Hoe zijn we Volvo gek geworden

[cas]

Mijn paps had vroeger ook een estate (toen ik 10 was)... met een derde achteruitrij bank..... ik werd daar altijd kotsmisselijk in 

en nu.... mams rijdt volvo, en ik merkte laatst dat daar veel in kon 

en daarbovenop, een maat van me had ook net een 850  gekocht, dus tja.... daarom heb ik er nu ook 1    ik ben gewoon een meeloper!

[ovlov 058]

Mijn paps had vroeger ook een estate (toen ik 10 was)... met een derde achteruitrij bank..... ik werd daar altijd kotsmisselijk in 

en nu.... mams rijdt volvo, en ik merkte laatst dat daar veel in kon 

en daarbovenop, een maat van me had ook net een 850  gekocht, dus tja.... daarom heb ik er nu ook 1    ik ben gewoon een meeloper!

Met een 850 ben je nooit een meeloper, die zijn stuk voor stuk uniek(zo ook de berijders)

[Turbo-Geek]

Ik ben aan de 850 gekomen omdat het datgene bood wat ik zocht EN het model (T-5R) in mijn ogen een Cult wagen is. Het sprak me destijds (introductie) al aan maar was toen RUIM buiten bereik.
Nu dat ie binnen bereik was en mijn prioriteiten verandert waren (meer ruimte, behoefte aan luxe en automaat, etc) was dit de enige logische keuze binnen mijn budget.

Hiervoor nooit Volvo gereden en had hiervoor ook niets met het merk, nu heb ik dat wel wat meer maar ben absoluut niet merk gebonden en kan nog dagelijks genieten van andere mooie auto's want ook die zijn er nog.
Al met al ben ik een hele tevreden Volvo eigenaar en heb een prima keuze gemaakt (achteraf gezien)

[joebar]

begonnen met een escort mexico, lekkere gooi en smijtbak, daarna een ford cortina lotus....volvo amazone met een 2 liter BDA blok erin, talbot sunbeam lotus, Treser audi 200 quattro turbo , daarna de wilde haren een beetje kwijtgeraakt, en een 740 op lpg gekocht... ging heerlijk , maar kon niet wennen aan het gemis aan vermogen, maar ik kon er alles inflikkeren wat maar nodig was, maar vooral in frankrijk op de peage, kwam ik met een flinke aanhanger vermogen te kort om lekker 130 te kunnen toeren, dus over naar een 740 16 klepper ook op LPG... fijne auto, bleef ook gaan, maar bergop toch net te weinig...
Dus nu naar de 850 2.5 20v , heeft genoeg, maar weer fwd en dat zint me niet echt....
verder een perfecte reiswagen hoor, maar ik mis die RWD......... dus als er ooit een 750 uit zou komen ,  ben ik de eerste die m besteld

[Clapton]

De 850 en zijn broer de V 70 hebben een eigen identiteit en zijn anders dan de rest, en zijn ondanks de leeftijd van de gemiddelde 850 toch nog stijlvol en uiterst praktisch.

Daarnaast ken ik niet veel automerken die na 10 jaar of meer en met vele tienduizenden kilometers nog zo betrouwbaar zijn.   

[hannow]

Bij mij is het al lang geleden begonnen. Eind jaren 70,een keer met 5 pers. in een oude volvo naar bruiloft gereden van Eindhoven naar Deventer.Geweldige auto vond ik dat toen.Na diverse merken nu ( sept 2007)eindelijk zelf een volvo 850.
Net zoals er maar 1 terreinwagen is, nl. Landrover,..is er maar 1 stationcar en dat is de Volvo!!

[jan piet]

Heb vóór mijn eerste Volvo in 2003 ( 855 GLT '94) zo'n 82-83 wagens zien passeren. Van klassiek ( oudste Ford A uit meen 1932) tot een Mitsubishi Starion en van alles daar tussen in. In 2003 was het leasecontract van mijn Espace afgelopen en moest ik van mijn directie een 2e hands gaan zoeken. Maakte niet uit wat, als het maar een Volvo was. Eerlijk gezegd was ik daar in zoverre niet blij mee, ik vind een Amazon prachtig of een 544, een P1800 en zeker de ES, maar klassiek was niet 'am frage'.
En zonder mensen voor de kuiten te willen trappen, op een 7 serie zat ik niet te wachten. Totdat... ik mij bedacht dat ik een 850 altijd erg mooi had gevonden, en du gericht op zoek ben gegaan. Binnen een dag gevonden, waarschijnlijk bij 4x4 Scheveningen de kortste proefrit uit de geschiedenis gemaakt. Oorzaak: én geen tijd, én overtuigd. Prachtige, metallic rode, full loaded 855 GLT. Met waanzinnig veel plezier mee gereden, dikke 2, bijna 3 ton.
Toen ik van baan veranderde werd ik geplaatst in zoals Spin zo mooi schrijft: Touramp. Niks mis mee, maar het heeft NIKS!!
Omdat ik in 2005 een dikke 140.000 weggetrapt heb, liepen de leasetarieven da spuigaten wat uit. Met het verzoek een gebruikte auto te zoeken.

