Foutcodes voorste lamdasonde - opgelost, bedrading connector was niet goed

[KIM]

Lees mijn vorige berichtje eens...

[Ries van de Zilverschuit]

Heb ik gelezen hoor . Maar dan begrijp ik je niet helemaal goed, denk ik. Het signaal van de voorste moet zich toch bewegen tussen 0,1 en 0,9 volt bij de voorste. Bij de achterste dient toch alleen ter controle? De foutmeldingen zijn van de voorste sonde.

Wat ik probeer uit te zoeken is of het spanningsvariatie van mijn sonde normaal is. Met andere woorden: hoe beweegt de spanning zich bij een gezonde sonde tussen 0,1 en 0,9 volt? In een golfbeweging of met een piekbeweging (dat doet de mijne dus) om maar een beeld te gebruiken.

[mitchelli]

Heb je er een scoop op gezet. Dat is de enige manier om hem goed te controleren. Het moet geen sinus spanning zijn,maar moet dus in stapjes verlopen.

Foutcode kan ook ontstaan door een lek vlakbij de sonde.

[Ries van de Zilverschuit]

Nee, geen scoop hier, gebruik een multimeter. Ik zie inderdaad de spanning in stapjes omhoog klimmen en in een keer zonder stapjes in elkaar storten naar circa 0 volt, om vervolgens weer in stapje naar ongeveer 0,4 volt te klimmen. Enz.

Aan een lek ook zitten te denken, maar dan moet het een soort ritmisch lek zijn, dat telkens extra zuurstof toelaat, waardoor de sonde naar 0 springt (omdat-ie een arm mengsel 'ziet'?) Maar volgens mij correspondeert dat niet met de foutcodes EFI212/521.

[KIM]

Hier een scopebeeld van mijn lambdasonde:



Het is helaas niet met een scope, maar met LPi diagnose gemeten. Het vertelt je hopelijk wat 'ie moet doen.
En in tegenstelling tot wat Mitchelli zegt, lijkt het signaal redelijk in de buurt te komen van een sinusvorm. Stapjes zitten nooit in een lambdasensorsignaal; in dit beeld zitten ze omdat de apparatuur niet nauwkeurig genoeg meet.
In mijn berichtje kon je lezen over die 0,1 tot 0,9 V. Ook vertelde ik al dat het signaal minimaal 1 x per 2 seconden een wisseling moet geven. Dit zal bij stationair zijn; bij hogere toerentallen mag de wisselsnelheid oplopen naar 16 x per seconde.

[Ries van de Zilverschuit]

Aha, een plaatje zegt meer dan duizend woorden.

Als ik goed kijk, zie ik de motor stationair draaien, dat lambda 1 gemeten wordt  en dat de laatste meting 0,1v was en dat die gelijk staat met 10%. Maximaal is er (70%) dus circa 0,7 volt gemeten. De pendelbeweging tussen hoog en laag voltrekt zich behoorlijk regelmatig. Als Bosch dit bedoelt, dan snap ik het helemaal.

Zou ik mijn meting intekenen, dan zou de lijn zich dus tot maximaal 40% begeven om daarna vrijwel loodrecht naar beneden te duiken tot 0%, maar vervolgens een stuk langzamer dan naar beneden weer omhoog te bewegen naar 40%. De cyclus herhaalt zich zo. Zien jullie het voor je? Die stapjes die ik zie op mijn multimeter zijn ook terug te voeren op de digitale weergave, denk ik.

Maar misschien interpreteer ik het plaatje verkeerd. Zie ik het juist of moet ik nog wat aanpassen in mijn zienwijze? We gaan nu tenminste ergens heen  

[KIM]

70% = 0,9 V in de grafiek
10% = 0,1 V in de grafiek

Deze uiterste waarden moeten ten alle tijde behaald worden anders heb je te maken met een slechte massa of voeding, zoals ik ook al in eerdere berichten heb aangegeven.

Als jouw signaal 0,4 V max is, zou ik de sensor maar eens los controleren. Je kunt dit doen met behulp van een brander:
- Stook de lambdasensor heet (roodgloeiend)
- De sensor zal langzaamaan de spanning omhoog laten gaan tot 0,9 V
- Wanneer je de vlam weghaalt, zal de spanning dalen naar 0 V
- Wanneer je de sensor weer in de vlam houdt, zal de sensor weer 0,9 V gaan geven.

Wat je doet met de vlam is het nabootsen van een zuurstofarme omgeving. De sensor geeft dan een hoge spanning af (0,9 V). Wanneer je de vlam weghaalt, zit de sensor in een zuurstofrijke omgeving en zal de spanning laag zijn.

[Ries van de Zilverschuit]

Zo'n proef zou inderdaad wel eens zinvol kunnen zijn. Alleen een beetje lastig klus om die sonde eruit te halen, eerder liet ik dit door een garage op de brug doen. Een garagekrik met steunen staat wel op mijn verlanglijstje, maar die heb ik nog niet. Dan kan ik het zelf doen.

