Bedankt allemaal! en de E10; het rode wagentje

[flipje77]

Een kleine update van mijn kant.
Vandaag naar het ziekenhuis geweest bij de chirurg. De drain is eruit. Eindelijk! In eerste instantie wilde hij de drain laten zitten, maar uiteindelijk heeft hij de conclusie getrokken dat ie er toch uit mocht. Gelukkig maar. Was er goed flauw van.

Hoe nu verder?
Het herstel kan drie tot zes maanden duren. Daar schrok ik eigenlijk best wel van. Hij heeft nogmaals uitgelegd wat ik heb gehad en heel erg benadrukt dat ik heel erg ziek ben geweest. Dat dringt nu ook steeds meer tot mij door.
De kans op herhaling is aanwezig, maar wel heel klein. Ik ben mijn eetpatroon al drastisch aan het wijzigen. Het is niet gezegd dat het door het eetpatroon komt, maar het kan er wel mee te maken hebben. Doordat ik niet zoveel doe op het moment,  eet ik ook niet zoveel. Vanmorgen stond ik op de weegschaal en die gaf zes kilo minder aan dan voor mijn ziek zijn. Daar stond ik toch wel even van te kijken.  

Met een kleine zes weken moet ik weer naar het ziekenhuis voor controle en om te kijken hoe het dan gaat.
Er zit nog een darmonderzoek aan te komen, maar daar wil ik nog niet aan denken.

Ik wil nu werken aan mijn herstel. Dat zal niet hard gaan. Ik moet zelf heel veel geduld hebben, maar uiteindelijk kom ik er wel!  

[UserID25761]

 

[UserID6342]

Mooi zo Jennie 

[CarolineB]

 

[pwberg]

Kijk, dat zijn de klappers 

Nu rustig aan dan breekt het lijntje niet 

[BBS]

Kijk, dat zijn de klappers 

Nu rustig aan dan breekt het lijntje niet 

Rustig aan zal ze het de komende maanden sowieso wel moeten doen Leergeld heeft Jennie afgelopen vrijdagavond wel genoeg betaald

Een kleine update van mijn kant.
Vandaag naar het ziekenhuis geweest bij de chirurg. De drain is eruit. Eindelijk! In eerste instantie wilde hij de drain laten zitten, maar uiteindelijk heeft hij de conclusie getrokken dat ie er toch uit mocht. Gelukkig maar. Was er goed flauw van.

Hoe nu verder?
Het herstel kan drie tot zes maanden duren. Daar schrok ik eigenlijk best wel van. Hij heeft nogmaals uitgelegd wat ik heb gehad en heel erg benadrukt dat ik heel erg ziek ben geweest. Dat dringt nu ook steeds meer tot mij door.
De kans op herhaling is aanwezig, maar wel heel klein. Ik ben mijn eetpatroon al drastisch aan het wijzigen. Het is niet gezegd dat het door het eetpatroon komt, maar het kan er wel mee te maken hebben. Doordat ik niet zoveel doe op het moment,  eet ik ook niet zoveel. Vanmorgen stond ik op de weegschaal en die gaf zes kilo minder aan dan voor mijn ziek zijn. Daar stond ik toch wel even van te kijken. 

Met een kleine zes weken moet ik weer naar het ziekenhuis voor controle en om te kijken hoe het dan gaat.
Er zit nog een darmonderzoek aan te komen, maar daar wil ik nog niet aan denken.

Ik wil nu werken aan mijn herstel. Dat zal niet hard gaan. Ik moet zelf heel veel geduld hebben, maar uiteindelijk kom ik er wel! 

We waren er gelukkig samen. De chirurg heeft alles nog in Jip en Janneke taal verteld over het hoe en wat.
Het is ons helemaal helder wat het precies was.
We gaan niet meer achteruit kijken, maar nu werken aan een goed herstel. Uiteindelijk zijn we best tevreden met het resultaat.

Zoals een bekend forummer altied zegt: "Het kump wel weer goed"

En zo is het!

[The Demon]

Dit zijn toch fijne berichten zo. 

Vanuit het wonderschone, en vooral gezellige, Haarlem het allerbeste en wij hopen snel weer eens een stad met jullie onveilig te kunnen maken 

Groet,
The Demon.

[daanium]

Goed om te horen allemaal, vooral het vooruit kijken ipv naar 'wat is geweest' is een goede insteek.

[flipje77]

We schrijven zaterdag 13 september. Drukte in Hoogeveen. We gaan een weekendje naar Noordwijkerhout.
Huisje aan kant. Eerst nog op verjaardagsvisite bij ons petekind. Die is twee geworden. Feest dus.
Maar dan, zo rond 12 uur, kunnen we richting hotel. We hebben ons daar allebei op verheugd! We hebben nog wel wat plannen voor dat weekend.