Moet ik het verder nog uitleggen?
Juist ja, voor het eerst VRIJWILLIG een zelfde auto terug gezocht. Inmiddels, sinds april 2006, ruim 185.000 km genoten. En wat mij betreft komt daar nog wel 4 ton bij!

Dus Anja en Ronald, mijn oude XOTUS directie: alsnog bedankt voor de gedwongen keuze!!

Gr, JP

[brammutjuh]

Tsja, toen de 850 in 1991 op de markt kwam had mijn vader net een dik half jaar een Volvo 340 (tsja, daarvoor een Kadett, dus vooruitgang was er zeker). Ik had hem lid gemaakt van de Volvo Advantage kaart waardoor we alle info thuis kregen. Vond het meteen een gave auto én de 340 beviel eigenlijk ook wel, dus interesse in het merk was er... Toen kwamen de eerste 850's in het verkeer en na het horen van die roffel uit de uitlaat was ik defnitief verkocht Helaas werd de 340 uiteindelijk niet ingeruild op een 460, maar op een VW Passat (en daarna nog een en nu een Saab 900, dus eindelijk weer Zweeds).

Maar Volvo is niet m'n enige liefde (sorry allemaal). M'n meeste geld gaat zitten in m'n oldtimer VW'tjes. Nu een 59er Kever. Ook een auto waarvan ik na het horen van het geluidje verkocht was. Denk dat motorgeluid toch wel belangrijk is voor me

Toen ik naast de Kever wat meer geld voor de 'daily' over had was er maar eigenlijk één auto die er met kop en schouders bovenuitstak: de 850. En die rijd ik nu al weer een aantal maanden met veel plezier!

Grtz,
Bram.

[Quota]

Het begon al met het mooie geluid bij achtervolgingen op de provinciale weg in uitzendingen van "Blik op de weg". Eind 2002 met een vriend in een S60 naar een rally geweest in Belgie, en toen definitief getroffen door het Volvo virus. Heerlijk geluidje en een fantastische zit op de stoelen. Heb toen nog even Citroen gereden (dagwaarde van mijn platte 306 maakte de overstap nog niet mogelijk). Vervolgens een auto van de zaak gehad (twee jappaners, zelf niet uit mogen zoeken). En de stoelen daarvan zijn zo abominabel slecht dat ik mede daarom naar een andere baan heb omgekeken. Gelukkig snel gevonden, waarna ik twee maanden de tijd had om de roffel van mijn dromen te zoeken. Ik ben er erg blij mee (misschien nog wel een keertje chippen) en denk dat ik voorlopig nog wel even met het virus behept blijf!

[eau rouge]

Ouwe topic, maar wel een leuke om nieuw leven in te blazen.

Ben ooit begonnen met een Polski Fiat (twee weken). Een paar MGB's voor de fun en toen een 244, een witte. Daar heb ik nog eens een Peugeootje helemaal mee vernietigd. Bij mijn Volvo was het bumperrubber gerimpeld en de kentekenplaat verbogen.... Daarna een 164 omdat ik die zo mooi vond. Op de tocht van koop naar huis klapte de distributieketting... oeps... Door naar een Citroen CX prestige, fijne auto. En toen een Alfa Romeo Alfetta 2.0, ook een fijne auto. Een Mercedes 280S en een 300E (blauwe maandag, aan mijn lijf geen sterren). E type Jag (slechte auto, pfff, wat een ellende) en Alfa Romeo Giulia met twee liter getuned blok. Dat was geweldig, maar na verloop van tijd kon je de motor door de motorkap heen zien, die auto hoorde je buiten roesten.  Een rijtje Golfjes kwam tussendoor, van een 1.4 tot GTI en GTD en ook nog een paar jaar Volkswagen Passat station, het eerste model, die platte. Het was tijd voor het echte werk, een Rover SD1 8 cylinder, WOUW! Met veel plezier in gereden, hard ging dat ding... Zo hard dat ik er in de stromende regen een complete 360 graden pirouette mee draaide in de Vlaketunnel. Ik vergeet nooit meer die doodsbange gezichten in mijn koplampen van twee oude mensen in een DAF 55 die ik dwars voorbij gleed aan de linkerkant. De Rover en ik raakten niks en konden gewoon verderrijden. Een Renault 25 (in nautic blue) werd de volgende, dat was ook een probleemloze en fijne auto, had alleen erg zwakke remmen, daar droom ik nog wel eens van... Alfa Romeo 164 werd het toen en daarna een Renault Espace (jaja, ook die nog...). En toen.... Toen zag ik hem staan in de etalage van de plaatselijke Volvo dealer, een witte 850 station 20V van een paar jaar oud. Ik reed er een blokje mee om en was verkocht. Wat een kwaliteit en wat reed die auto lekker. Na de witte kwam een groene 10V en daarna een blauwe V70 classic. In die drie heb ik samen meer dan een half miljoen kiloemeters gereden zonder problemen. Ik heb er nog steeds hele goede herinneringen aan. Toen kwam een letterlijk zwarte bladzijde met de aankoop van een nagelnieuwe V70 bifuel in 2004. Mijn vrouw zei nog: "verkoop die blauwe nou niet, dat is een heerlijke auto..", maar ik wist het weer beter natuurlijk. Vier jaar ellende, vanaf dag 1 tot vandaag. Alleen in de laatste twee maanden 6X garage en een totale rekening van >1500 euro. Dus lekker weer een ouwe R gekocht in Belgie (zie topic Rrrrrtje erbij...) en we gaan weer lekker karren met de gestaalde perfectie. Heerlijk, die ouwe bakken!  En we hebben thuis nog een Alfa Romeo 1.9 TD en dat is -jazeker- ook een probleemloze en heerlijke auto voor de boodschapjes. Nooit wat bijzonders mee gehad. En voor de fun heb ik nog een Bertoontje, een Alfa GTV uit 1974.