Misschien eerst  even kijken dan naar massa- of voedingsproblemen?

Welke spanning moet ik tussen de zwarte draad (signaal) en de massa van de accu meten? (Ik dacht 0,7v te meten, maar ik twijfel een beetje).
De grijze draad is de massa naar de ecu toch? Hoe meet ik of die massa goed werkt? Spanning, weerstand, welke waarde?

Is hier geen probleem mee, dan is het zo goed als zeker de sonde. Dan zal ik de proef met de brander (laten) doen.

[KIM]

Spanningsmeting tussen de massa van de sensor en de massa van de accu.
Deze mag toch echt niet meer bedragen dan 0,05 V.

[Ries van de Zilverschuit]

Hmmm, ik denk dat we nu wel eens de goede kant op gaan met deze hint van je.

Nu valt er namelijk een ander kwartje bij mij. Ik heb de waardes gemeten van de verwarming van de sonde en die leken goed. Bij nader inzien toch niet, denk ik.

Van wie ik het heb, weet ik niet meer, maar pin 2 op de connector zou de witte massadraad naar de ecu zijn. Volgens Vadis mag het spanningsverschil tussen deze pin en de massa (van de accu) circa 0 volt zijn. Ik meet 0,9 volt en mij leek dat wel binnen de grenzen van 'circa' te vallen, gerelateerd aan een accuspanning van circa 11,5 volt.

Maar nu denk ik dat dit wel eens op een massaprobleempje kan duiden.

Nog een ander signaal: als ik aan de accuspanning meet van 11,55 (tussen beide polen) dan meet ik op de andere witte draad en de massa 11,48. Een verschil dus van 0,07 volt. Nog een signaal van een massaprobleem? (Het topic van Linssen zal ik nog eens doorlezen.)

Vanavond ga ik de meting doen die jij voorstelde. Dat moet ik doen met losgekoppelde sonde, neem ik aan. (Sorry, ik ben nog geen elektricien, bijna)

[KIM]

Je moet de stekker van de sensor juist vast laten zitten. Een spanningsverliesmeting (zo heet deze meting) moet je altijd belast meten.
Het liefst laat je dus de sensor dus ook nog in de werkende toestand komen.

Dat spanningsverlies van 0,07 Volt is wel toelaatbaar. Wat wel heel vreemd is, is de lage spanning van je accu. Een onbelaste accu moet nog altijd wel zo'n 12,3 Volt leveren. Wanneer de motor draait, moet je daar ook zeker 13,5 V op meten.

[Ries van de Zilverschuit]

Van wie ik het heb, weet ik niet meer, maar pin 2 op de connector zou de witte massadraad naar de ecu zijn. Volgens Vadis mag het spanningsverschil tussen deze pin en de massa (van de accu) circa 0 volt zijn. Ik meet 0,9 volt en mij leek dat wel binnen de grenzen van 'circa' te vallen, gerelateerd aan een accuspanning van circa 11,5 volt.

Maar nu denk ik dat dit wel eens op een massaprobleempje kan duiden.

Dit is toch niet goed, neem ik aan?

Ik zal vanavond meten zoals je voorschrijft nadat de motor op temperatuur is. Dan zullen we zeker meer weten, vermoed ik zo.

Accuspanning zal ik nog eens meten, ook stationair.

Ik denk dat ik eerst maar eens moet proberen een massaprobleem rond de ecu uit te sluiten.

[Ries van de Zilverschuit]

Nou, daar komen de resultaten:

Accuspanning niet stationair: 12,6 v(die andere waard is, denk ik van de winter toen de auto even had stilgestaan.)
Accuspanning stationair 13,6 v

Dit is dus wel in orde, maar niet supergoed.


Verschil tussen de massa van de accu en de signaalmassa van de sonde (grijze draad, pin 3, na poosje stationair): 0,7v
Verschil tussen massa van de accu en verwarmingsmassa (wit draad, op pin 2): 1 volt (Volgens Vadis moet dit dus circa 0 volt zijn)

Heb ook even op andere massapunten gemeten, zoals de motor en de kabels tussen motor en schutbord, maar dat gaf geen verschil.

Wat is de conclusie van de experts? Toch een massaprobleem maar niet uitsluiten?

[KIM]

Dit is absoluut teveel. Dit zou heel goed de veroorzaker van je problemen kunnen zijn.
Controleer voor de zekerheid ook de massa van de ECU eens t.o.v. de sensor; misschien ligt het massaprobleem ook wel in dit apparaat.

[mitchelli]

Ik zou draad voor draad controleren met een weerstands meting. Dus tussen stekker ecu en stekker lambda. Dan kan je goed zien welke draad evt teveel weerstand zou hebben.