen was, al onkruid te trekken - en wel, met de blote hand...

Nu had deze schalkie-schalkie een... ehhh... ja, hoe heet zo'n ding?... een kantjesstripper(?) in het hok zien staan. Je ziet gemaskerde wegwerkers wel eens met die dingen in de weer in bermen die moeilijk toegankelijk zijn voor rijdend maaimaterieel.
Die maskers zijn overigens niet bedoeld om je tegen jezelf te beschermen, maar tegen je collega's. Ik stond op het punt dat laatste proefondervindelijk vast te stellen. Ik verdween schaars gekleed in zwembroek en teenslippers in het hok, om er een stief kwartiertje later gutsend van het zweet, doch tot de tanden gewapend, geharnast en gehelmd weer uit te komen.

"Doe nou maar niet, lieverd", probeerde mijn vrouw nog ongelukken te voorkomen, toen de motor van het gevaarte na een half uur choken, trekken en zweetvegen nog steeds niet leek te willen snappen wat nou eigenlijk mijn bedoeling was. "Dit is gloeiendegloeiende geen kantjesstripper! Dit is een kantjesERAFLOPER!"
"Het is trouwens ook veel beter om het onkruid met wortel en tak uit de grond te trekken", trachtte mijn eega - inmiddels redelijk wanhopig, maar natuurlijk tevergeefs - mijn testosteron terug beneden NAP te krijgen. Ik wierp een woedende blik in de richting van waar ik haar stem gehoord had, want inmiddels was mijn gezichtsbeschermende masker aan de binnenkant zo beslagen dat ik straks nog moest gaan oppassen, niet pardoes in volle wapenrusting het zwembad in te wandelen.

Zoals verwacht, wierpen mijn gevloek en geketter uiteindelijk toch hun vruchten af. Het duurt vaak even, maar dan heb je ook wat...
Ik hief mijn apparaat en, luide gassend om mijn woorden kracht bij te zetten, gromde ik: "Niks trekken! I'm a MAN, baby!" Met een tevreden glimlach rond mijn regelmatige trekken liet ik het hongerige moordwapen beheerst neerdalen temidden van het nietsvermoedende, welig tierende onkruid en hoorde meteen ter linkerzijde een dof... PLOK!
Ik zette de stripper in de vrijloop, klapte de gezichtskap omhoog, koekeloerde onnozel over mijn linkerschouder en zag nog net hoe tergend langzaam de achterruit van onze Volf in drieduizend stukjes uit de sponning gruzelde.....
Gòòòòdverdegòòdver!!!

Fris gedoucht zat ik tien minuten later met mijn mobiel aan het oor op het terras, een koud biertje binnen handbereik...
"Steen door de ruit!", zei ik droogjes. Het leek mij aangewezen om aan het gebeurde niet meer woorden vuil te maken dan strikt noodzakelijk, zoals u van mij gewend bent.
"Kan gebeuren!" antwoordde mijn verzekeringsagent. "Ik zal kijken welke carglassservice er bij u in de buurt zit. Blijf hangen, alstublieft!"

[Taranis]

"Doe nou maar niet, lieverd", probeerde mijn vrouw nog ongelukken te voorkomen, toen de motor van het gevaarte na een half uur choken, trekken en zweetvegen nog steeds niet leek te willen snappen wat nou eigenlijk mijn bedoeling was. "Dit is gloeiendegloeiende geen kantjesstripper! Dit is een KANTJESERAFLOPER!"
"Het is trouwens ook veel beter om het onkruid met wortel en tak uit de grond te trekken", trachtte mijn eega - inmiddels redelijk wanhopig, maar natuurlijk tevergeefs - mijn testosteron terug beneden NAP te krijgen. Ik wierp een woedende blik in de richting van waar ik haar stem gehoord had, want inmiddels was mijn gezichtsbeschermende masker aan de binnenkant zo beslagen dat ik straks nog moest gaan oppassen, niet pardoes in volle wapenrusting het zwembad in te kuieren.

Zoals verwacht, wierpen mijn gevloek en geketter uiteindelijk toch hun vruchten af. Het duurt vaak even, maar dan heb je ook wat...

Dit klinkt zooooo bekend Ouders hebben ook zo'n rotding waarvan inmiddels de halve motor + ontsteking al vervangen is maar vlot starten ho maar. Na een half uur proberen dat )#(%>%))`% ding aan de gang te krijgen ben je zo opgefokt dat je vervolgens uren kunt maaien zonder moe te worden

[Tiago]

Ja, bij mij was 't dus na twee seconden over en uit, Taranis. Jij kunt je dus wel voorstellen dat de adrenaline nog uit mijn oren lekte toen ik met mijn verzekeringsagent belde.

[V70 classic]

Daarom gewoon een goed ding gekocht.
1 of 2 keer trekken en lopen.
Ik ken die ellende.
En ik ken mezelf.
Ik vouw m zo om een paal of boom 

Groet

[Tiago]

Ik krijg de laatste tijd steeds de melding: Niveau koelvloeistof laag, stop de motor!

Nu controleer ik elke keer vóór vertrek het niveau. En, inderdaad, geregeld moet er een flinke scheut bij. Ik gebruik van die rommel die je hier bij de grote warenhuizen, i.c. Continente, in jerrycans van vijf liter kunt kopen.
Wanneer ik onder het rijden bovengenoemde melding krijg, blijkt er bij het heel voorzichtig losdraaien van de dop - ná aanvankelijk wat lucht - koelwater omhoog te komen. Hetgeen deze wijsneus doet concluderen: Niets aan de hand!

Maak ik een denkfout?

[volvobug]

Spul heet denk ik INContinente  ?

[V70 classic]

Spul heet denk ik INContinente  ?

[Tiago]

Dat zou een hoop verklaren...
Ik behoor namelijk tot die twijfelachtige categorie Volvorijders die zelf nogal wat koelvloeistof pleegt te verbruiken, dikwijls ook aangeschaft in Continente. En ik geef toe, het kost me steeds meer moeite niet te lekken.

Dat ik me zo langzamerhand zorgen moet gaan maken over mezelf, hoeft niemand mij nog te vertellen. Maar met mijn vraag bedoelde ik eigenlijk of ik me zorgen moet maken over onze Volf.

[razorx]

Dat er wat kvs naar boven borrelt bij het open draaien van de dop is normaal.

Koelvloeistof verlies niet. Kan van alles zijn. Lekkend vaatje, slangetjes, radiateur, kachel etc.
Koelvloeistof laat bij lekkage wat residu achter op de plek van de lek.

[Tiago]

Wie heeft voor mij....
Een motor(onder)blok voor mijn Volf V70 T5 uit 2001-01-03, versie SW53K9, cilinderinh.02319, potentie 184 kW benzine/LPG, te verschepen naar een garage in Grândola.