[lazyadmin]

Inderdaad wel een leuk topic om weer is op te halen, dus ook hierbij maar mijn verhaal:

Me pa heeft vroeger een volvo 240 gehad, daarmee ooit in Engeland een behoorlijke klapper gemaakt, maar wel allemaal uit kunnen stappen. Later heeft me pa nog een 940 gekocht en een jaar geleden die weer vervangen voor een jongere 940 op gas.
Maarja de veiligheid van Volvo is me door het ongeluk wel goed bij gebleven dus in een kleine auto krijg je me echt niet. Mijn eerste Volvo was een 460 uit '94 maar die begon aardig weg te rotten, lekte aan alle kant en nog een apk keurig durfde ik niet meer aan. Dus toen moest maar wat anders komen en dat is begin dit jaar een s70 uit '99 geworden. (bigger = saver )

[-D©©©L-]

...en dat is begin dit jaar een s70 uit '99 geworden. (bigger = saver )

Welkom Rudy, Heb je ook foto's van je bolide ?

[tackle]

volvo is voor mij een keuze die is gebaseerd op veiligheid, betrouwbaarheid en vormgeving.
Ze zijn nagenoeg onverwoestbaar en ik vind ze waanzinnig mooi!

[Rogers XC 70 2000]

Inderdaad wel een leuk topic om weer is op te halen, dus ook hierbij maar mijn verhaal:

Me pa heeft vroeger een volvo 240 gehad, daarmee ooit in Engeland een behoorlijke klapper gemaakt, maar wel allemaal uit kunnen stappen. Later heeft me pa nog een 940 gekocht en een jaar geleden die weer vervangen voor een jongere 940 op gas.
Maarja de veiligheid van Volvo is me door het ongeluk wel goed bij gebleven dus in een kleine auto krijg je me echt niet. Mijn eerste Volvo was een 460 uit '94 maar die begon aardig weg te rotten, lekte aan alle kant en nog een apk keurig durfde ik niet meer aan. Dus toen moest maar wat anders komen en dat is begin dit jaar een s70 uit '99 geworden. (bigger = saver )

mijn liefde voor volvo is ontstaan na 2 volvo's 240 estate van mijn pa, 1 van 1986 en 1 van 1990... allebei blauwmetallic, allebei op gas. Mooie herinneringen aan deze auto's;
heel mooie vakanties mee gehad, het typische geluid als je m in de achteruit zette, de rots in de branding (voor mijn idee) toen mijn pa in 1989 met kanker zat, en een gebleken tank na een aanrijding met een lijnbus...
Helaas is mijn pa nadien andere merken gaan rijden; Toyota Previa, Landrover Disco (2*), Renault Scenic, Kia Sorento en nu dan een Hyuandai Tucson (lelijkelelijkelelijke bak).

samen met de merc 300 td van 1982 en de VW-hippie-bus met 1700 motor van 1973 zijn de Volvo's me het meeste bijgebleven.

Toen in 1993 de pa van een vriend van me een 850 estate 2.5 glt kocht was ik helemaal weg van deze auto... helaas kreeg ik mijn pa dat niet duidelijk gemaakt ...

[heutink]

 
Ik stond ooit, heel lang geleden, bij een stoplicht met mijn Mitsubihi Colt, toen er rechts en links twee vrachtwagens naast me gingen staan.....een paar dagen later heb ik mijn eerste 240 gekocht, en voelde me toch wel wat veiliger