Even is er verbazing als Bert - Jan mij vraagt of ik een stuk wil rijden. Hij is moe en heeft pijn aan zijn lies. Dat trekt door naar de kuit. Zelf ben ik ook niet echt fit, maar als BJ vraagt of ik wil rijden, dan heeft hij toch echt ergens last van. Dus Jennie is toch in de auto gestapt met het idee tot aan Amersfoort te rijden. Vanaf daar dacht ik neemt BJ het stuur wel weer over.
Niets is minder waar: Tot voorbij Schiphol. Dan is het voor mij echt even op en stapt BJ zelf achter het stuur. Nog steeds moe en met een pijnlijke kuit maar toch die laatste 20 minuten rijdt hij.

In het hotel neemt de pijn alleen maar toe. Toch de huisartsenpost maar even gebeld; we moeten komen om het te laten zien. De huisartsenpost zit in Voorhout. Gelukkig niet zover van het hotel.
Het blijkt dat BJ 39 graden koorts heeft. Ivm de klachten worden we doorgestuurd naar het LUMC.  In Leiden. Nou wat er dan door je heen gaat, mensen dat is ff niet te beschrijven. Het zal toch niet weer he.
BJ heeft in het verleden Tia's gehad. Er spookt dan weer van alles door je hoofd.

Nick, Jeanine en Koen zijn inmiddels ook gearriveerd. Een welkome ondersteuning. Ik zat er op dat moment even helemaal door.

In Leiden komen we op de spoedeisende hulp terecht. Een standaard procedure begint dan: infuus, bloed prikken. Uiteindelijk 5 keer vertellen wat er aan de hand is aan verschillende artsen. We zijn bang dat BJ moet blijven.
Trombose wordt genoemd of een vleesetende bacterie. Dit blijkt het allemaal niet te zijn.

De kuit van BJ wordt langzaam rood. Er begint mij iets te dagen, de arts wijst steeds op de wondjes op zijn kuit. Wondroos. zijn moeder heeft dit twee jaar geleden ook gehad. Dan gaat het snel: behandelplan wordt opgesteld: 4 keer daags 2 pillen antibiotica. Gelukkig mag hij naar huis.

We besluiten toch nog terug te gaan naar het hotel. Er was eerst sprake van een opname en dat wilden we niet. We zouden dan direct naar huis rijden. Dat klinkt misschien onverantwoord, maar Leiden-Hoogeveen is ver en BJ had twee diclofenaccen gehad en voelde zich iets beter.

Uiteindelijk zijn we om half 12 gisteravond uit het ziekenhuis vertrokken.
Een stapel medicijnen mee.

Hulde aan Nick, Jeanine en Koen die de hele avond bij ons zijn gebleven en zelfs hebben aangeboden mee naar huis te rijden als dat nodig was geweest. Ik had dat zelf niet meer gekund denk ik.

We gaan straks ontbijten en misschien nog even een terrasje pakken, maar we hebben besloten vanmiddag toch naar huis te gaan. Aangezien ik een held op sokken ben met het rijden in de omgeving van Amsterdam, lijkt het mij niet verstandig om morgenvroeg te vertrekken. De maandagochtend is een zeer drukke dag wat betreft het verkeer.

We hadden ons het weekend anders voorgesteld, maar het is even niet anders.
Het is een beetje met een sisser afgelopen en we maken er vandaag nog een mooie ochtend van.
BJ heet, jawel goed gepland, deze week vakantie. We gaan straks dus naar de camping waar hij lekker rustig aan kan doen.

Ik zit nog in de opbouwende fase van mijn werk en werk drie uurtjes op een dag. Het plan was om deze week 2 dagen thuis/ op de camping te werken. Ik ga morgen proberen met Mijn teamleidster te overleggen of dat deze keer alle dagen thuis/ op de camping mag zijn.

Uiteindelijk komt het goed ( zei Nick ook al  had ik direct maar geluisterd...  )

Maar het is toch weer ff schrikken.
Ondanks alles gaan we er toch een mooie week van maken.

[UserID6342]

He gadver BJ en Jennie, kan me goed voorstellen dat jullie geschrokken zijn   Zo valt een leuk weekendje weg wel mooi in duigen natuurlijk.  Wondroos kan echt pijnlijk zijn, maar mooi dat het in ieder geval gevonden is !  Nu snel zien te herstellen BJ

[henry classic v70]

Juiste besluit om meteen te handelen!
Ik heb er 2 jaar geleden te lang mee doorgelopen (gaat wel weer over mentaliteit) met als resultaat een opname van 7 dagen in het ziekenhuis....